ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಶಿವಗಂಗಾದಲ್ಲಿ ಪಿ. ಚಿದಂಬರಂಗೆ ಸೋಲು!!

2009, ಮೇ 16. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ವೇಳೆಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ಏಕಾಂಗಿ ಬಲಾಬಲವೇ 200 ದಾಟುವುದು ಖಚಿತವಾಗಿತ್ತು, ಯುಪಿಎ ಮತ್ತೆ ಸರಕಾರ ರಚಿಸುವುದೂ ಅಷ್ಟೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಮೂರೂವರೆ ಗಂಟೆಗೆ ಆಘಾತಕಾರಿ ಸುದ್ದಿ-ಪಿ. ಚಿದಂಬರಂಗೆ ಸೋಲು. ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಎಐಎಡಿಎಂಕೆ ಅಭ್ಯರ್ಥಿ ರಾಜಾ ಕಣ್ಣಪ್ಪನ್ ಮೂರೂವರೆ ಸಾವಿರ ಮತಗಳ ಅಂತರದಿಂದ ಗೆದ್ದಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ, ಚಾನೆಲ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತರವೂ ಆಯಿತು. ಈ ಸುದ್ದಿಯ ಬೆನ್ನಲ್ಲೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷ ತನ್ನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನೂ ನೀಡಿತು-ಚಿದಂಬರಂ ಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯಲಿದ್ದಾರೆ!!

ಅದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಹ ವಿಚಾರವಾಗಿತ್ತು. ಆನಂತರ ನಡೆದ ಮರು ಎಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ವಿವಾದಾತ್ಮಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಚಿದಂಬರಂ ಗೆದ್ದರು ಎಂಬುದು ಬೇರೆ ಮಾತು. ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಿಷ್ಠೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಿಗುವ ಕೊಡುಗೆಗೆ ಭಾಜನರಾಗಲು ಪಳನಿಯಪ್ಪನ್ ಚಿದಂಬರಂ ಅವರು ಪ್ರಣಬ್ ಮುಖರ್ಜಿಯವರಂತೆ ಎಂದೂ ವಿಧೇಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರಾಗಿದ್ದವರಲ್ಲ. 1945, ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 16ರಂದು ಜನಿಸಿದ ಪಿ. ಚಿದಂಬರಂ ವೃತ್ತಿಯಿಂದ ವಕೀಲರು, ಹಾರ್ವರ್ಡ್ ಬ್ಯುಸಿನೆಸ್ ಸ್ಕೂಲ್‌ನಿಂದ ಎಂಬಿಎ ಪದವಿಯನ್ನೂ ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ. 1969ರಲ್ಲಿ ಮದ್ರಾಸ್ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ವಕೀಲರಾಗಿ ನೋಂದಣಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಅವರು ದೇವರಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಹೊಂದಿದವರಲ್ಲ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಎಡಪಂಥೀಯ ಕಾರ್ಮಿಕ ಒಕ್ಕೂಟಗಳ ಪರವಾದಿಯಾಗಿದ್ದವರು. ಅಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿ ೧೯೮೪ರಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯಾಗಿ ಶಿವಗಂಗಾದಲ್ಲಿ ಗೆಲುವು ಸಾಧಿಸುವ ಮೂಲಕ ಲೋಕಸಭೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ರಾಜೀವ್ ಗಾಂಧಿಯವರ ಸಂಪುಟದಲ್ಲಿ ಯುವಕರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಾಶಸ್ತ್ಯ ದೊರೆಯಿತು. ಅದರ ಲಾಭ ಚಿದಂಬರಂಗೂ ದೊರೆಯಿತು. ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೇ ಸಂಪುಟದಲ್ಲಿ ವಾಣಿಜ್ಯ ಖಾತೆ ಉಪಸಚಿವರಾಗಿ ಪ್ರಮಾಣ ವಚನ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. 1991ರಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತೆ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಪ್ರಧಾನಿ ನರಸಿಂಹರಾವ್ ಅವರು ಚಿದಂಬರಂಗೆ ಸ್ವತಂತ್ರ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಣೆ ಹೊಂದಿದ ವಾಣಿಜ್ಯ ಖಾತೆ ರಾಜ್ಯ ಸಚಿವನ ಸ್ಥಾನ ನೀಡಿದರು. ಹೀಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನಿಂದಾಗಿ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಮೇಲೆ ಬಂದ ಚಿದಂಬರಂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ಗೆ ನಿಷ್ಠರಾಗಿ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ. 1996ರಲ್ಲಿ ತಮಿಳುನಾಡು ರಾಜ್ಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಇಬ್ಭಾಗವಾಗಿ ಜಿ.ಕೆ. ಮೂಪನಾರ್ ಅವರು ತಮಿಳು ಮಾನಿಲಾ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್(ಟಿಎಂಸಿ) ಕಟ್ಟಿದಾಗ ಚಿದಂಬರಂ ಮೂಪನಾರ್ ಜತೆ ಹೋದರು. ರಜನಿಕಾಂತ್ ನೀಡಿದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಬೆಂಬಲದ ಅಲೆಯಲ್ಲಿ ಡಿಎಂಕೆ-ಟಿಎಂಸಿ ರಾಜ್ಯದ 39 ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನೂ ಗೆದ್ದುಕೊಂಡು ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಎಚ್.ಡಿ. ದೇವೇಗೌಡ ನೇತೃತ್ವದ ಸಂಯುಕ್ತ ರಂಗ ಸರಕಾರ ರಚನೆಯಾದಾಗ ಚಿದಂಬರಂ ಹಣಕಾಸು ಸಚಿವರಾದರು. ಸಂಯುಕ್ತ ರಂಗ ಸರಕಾರ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದಿದ್ದು ಎರಡೇ ವರ್ಷವಾದರೂ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಗಮನ ಸೆಳೆಯಲು ಚಿದಂಬರಂಗೆ ಅವಕಾಶವಂತೂ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಇತ್ತ ಅವರು ತಮಿಳು ಮಾನಿಲಾ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನಲ್ಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ. 2001ರಲ್ಲಿ ಟಿಎಂಸಿ ಬಿಟ್ಟು ‘ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಜನನಾಯಕ ಪಿರವೈ’ ಎಂಬ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪಕ್ಷವನ್ನು ತಾವೇ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡರು.

ಇಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಚಿದಂಬರಂ ಅವರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ನಿಷ್ಠೆ, ವಿಧೇಯತೆಗಳು ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ.

ಸೂಕ್ತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ತ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆಯೇ ಹೊರತು ಒಂದಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದ್ದಿಲ್ಲ. ಇಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿ ತಮ್ಮ ಹೊಸ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಯಾವ ಭವಿಷ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾದ ಕೂಡಲೇ (2004ರ ಚುನಾವಣೆಗೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಮೊದಲು) ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಜತೆ ವಿಲೀನ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು, ಮತ್ತೆ ಶಿವಗಂಗಾದಿಂದ ಆರಿಸಿ ಬಂದರು. ೨೦೦೪ರಲ್ಲಿ ರಚನೆಯಾದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನೇತೃತ್ವದ ಯುಪಿಎ ಸರಕಾರ ಚಿದಂಬರಂಗೆ ಹಣಕಾಸು ಸಚಿವನ ಸ್ಥಾನ ನೀಡಿತು. ಅದೇನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಖಾತೆಯಲ್ಲ. ದುಡ್ಡು ಇರುವುದು, ದುಡ್ಡು ಹರಿದಾಡುವುದೇ ಆ ಖಾತೆ ಮೂಲಕ. ಅಂತಹ ಖಾತೆಯನ್ನು ಚಿದಂಬರಂಗೆ ನೀಡಿದ್ದೇಕೆ?

ಅವರ ನಿಷ್ಠೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಮಾನಪಡಲು ಅವಕಾಶವಿದ್ದರೂ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಶಂಕೆಗಳಿರಲಿಲ್ಲ. 1996ರಲ್ಲಿ ಯುನೈಟೆಡ್ ಫ್ರಂಟ್ ಸರಕಾರದಲ್ಲಿ ಹಣಕಾಸು ಸಚಿವರಾಗಿದ್ದಾಗ ತೆರಿಗೆ ಕಳ್ಳರಿಗಾಗಿ ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿದ್ದ Voluntary disclosure of income scheme”(VDIS) ವಿವಾದಕ್ಕೆಡೆಯಾದರೂ ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಥವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುವ ತಾಕತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಅವರ ministerial skills ಬಗ್ಗೆ ಯಾರೂ ಚಕಾರವೆತ್ತಲು ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಮಧ್ಯೆ, ಮುಂಬೈ ದಾಳಿಯ ನಂತರ ಚಿದಂಬರಂಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಮಹತ್ವದ ಗೃಹಖಾತೆಯನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು. ಅರ್ಥವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಸರ್ದಾರ್ ವಲ್ಲಭಭಾಯಿ ಪಟೇಲ್ ಮಂತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದ ಗೃಹ ಖಾತೆಯನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವ ತಾಕತ್ತಿದೆಯೇ?!

ಈ ರೀತಿಯಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೆದ್ದಿದ್ದವು.

ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಅವರು ಗೃಹ ಸಚಿವರಾದಾಗ ಎಂತಹ ಸನ್ನಿವೇಶವಿತ್ತು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ? ಮುಂಬೈ ದಾಳಿಯ ನಂತರ ಇಡೀ ದೇಶವೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ಥೂ, ಚೀ ಎನ್ನಲಾರಂಭಿಸಿತ್ತು. ರಾಷ್ಟ್ರ ರಕ್ಷಣೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಜನ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಆಗಿನ ಗೃಹ ಸಚಿವ ಶಿವರಾಜ್ ಪಾಟೀಲರ ಹಳಸಲು ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಜನ ಬೇಸತ್ತಿದ್ದರು. ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಗೃಹಖಾತೆಯನ್ನು(2008, ನವೆಂಬರ್ 30) ವಹಿಸಿಕೊಂಡ ಚಿದಂಬರಂ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಜನರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಭರವಸೆಗಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಯಾರು ತಾನೇ ಭರವಸೆ ಇಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿತ್ತು ಹೇಳಿ? ಆದರೆ ಅವರು ಗೃಹಸಚಿವರಾಗಿ 15 ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಯಾವ ಸನ್ನಿವೇಶ ವಿದೆ?

“ಆಪರೇಶನ್ ಗ್ರಿನ್ ಹಂಟ್ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ನಾವು ಮಾತುಕತೆಗೆ ಸಿದ್ಧ”!!

“ಫೆಬ್ರವರಿ 25ರಿಂದ ಮೇ 7ರವರೆಗೂ ಸುಮಾರು 72 ದಿನಗಳ ಕಾಲ ನಕ್ಸಲ್ ವಿರೋಧಿ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು. ನಾವು ಅದಕ್ಕೆ ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತೇವೆ. ಸರಕಾರ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಕೈಬಿಟ್ಟರೆ ಬಂಡುಕೋರರು(ನಕ್ಸಲರು) ಶಸ್ತ್ರತ್ಯಾಗ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದೇವೆ”. 2010, ಫೆಬ್ರವರಿ 22ರಂದು ಮಾವೋವಾದಿ ನಾಯಕ ಕಿಶನ್‌ಜಿ ನೀಡಿದ ಹೇಳಿಕೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಿತ್ತು. ನಕ್ಸಲರು ನಿರ್ದಯತೆಗೆ ಹೆಸರಾದವರು. ಮುಯ್ಯಿಗೆ ಮುಯ್ಯಿ(tit-for-tat) ಎಂಬ ಧೋರಣೆ ಅನುಸರಿಸುವವರು. ಅಂತಹ ರಕ್ತಪಿಪಾಸುಗಳ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಶಸ್ತ್ರತ್ಯಾಗದ ಮಾತೇ? ಹೌದು, ಚಿದಂಬರಂ ಅಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಛತ್ತೀಸ್‌ಗಢ, ಜಾರ್ಖಂಡ್, ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶ, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ಮುಂತಾದ ಮಧ್ಯ ಭಾರತದಲ್ಲಿ “ಆಪರೇಶನ್ ಗ್ರೀನ್ ಹಂಟ್” ಎಂಬ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಕಳೆದ ಆರೇಳು ತಿಂಗಳಿನಿಂದಲೂ ಟಿವಿ ಚಾನೆಲ್‌ಗಳಲ್ಲಿ, ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ವರದಿಯಾಗುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಅರೆಸೇನಾ ಪಡೆಗಳು ಹಾಗೂ ರಾಜ್ಯ ಪೊಲೀಸ್ ಪಡೆ ಸಂಯುಕ್ತವಾಗಿ ಇಂಥದ್ದೊಂದು ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯನ್ನು ಗೌಪ್ಯವಾಗಿ ನಡೆಸುತ್ತಿವೆ ಎಂಬ ವರದಿಗಳು ಬರುತ್ತಿವೆ. ಇತ್ತ ಅರೆಸೇನೆ ಹಾಗೂ ಪೊಲೀಸ್ ತಾಣಗಳ ಮೇಲೆ ನಕ್ಸಲರು ದಾಳಿ ಮಾಡಿ ಕೊಲೆಗೈಯ್ಯುವ ಮೂಲಕ ಏನೋ ಸಮರ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಜಗಜ್ಜಾಹೀರುಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಚಿದಂಬರಂ ಅವರನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರೆ, “ಆಪರೇಶನ್ ಗ್ರೀನ್ ಹಂಟ್ ಎನ್ನುವುದು ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಸೃಷ್ಟಿ(Media invention)” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ! ಎಷ್ಟು ಜನ ನಕ್ಸಲರನ್ನು ಹತ್ಯೆಗೈಯ್ಯಲಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನೂ ಬಹಿರಂಗ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಛತ್ತೀಸ್‌ಗಢದ ಬಸ್ತರ್‌ನಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಕದನ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿದೆ, CRPF, ITBP, BSF ಹಾಗೂ SSB  ಸೇರಿದಂತೆ 60 ಸಾವಿರ ಯೋಧರು ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಆಪರೇಶನ್ ಗ್ರೀನ್ ಹಂಟ್ 2009 ಜುಲೈನಲ್ಲೇ ಆರಂಭವಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಅನುಮಾನಗಳೂ ಇವೆ. ಆದರೆ ಚಿದಂಬರಂ ಯಾವುದನ್ನೂ ಬಾಯಿಬಿಟ್ಟು ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಮಾವೋವಾದಿಗಳ ಕದನ ವಿರಾಮ, ಶಸ್ತ್ರತ್ಯಾಗ ಕೊಡುಗೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನ ಸೆಳೆದಾಗ “ವಿಚಿತ್ರ” ಎಂದಷ್ಟೇ ಅವರು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ತೀರಾ ಪಟ್ಟು ಹಿಡಿದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರೆ- “We will abjure violence”(ನಾವು ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಕೈಬಿಡುತ್ತೇವೆ) ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ಪದಗಳನ್ನು ನಕ್ಸಲರು ಪೂರ್ವಷರತ್ತಿಲ್ಲದೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತೂ ಕೇಳಿದರೆ, “ಶಸ್ತ್ರತ್ಯಾಗದ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡಿ 3 ಗಂಟೆ ಕಳೆಯುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದ ಮಿಡ್ನಾಪುರದಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸರು ಹಾಗೂ ಕೇಂದ್ರೀಯ ಮೀಸಲು ಪಡೆಯ(CRPF) ನೆಲೆ ಮೇಲೆ ನಕ್ಸಲರು ದಾಳಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಇದಕ್ಕೇನೆನ್ನುತ್ತೀರಿ?” ಎಂದು ಮರುಪ್ರಶ್ನೆಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ನಿರುತ್ತರರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ನಿಮಗನಿಸಬಹುದು, ಆಪರೇಶನ್ ಗ್ರೀನ್ ಹಂಟ್ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂದಾದ ಮೇಲೆ ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೇಕೆ ಅಂಜಿಕೆ?

ಮೊನ್ನೆ ಫೆಬ್ರವರಿ ೨೨ರಂದು ಕದನ ವಿರಾಮ ಕೊಡುಗೆಯ ಘೋಷಣೆ ಮಾಡಿದ ಕಿಶನ್‌ಜಿ, “ಜನರ ಅಭ್ಯುದಯದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಎಲ್ಲ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳು, ಮಾನವ ಹಕ್ಕು ಹೋರಾಟಗಾರರು ಹಾಗೂ ಸಂಘಟನೆಗಳು ನಮ್ಮ ಪರವಾಗಿ ಸರಕಾರದ ಜತೆ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆ ವಹಿಸಬೇಕು” ಎಂದು ಕರೆಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಚಿದಂಬರಂ ಏಕೆ ಬಾಯಿಬಿಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದರೆ ಪಟ್ಟಣಗಳಲ್ಲಿರುವ, ಕಾಲೇಜು, ವಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಭ್ಯ ನಾಗರಿಕರ ಸೋಗಿನಲ್ಲಿರುವ Intellectual Naxalಗಳ ಬೊಬ್ಬೆ, ಅಪಾಯದ ಅರಿವು ಅವರಿಗಿದೆ. ಇವತ್ತು ನಕ್ಸಲರು ಶಸ್ತ್ರತ್ಯಾಗ, ಶಾಂತಿಯ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರೆ ಚಿದಂಬರಂ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ರಾಷ್ಟ್ರವಿರೋಧಿಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಟ್ಟಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ. ಕದನ ವಿರಾಮವೆಂಬ ಹುಸಿ ಕೊಡುಗೆಗೂ ಅವರು ಸೊಪ್ಪುಹಾಕುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವರನ್ನು ಕಟ್ಟಾ ವಿರೋಧಿಗಳೂ ಮೆಚ್ಚಬೇಕಾಗಿ ಬಂದಿದೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸನ್ನು “Soft on terror” ಎಂದು ಸದಾ ಹಂಗಿಸುವ, ಜರಿಯುವ, ಟೀಕಿಸುವ ಬಿಜೆಪಿಯ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಾದ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ, ಶಿವರಾಜ್ ಸಿಂಗ್ ಚವ್ಹಾಣ್, ರಮಣ್‌ಸಿಂಗ್ ಅವರೇ “swift and positive” ಎಂದು ಹೊಗಳಿದ್ದಾರೆ. ಫೆಬ್ರವರಿ ೮ರಂದು ಆಂತರಿಕ ಭದ್ರತೆ ವಿಚಾರದ ಮೇಲೆ ದಿಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ, “ರಕ್ಷಣೆ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಕೇಂದ್ರದ ಸಹಾಯ ಕೇಳಿದರೆ ಗೃಹ ಸಚಿವ ಚಿದಂಬರಂ ಹಾಗೂ ಗೃಹ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಜಿ.ಕೆ. ಪಿಳ್ಳೈ ತ್ವರಿತ ಹಾಗೂ ಸಕಾರಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಬಿಜೆಪಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳೇ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಸೂಚಿಸಿದ್ದಾರೆ.

“ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಿ ಅತಿಕ್ರಮಣಕಾರರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ವಿಶಿಷ್ಟ ಗುರುತಿನ ಚೀಟಿ(Unique ID cards) ಸಿಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಭಾರತ-ಬಾಂಗ್ಲಾ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಬೇಲಿ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಕಾನೂನುಬಾಹಿರ ಅತಿಕ್ರಮಣಕಾರರ ಸಮಸ್ಯೆ ಅಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಅವರಿಗೆ ಗುರುತಿನ ಚೀಟಿ ಸಿಗದಂತೆ ಕೇಂದ್ರ ಮುಂಜಾಗ್ರತೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು” ಎಂದು ಮಾರ್ಚ್ ೪ರಂದು ಪತ್ರಿಕಾಗೋಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಅತಿಕ್ರಮಣಕಾರರು ಯಾರು, ಯಾವ ಧರ್ಮೀಯರು ಎಂದು ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಇಷ್ಟಾಗಿಯೂ ವೋಟ್‌ಬ್ಯಾಂಕ್ ರಾಜಕಾರಣವನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು ಚಿದಂಬರಂ ಇಂತಹ ಗಟ್ಟಿ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರೆಂದೂ ತಮ್ಮನ್ನು ಸರ್ದಾರ್ ಪಟೇಲ್ ಎಂದು ಕರೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ, ಹಾಗೆಂದು ಹಿಂಬಾಲಕರಿಂದಲೂ ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪಟೇಲರ ದೃಢತೆ ಅವರ ಮಾತು, ಕೃತಿಯಲ್ಲಿದೆ.

Yes, He is the most professional Home minister India ever had.

ಅವರು ಭಾವುಕರಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ನಡೆದು ಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ವೃತ್ತಿಪರತೆಯನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಮುಂಬೈ ದಾಳಿಯ ಮುಖ್ಯ ಪಿತೂರಿದಾರ ಡೆವಿಡ್ ಹೆಡ್ಲಿಯ ಪ್ರಕರಣವನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ. ಭಾರತದ ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಅಮೆರಿಕ ಸರಕಾರ ದಾಖಲೆ ಸಲ್ಲಿಸುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಈ ಹಿಂದೆ ಎಂದಾದರೂ ಕೇಳಿದ್ದೀರಾ? ಆದರೆ ಡೆವಿಡ್ ಹೆಡ್ಲಿ ವಿಚಾರಣೆಯ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ನಮ್ಮ ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ ಪಿ. ಚಿದಂಬರಂ. ಅವರು ಹಿಂದಿನ ಗೃಹ ಸಚಿವ ಶಿವರಾಜ್ ಪಾಟೀಲರಂತೆ ಹೇರ್ ಡೈ, ಡ್ರೆಸ್ಸಿಂಗ್ ಬಗ್ಗೆಯೇ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿಲ್ಲ. ಮಾಮೂಲಿ ಪಂಚೆ, ಕುರ್ತಾ, ಶಾಲು ಹಾಕಿಕೊಂಡರೂ ಅವರದ್ದು professional attitude. ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ತಡವರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಪದಗಳಿಗಾಗಿ ತಡಕಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮಾತು ಬಹಳ Eloquent. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಮುಂಬೈ ದಾಳಿ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಎಷ್ಟೇ ಮೊಂಡುತನ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದರೂ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಒತ್ತಡ ತಂದು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಆರೋಪಿಗಳ ವಿಚಾರಣೆ ಆರಂಭಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಮೂಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಸಫಲರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ತಾವೊಬ್ಬ No nonsense minister ಎಂಬುದನ್ನು ಇದುವರೆಗೂ ಸಾಬೀತು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಮುಂದೇನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಚಿದಂಬರಂಗೊಂದು ಸಲಾಂ!

Independent Media!

ಇಂಟರ್‌ನೆಟ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇಂಥದ್ದೊಂದು ಮುಕ್ತ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿವ್ಯಕ್ತಿಗೂ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದೆ. ನಿಮ್ಮದೇ ಬ್ಲಾಗ್, ವೆಬ್‌ಸೈಟ್‌ಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭ ಮಾಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸ ಬಹುದು, ಇ-ಮೇಲ್ ಮೂಲಕ ಇತರರ ಜತೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳ ಬಹುದು. ಆರ್ಕಟ್, ಟ್ವಿಟ್ಟರ್, ಫೇಸ್‌ಬುಕ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಜಾಡಿಸಬಹುದು. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ Opinion makers ಆಗಿದ್ದ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಇವತ್ತು Opinion ಅನ್ನು ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿ suppress ಮಾಡಲಾರಂಭಿಸಿವೆ. ಮೊನ್ನೆ ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ ಆಯಿತು. ಐಪಿಎಲ್ ಆಟಗಾರರ(ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ) ಆಯ್ಕೆ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಶಾರುಖ್ ಖಾನ್ ನೀಡಿದ ಹೇಳಿಕೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಎನ್‌ಡಿಟಿವಿ, ಸಿಎನ್‌ಎನ್-ಐಬಿಎನ್ ಎಷ್ಟೇ ಹಾಡಿ ಹೊಗಳಿದರೂ, ಪ್ರಚಾರ ನೀಡಿದರೂ, ಜನರ ಮನದ ಇಂಗಿತವನ್ನು ಮರೆಮಾಚಿದರೂ ಇಂಡಿಪೆಂಡೆಂಟ್ ಮೀಡಿಯಾ ತಮ್ಮ ನೋವು, ಹತಾಶೆಗಳನ್ನು ತೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಜನರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ “ಶಾರುಖ್ ಖಾನ್‌ಗೊಂದು ಬಹಿರಂಗ ಪತ್ರ”ವೂ ಒಂದು. ಇಂಟರ್‌ನೆಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಚರ್ಚೆಗೆ, ಜಿeಸೆಗೆ ಗ್ರಾಸವಾಗಿರುವ ಪತ್ರವಿದು.

ಡಿಯರ್ ಮಿಸ್ಟರ್ ಶಾರುಖ್ ಖಾನ್,
ನಿಮ್ಮ ಹೆಸರು ಭಾರತದ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಗೆ, ಅಷ್ಟೇಕೆ ಗಡಿಯಾಚೆಗೂ ವಿಸ್ತರಿಸಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಯಾವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೇರಿಸಿದೆಯೆಂದರೆ ಖ್ಯಾತ  ‘ನ್ಯೂಸ್‌ವೀಕ್’ ನಿಯತಕಾಲಿಕೆ ‘ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಭಾವಿ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಪಟ್ಟಿ’ಯಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಹೆಸರನ್ನು ಸೇರಿಸಿದೆ! ಆದರೆ, ನಿಮಗೆ ಅಮೆರಿಕದ ನ್ಯೂ ಜೆರ್ಸಿ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಆದ ಅನುಭವ ನೈಜ ಜೀವನ ತೆರೆಗಿಂತ ಭಿನ್ನ ಅನ್ನೋದನ್ನು ಧ್ವನಿಸಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ನಿರ್ದೇಶಕನೋ, ಸ್ಕ್ರಿಪ್ಟ್ ಬರಹಗಾರನೋ ಬರೆದಂತೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸುರಳೀತವಾಗಿ ಸಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಬಾಲಿವುಡ್‌ಗೆ ಹೊರತಾಗಿ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ನೀವು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ಅದರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೇನಿಲ್ಲ ಬಿಡಿ. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಹೊರಹಾಕಲು ನೀವು ಸ್ವತಂತ್ರರು. ಅದೇ ವೇಳೆ, ಇದೇ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ನಾಗರಿಕನಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ನನಗೂ ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿಗೆ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾದದ್ದನ್ನು ಹೇಳುವ ಹಕ್ಕು ಇದ್ದೇ ಇದೆಯಲ್ಲ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲ ಅಂಶಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಗಮನಕ್ಕೆ ತರಬೇಕಿದೆ…

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಆಟಗಾರರು ಐಪಿಎಲ್‌ಗೆ ಆಯ್ಕೆಯಾಗದೇ ಇದ್ದಾಗ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಭಾರತೀಯ ಸ್ವತಂತ್ರ ಮಾಧ್ಯಮದ ಮುಖವಾಣಿ ಎಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಎನ್‌ಡಿಟಿವಿ ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಕೇಳಿತು. ನೀವು ಪ್ರಮಾಣ ಪತ್ರ ಕೊಟ್ಟೇ ಬಿಟ್ಟಿರಿ. ‘ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ನಮ್ಮ ನೆರೆಯವರಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವುದು ಅನನ್ಯ. ಭಾರತ-ಪಾಕಿಸ್ತಾನಗಳು ಅದ್ಭುತ ನೆರೆಹೊರೆಯವರಾಗಿದ್ದಾರೆ. They are good neighbours ಅಂದಿರಲ್ಲ? ಈ ನಿಮ್ಮ ಹೇಳಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಲ ಮಾತು ಹೇಳಲೇಬೇಕಾಗಿದೆ. ನೆನಪು ಕೆಲ ದಿನಗಳ ಹಿಂದೋಡುತ್ತದೆ… ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಟಿ-20 ಕ್ರಿಕೆಟ್ ವಿಶ್ವಕಪ್ ವೇಳೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ತಂಡದ ನಾಯಕ ಶೊಯೆಬ್ ಮಲಿಕ್ ಪರ ನೀವು ವಕೀಲಿಕೆಗೆ ಇಳಿದಿದ್ದು ಗಮನಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಭಾರತದ ವಿರುದ್ಧ ಫೈನಲ್ ಪಂದ್ಯವನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲಾಗದೇ ಇದ್ದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಅವತ್ತು ಶೊಯೆಬ್ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲ ಮುಸ್ಲಿಮರ ಕ್ಷಮೆ ಕೋರಿದ್ದ! ಆತನ ಈ ವರ್ತನೆಯು ಪಂದ್ಯ ಪುರುಷೋತ್ತಮನಾಗಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಇರ್ಫಾನ್ ಪಠಾಣ್ ತಾಯಿ ಶಮಿನ್ ಬಾನೋ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವಾರು ಭಾರತೀಯ ಮುಸ್ಲಿಮರಿಗೆ ಇರಸು ಮುರಸು ಉಂಟುಮಾಡಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಇರಸು ಮುರಸಾಗಿದ್ದು ಯಾವಾಗ ಗೊತ್ತಾ ಖಾನ್? ನೀವು ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ವಿನಾಕಾರಣವಾಗಿ ಶೊಯೆಬ್‌ನನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದಿರಲ್ಲಾ ಆಗ. ‘ಹಿಂದುಗಳು, ಮುಸ್ಲಿಮರು, ಕ್ರೈಸ್ತರ ನಡುವೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆ ತರುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಶೊಯೆಬ್ ಈ ಮಾತನಾಡಿಲ್ಲ. ಪಂದ್ಯವಿದ್ದಿದ್ದು ಇಸ್ಲಾಂ ಹಾಗೂ ಹಿಂದು ನಡುವೆ ಎಂಬುದು ಅವನ ಮಾತಿನ ಅರ್ಥವಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಐ ಡೋಂಟ್ ಥಿಂಕ್ ದಟ್..’ ಅಂತೆಲ್ಲ ಬಾಲಿಶವಾಗಿ ಬಡಬಡಿಸುವ ದರ್ದು ಅದೇನಿತ್ತು ಶಾರುಖ್? ಶೊಯೆಬ್ ಏನು ತಮ್ಮ ಪರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ಕೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದರಾ? ಉಹುಂ, ನಿಮಗೆ ನಿಮ್ಮ ‘ಭ್ರಾತೃತ್ವ’ ಭಾವನೆ ಹೊರಹಾಕುವುದನ್ನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ ಅಲ್ವಾ?

ಡಾ. ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. The brotherhood of Islam is not the universal brotherhood of man. It is brotherhood of Muslims for Muslims only! ದೇಶವಿಭಜನೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಇಚ್ಛೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅದನ್ನದು ಪಡೆಯಿತು. ಕೋಟ್ಯಂತರ ಜನರ ಪಾಲಿಗೆ ವಿಭಜನೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಯಾತನಾಮಯವಾಗಿತ್ತು. ಅವತ್ತಿನಿಂದ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ದ್ವೇಷವನ್ನಲ್ಲದೇ ಇನ್ನೇನನ್ನೂ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ನಮಗೆ ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಮೂರು ಯುದ್ಧಗಳು, ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ಸರಣಿ ಬಾಂಬ್ ಸ್ಫೋಟಗಳು, ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕದನ ವಿರಾಮ ಉಲ್ಲಂಘನೆ, ಸಂಸತ್ ಭವನದ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ, ಮೊನ್ನೆ ಮುಂಬಯಿ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ…ಇವೇ ಅಲ್ಲವಾ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ನಮಗೆ ಕೊಡುತ್ತಿರುವುದು? ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ನಮ್ಮ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ನೆರೆಮನೆ ಎಂದು ಸೋಗು ಹಾಕುವಾಗ ನಿಮಗೆ ಇದ್ಯಾವುದೂ ನೆನಪೇ ಆಗಲಿಲ್ಲವಾ ಶಾರುಖ್?

ಇನ್ನೊಂದು ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ನೀವು ಜಿಹಾದ್‌ನ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿರಿ. ‘ನಾವು ಜಿಹಾದ್‌ನ ಸರಿಯಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳ ಬೇಕಿದೆ ಅಂತನಿಸುತ್ತೆ. ಜಿಹಾದ್ ಅಂದರೆ ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲು ವುದು ಅಂತಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮೊಳಗಿನ ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು’ ಎಂದಿರಿ. ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ, ಇಸ್ಲಾಂನ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಧಾರ್ಮಿಕ ಹಿಂಸೆಯಿಂದ ತತ್ತರಿಸಿಹೋಗಿರುವ ನಮ್ಮಂಥ ಯಕಃಶ್ಚಿತ್ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಸುಶಿಕ್ಷಿತ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತವ ಇರಿಯುತ್ತಿದೆ. ಕಂಠಪಾಠದ ಜಿಹಾದ್‌ಗೆ, ಪೆನ್‌ನ ಮೂಲಕ ಸಾಧಿಸುವ ಜಿಹಾದ್‌ಗೆ ಹಾಗೂ ಖಡ್ಗದ ಮೂಲಕ ನಡೆಸುವ ಜಿಹಾದ್‌ಗೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇ ತಿಳಿಯದಂತಾಗಿದೆ. ಜಿಹಾದ್‌ನ ಅರ್ಥ ವನ್ನು ನೀವು ಹೇಗೆ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದರೂ ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಇಸ್ಲಾಂ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ನರಮೇಧವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಅದು ಸಹಾಯಕವಾಗುತ್ತದೆಯೇ? ಪವಿತ್ರ ಯೋಧರೆನ್ನಿ, ಮುಜಾಹಿದೀನ್‌ಗಳೆನ್ನಿ, ಫಿದಾಯೀನ್‌ಗಳೆನ್ನಿ ಇಲ್ಲವೇ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಬಾಂಬರ್‌ಗಳು ಎನ್ನಿ.. ಅದು ಪಾತಕಿಗಳ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೇನಾದರೂ ಬದಲಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ? ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಗೆ ಧರ್ಮವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ನಿಮ್ಮ ಮಾತನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ಆದರೆ, ಇವತ್ತು ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಉಗ್ರರು ಇಸ್ಲಾಂನ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಲೇ ಪಾತಕ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ನಿಮ್ಮ ಗಮನಕ್ಕೂ ಬಂದಿರಬಹುದಲ್ಲವೇ? ಅವರೇ ನೈಜ ಮುಸ್ಲಿಮರು ಎಂದು ನಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. Moderate ಎನಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಮುಸ್ಲಿಮರು ಜಿಹಾದಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಧೈರ್‍ಯ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ತಸ್ಲೀಮಾ ನಸ್ರಿನ್ ಇಲ್ಲವೇ ಸಲ್ಮಾನ್ ರಶ್ದಿಯ ಉದಾಹರಣೆ ಗಮನಿಸಿದರೆ ಸಾಕು. ಇಸ್ಲಾಂನಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಹೊಂದಿರುವವನೂ ಆ ಬಗ್ಗೆ ಏನಾದರೂ ವಿಮರ್ಶೆಗಿಳಿದರೆ ಅದು ದೈವನಿಂದೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಮರಣವೇ ಅದಕ್ಕೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಅಂದಮೇಲೆ ಇಸ್ಲಾಂ ಅನ್ನು ಅನುಸರಿಸದವರ ಪಾಡನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವಾ?

ಇರ್ಫಾನ್ ಹುಸೇನ್ ಎಂಬ ಬರಹಗಾರ ನೀಡುವ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಒಳನೋಟವನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಓದಿಕೊಳ್ಳಿ. ‘ಇತಿಹಾಸದ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಹೀರೊಗಳಂತೆ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿರುವ ಮುಸ್ಲಿಂ ಆಡಳಿತಗಾರರ ಕೈಗಳ ಮೇಲೆಲ್ಲ ರಕ್ತದ ಕಲೆಯಿದೆ. ಅವರು ಸತ್ತ ನಂತರವೂ ಬದುಕುವಂತೆ ಮಾಡಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಇರುತ್ತಿದ್ದ ಮುಸ್ಲಿಂ ಇತಿಹಾಸಕಾರರ ಪಾತ್ರವಿದೆ. ಇವರು ಹೇಳುವ ಶೌರ್‍ಯದ ಕತೆಗಳೆಲ್ಲ, ಹಿಂದುಗಳ ಪಾಲಿಗೆ ತಮ್ಮ ತಾಯ್ನಾಡಿನ ಮೇಲಾದ ಆಕ್ರಮಣ. ಅದೊಂದು ವಿಧ್ವಂಸ.’ ಅಂದ ಮೇಲೆ ಇಸ್ಲಾಂ ಅನುಯಾಯಿಗಳಲ್ಲದವರು ಅವರನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಕರ್ಮವೇಕೆ? ಭಾರತದ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮಹಾ ವಿಧ್ವಂಸವನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಬೇಕೆ? ದೇಶ ವಿಭಜನೆಯ ನಂತರದಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಪಥದಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ ಹೆಜ್ಜೆ ಗಮನಾರ್ಹವಾದುದು. ಒಂದೆಡೆ ಎಕನಾಮಿಕ್ ಸೂಪರ್‌ಪವರ್ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಭಾರತ ಬೆಳೆದಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಗತಿಗೆಟ್ಟ ರಾಷ್ಟ್ರ ಎಂಬ ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ಹಿಂಸೆಯೇ ದಿನಚರಿಯಾಗಿರುವ ಅಂಥದೊಂದು ವಿಫಲ ದೇಶಕ್ಕೆ ನೆರೆಮನೆಯವರು ಎಂದು ಸ್ನೇಹಹಸ್ತ ಚಾಚಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಆಗಬೇಕಾಗಿರುವುದಾದರೂ ಏನು?  ಭಾರತ ಯಾವತ್ತೂ ಒಂದು ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿಲ್ಲ. ಯಾವ ಮುಸ್ಲಿಂ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೊಂದಿಗೂ ಅದು ಕದನಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿಲ್ಲ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಘರ್ಷಣೆ- ಸಮರಗಳ್ಯಾವವೂ ಭಾರತ ಪ್ರಚೋದಿಸಿರುವಂಥದ್ದಲ್ಲ. ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯರ ವಿರುದ್ಧ, ಇಸ್ರೇಲ್ ಹಾಗೂ ಅಮೆರಿಕಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಮುಸ್ಲಿಂ ಜಗತ್ತಿನ ಕೋಪವನ್ನು ತುಸು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆದರೆ, ಭಾರತವೇಕೆ ಪೆಟ್ಟು ತಿನ್ನುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದೆ?

ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಉಗ್ರರ ದಾಳಿಯಾದಾಗಲೂ ಆರೋಪಿಗಳಾಗುವುದು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದವರು ಹಾಗೂ ಪಾಕ್ ಮೂಲದವರೇ. ಪ್ರಮುಖ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ದಾಳಿಗಳಿಗೆ ಐಎಸ್‌ಐ ಸಹಕಾರವಿತ್ತು ಎಂಬ ಆರೋಪವೂ ದಟ್ಟವಾಗಿದೆ. ಇವೆಲ್ಲ ಒಳ್ಳೆ ನೆರೆಮನೆಯವರ ಲಕ್ಷಣಗಳಾ ಶಾರುಖ್? ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿ ಎಂಬ ನಿಮ್ಮ ಉಪದೇಶದ ನೈಜ ಉದ್ದೇಶವಾದರೂ ಏನು?  ನಿಮ್ಮ ಪೂರ್ವಿಕರ ನೆಲ ಅದಾಗಿದ್ದರಿಂದ ನಿಮಗೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಮೇಲೆ ಮೃದು ಭಾವ ಎಂದು ನೀವೇ ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಿರಿ. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಿಂದ ಗೌರವ ಡಾಕ್ಟರೇಟ್ ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ‘ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಲ್ಲೂ ಭೇದವೇ ಇಲ್ಲ. ಭಾರತ ಇಲ್ಲವೇ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಿಂದ ಹೊರಗಡಿಯಿಟ್ಟಾಗ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ, ಭಾರತೀಯ ಅಥವಾ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ಎಂಬುದೇ ಇಲ್ಲ, ನಾವೆಲ್ಲ ಒಂದೇ ಅಂತ. ನಾವು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕವಾಗಿ, ಮಾನವರಾಗಿ, ಸ್ನೇಹಿತರಾಗಿ ಒಂದಾಗಿದ್ದೇವೆ ’ ಎಂದು ಭಾಷಣ ಬಿಗಿದಿರಿ.

ನೀವು ಯಾವ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ?

ಬರೀ ಭಾರತ ಹಾಗೂ ಅಮೆರಿಕಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ತನ್ನ ಮಿತ್ರರಾಷ್ಟ್ರವಾದ ಇರಾನ್ ಹಾಗೂ ಚೀನಾಗಳಿಂದಲೂ ಜಾಗತಿಕ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದು ಎಂದು ಕರೆಸಿಕೊಂಡ ನೆಲಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿಯರ ಬಗ್ಗೆಯೇ ತಾನೇ? ಅಥವಾ ತಾನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಂಡ ತಾಲಿಬಾನ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿರುವ, ಇಸ್ಲಾಂ ನಂಬದವರ ಮೇಲೆ ಜೆಝಿಯಾ(ತೆರಿಗೆ) ಹಾಕುವ, ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಶಾಲೆ ಮೇಲೆ ಬಾಂಬ್ ಇಡುವ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಕುರಿತೇ ನೀವು ಮಾತಾಡುತ್ತಿರುವುದೇ?  ಅಥವಾ, ಗಣ್ಯರ ಯಾದಿಯಲ್ಲಿರುವವರನ್ನೇ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿಯರು ಎಂದು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ಇನ್ನೂ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೂ ಭಾರತದ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧ ನಡೆಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದ ಆಸಿಫ್ ಅಲಿ ಜರ್ದಾರಿ, ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಜಿಹಾದ್‌ಗೆ ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆದು ಆ ಮೂಲಕ ಭಾರತದ ಮುಸ್ಲಿಂ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತ ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಹಿಂದುಗಳನ್ನು ಹೊರಗಟ್ಟಿದ ದಿವಂಗತ ಬೆನಜೀರ್ ಭುಟ್ಟೋ ಅಂಥವರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಾ?ಹಿಂದು ಭಾರತದೊಂದಿಗೆ ಕದನಕ್ಕಿಳಿಯಲೆಂದೇ ಯೋಧರನ್ನು ತರಬೇತುಗೊಳಿಸುವ ಐಎಸ್‌ಐಗೆ ನಿಷ್ಠರಾಗಿರುವ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿಯರ ಬಗೆಗಾ ನೀವು ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದು?  ಇದ್ಯಾವುದೂ ಅಲ್ಲದ ಅನಾಮಧೇಯ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ಕಾಳಜಿ ಎಂದಾದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ನಶಿಸುತ್ತಿರುವ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರೂ ಇದ್ದಾರಾ?

ನಿಜ ಶಾರುಖ್, ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಮಾನವ ಕುಲಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರು. ಆದರೆ ಅವರಿಗೂ ನಮಗೂ ಹೋಲಿಕೆ ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳುವುದು ತ್ರಾಸದ ಕೆಲಸವಾಗುತ್ತದೆ. ಭಾರತವೆಂಬ ನೆಲಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ನಾವು ಅದನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಬಯಸಿದ್ದೇವೆ. ಇದನ್ನೇ ಅವರು ಸಾವಿರ ತುಂಡುಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ಬಯಸಿದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಿಕರು ಒಂದೇ. ಅದನ್ನು ಗೌರವಿಸುವ ನಾವು ಆ ಪರಂಪರೆ ಮುಂದುವರಿಸಲು ಪಣ ತೊಟ್ಟಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ತುಂಡರಿಸಲು ಅವರು ಕಟಿಬದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕವಾಗಿ ನಾವು ಒಂದು. ಶತಮಾನಗಳ ಕಾಲ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿದವರು ನಾವಾದರೆ, ಒಂದು ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಅದನ್ನು ಮಣ್ಣುಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಅವರು ಹವಣಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮದು ೧೦ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ನಾಗರಿಕತೆ. ಅವರದ್ದು ನಾಗರಿಕತೆಯನ್ನೇ ನುಂಗಲು ನಿಂತಂತಿರುವ ೬೨ರ ಪ್ರಾಯದ ದೇಶ.  ಸ್ನೇಹ ಹಾಗೂ ಪ್ರೀತಿಯ ವಿನಿಮಯಕ್ಕೆ ನಾವು ಪದೇ ಪದೆ ಕೈಚಾಚಿದೆವು. ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಅವರು ನಮಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಐಎಸ್‌ಐ, ಲಷ್ಕರ್, ಹರ್ಕತ್, ಕಾಶ್ಮೀರ ಯುದ್ಧ, ಕಾರ್ಗಿಲ್ ಸಮರ ಹಾಗೂ ೨೬/೧೧. ಈ ಎಲ್ಲ ಸಂಘರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಗತಿಸಿಹೋದ ಭಾರತೀಯ ನಾಗರಿಕರು, ಭಾರತದ ಯೋಧರು, ಐಎಸ್‌ಐ ಪ್ರೇರಿತ ಸ್ಫೋಟಗಳಲ್ಲಿ ಮರಣಿಸಿದ ಸಾಮಾನ್ಯರು ನೆರೆಮನೆಯವರ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆಂದು ಪ್ರಾಣ ತೊರೆದರಾ? ಛತ್ರಪತಿ ಶಿವಾಜಿ ಟರ್ಮಿನಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಡಿದ ನಾಗರಿಕರ ಕುಟುಂಬ ಹಾಗೂ ಕಾರ್ಗಿಲ್ ಹುತಾತ್ಮರ ಮನೆಯವರ ಬಳಿ ತೆರಳಿ, ‘ಪಾಕಿಸ್ತಾನದವರು ಒಳ್ಳೆಯ ನೆರೆಮನೆಯವರು. ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಪ್ರೀತಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ’ ಎಂದರೆ ಹೇಗಿರಬಹುದು ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದ್ದೀರಾ ಶಾರುಖ್?

ಮುಂಬಯಿ ವಿಧ್ವಂಸದ ವೇಳೆ ಕಾಮಾ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಬಳಿ ಇಬ್ಬರು ಉಗ್ರರು ತಮಗೆ ನೀರು ಕೊಟ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನಿನ್ನ ಧರ್ಮ ಯಾವುದು ಎಂದು ಕೇಳಿ, ಹಿಂದೂ ಎಂದ ಕೂಡಲೇ ಗುಂಡಿಕ್ಕಿ ಕೊಂದಿದ್ದೇಕೆ ಎಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ವಿವರಿಸುತ್ತೀರಾ? ಇಲ್ಲ ಎಂದಾದರೆ ಬಹುತೇಕ ಭಾರತೀಯರೇಕೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯ ನೆರೆರಾಷ್ಟ್ರ ಎಂದು ಏಕೆ ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಬಹುಶಃ ನಿಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಬಹುದು. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿರುವ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸೌಹಾರ್ದತೆಯನ್ನು ಹೊರಗಿನ ಜಗತ್ತಿಗೂ ವಿಸ್ತರಿಸಬಹುದು ಎಂದು ನೀವು ಭಾವಿಸಿರಬಹುದು. ನೀವು ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ಹೇಳಿದಂತೆ, ಭಾರತೀಯರಾದ ನಾವು ಎಲ್ಲ ಮತ-ಧರ್ಮದವರನ್ನೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ, ವಿಶ್ವಾಸವಿಡುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಅದು ಇಸ್ಲಾಂ ಉದಯಕ್ಕೂ ಮೊದಲೇ ಇದ್ದ ಹಿಂದೂ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಂದ ಬಂದ ಭಾರತೀಯ ಪರಂಪರೆ. ಅದನ್ನು ನೀವು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲು ವಿಫಲರಾಗಿದ್ದೀರಿ! ಇದು ನಿಜವಲ್ಲಾ ಎಂದಾದರೆ, ಇತರ ಧರ್ಮೀಯರಿಗೂ ಸಮಾನ ಹಕ್ಕು-ಅವಕಾಶ  ನೀಡಿದ ಒಂದೇ ಒಂದು ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ದೇಶವನ್ನು ತೋರಿಸಿ ನೋಡೋಣ?

ಮಿಸ್ಟರ್ ಖಾನ್, ನೀವೇ ನೀಡಿದ್ದ ನಿಮ್ಮದ್ದೊಂದು ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಡಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಡಿ-“ನಾನು ಭಾರತವೆಂಬ ದೇಶದಲ್ಲಿ ರುವ ಮುಸ್ಲಿಂ. ಅದೊಂದು ಹಿಂದೂ ದೇಶ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ನಮ್ಮ ಲ್ಲೆಂದೂ ಮೂಡುವಂತೆ ಮಾಡಿಲ್ಲ”. ಆದರೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಇದೇ ರೀತಿ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡುವ ಒಬ್ಬನೇ ಒಬ್ಬ ಹಿಂದೂವನ್ನು ತೋರಿಸಬಲ್ಲಿರಾ?

ಆದ್ದರಿಂದ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿ ಎಂದು ದಯವಿಟ್ಟು ಉಪದೇಶ ಕೊಡಬೇಡ. ಭಾರತವನ್ನು ಸಾವಿರ ಚೂರು ಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತಿರುವ ದೇಶವನ್ನು ‘ಮಹಾನ್ ನೆರೆರಾಷ್ಟ್ರ’ ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವ ಮೂಲಕ ನಿಮಗೆ ಜನ್ಮ, ಹೆಸರು, ಕೀರ್ತಿ ಕೊಟ್ಟ ಭರತಖಂಡಕ್ಕೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಅವಮಾನ ಮಾಡಬೇಡಿ. ದೇಶಕ್ಕಿಂತ ಧರ್ಮಕ್ಕೇ ಮೊದಲ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಿದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಂದು ನಿಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಯಾರಾದರೂ ಆರೋಪ ಮಾಡು ವಂತಾದರೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಬೇಸರವಾಗುತ್ತದೆ.

ಪ್ಲೀಸ್ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ…

ಓದುಗರಾದ ನೀವೂ ಕೂಡ ಬಲ-ಎಡ ಎಂಬ ಪೂರ್ವಗ್ರಹಗಳನ್ನು ತಲೆಯಿಂದ ಕಿತ್ತುಹಾಕಿ ಈ ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಯೋಚಿಸಿ…

ಕೊನೆಯದಾಗಿ, ಏನನ್ನೂ ರಿಪೇರಿ ಮಾಡುವ ಬೋರ್ಡ್ ಹಿಡಿದು ಕೊಂಡು ಡ್ಯಾಮೇಜ್ ಮಾಡಿದ್ದು ಸರೀನಾ ಶಾರುಖ್?

“My Name Is Khan….released on 12th Feb … the movie can be summed up quite simply in one word ‘Horrible”!!If you need 2 words, then “Bull Shit”!!A 3 word review:  “It’s sheer torture”! ‘Pain in the ass’ is the 4 word summary.

Sit through this lousy movie for 3 hrs and tell me if you don’t agree!

I watched the 3-D flick AVATAR  @ Urvashi Cinema(a theatre in Bengaluru) on my last visit .. Got a Coke & Popcorn free. I watched MNIK at the same place, and wondered why they didn’t give at least ONE Anacin tablet free!!On the eve of it’s release, this lousy movie got the wholehearted support of Barkha Dutt (NDTV) and Rajdeep Sardesai {CNN-IBN} “Go watch MNIK, give, an answer to the Shiv sena”. It left me with a sinking feeling of how the media misleads the general public. What an honourable deed indeed, from this very Sardesai, who, as recently as 2 ½ months ago created such a brouhaha about ‘paid news’ and it’s follies!

For all this, what’s in this MNIK ? The dialogue “Mr. President {Bush}, my name is Khan, but I’m not a terrorist” runs in a nauseatingly repetitive manner throughout the movie. It’s irritating, disgusting and maddening, to say the least! To spread the message that all Muslims are not terrorists, they’ve created this crashing bore of a 3 hr movie… MNIK!!! After all, did anyone say that all Muslims are terrorists? Even a dimwit wouldn’t!! Yet, why is Shahrukh so consumed by this guilt? Where’s the need to shout from the rooftops that all Muslims are not terrorists? Let’s take this further, WHY did this need to shout, arise?

You have shown that America views all Muslims, all those with ‘Khan’ as their surname, as terrorists. Tell us, Mr. Khan,

WHO are * Mohd. Atta * Abdul Azeez Almori * Majid Maqib * Nawab Al Hazmi *Fayeed Rasheed *   Mohd. Algamdi * Hamdaa Algamdi *Khalid Almidar , who bombed  The World Trade Centre on Sep 11th, 2001 and killed 2995 innocent people?

WHICH are the countries supporting and financially aiding those mentioned above?

Isn’t it AFTER the WTC bombings that Americans started viewing all Muslims with suspicion?

Hello, Mr. Shahrukh Khan, WHO killed the 11 people  in the RDX explosions in Pune, the day after your movie was released?

WHO is responsible for *The Lumbini Garden bombing in Hyderabad * Coimbatore Blasts * Ahmedabad & Surat Bomb blasts * The train bombings in Spain *The London bombings * The Akshardham attacks * The Parliament attacks * The Mumbai attacks ??

WHO is spreading panic and terror in the name of all merciful GOD??

WHO is stooping so low as to attack and terrorise innocent women and children from other religions?

You feel humiliated when KAANS (ears) become alert and suspicious on hearing the name Khan; have you EVER FELT the depths of pain and agony of the common man who’s lost his parents, his wife and his child in the bombings from people of YOUR community, MR. KHAN???

Is it so difficult for you to feel the pain of children from other religions when they die AGONISING deaths?

Forget about Israel and America; what have WE INDIANS done to you? WHY are we killed in bomb blasts on roads, in restaurants, houses, marketplaces??

WHO is it that’s killing us this way?? To WHICH RELIGION do *Mullah Omar * Osama Bin Laden *Mohd. Ali Zarkhawi * Ilyas Kashmiri , belong???

If you want to justify your stand saying “Terror has no religion” PRAY…. WHY then do YOU ‘OWN ‘the above mentioned as “one of your own”?

WHY is your sick movie running to packed houses in Pakistan, Arab countries and Britain, even when it FLOPPED in INDIA? In WHAT frame of mind are the people who collect funds in Karachi, Islamabad and Dhaka, with the aid of Mullah Omar & Bin Laden’s posters?

WHO is portraying these TERRORS of CIVILISED SOCIETY as HEROES?

WHO created for themselves the atmosphere of SUSPICION? Agreed, there are thorns to civilised human society to be found in each of the thousand castes, creeds, communities and religions of the world.

WHY, then, is it that only Muslims are singled out for suspicion where others aren’t?

Sure, there are traitors and anti-social elements to be found aplenty even among Hindus. If inflicting pain can be labelled “terror”, then, Naxalites are terrorists too! All the Naxalites are Hindus, the major difference here, is that NO HINDU would ever accept a Naxalite as ‘ one of our own’!! We call them anti-social elements, and ask that they be eliminated only with the use of force! These Naxalites are being quietly hunted down in a secret mission, ‘Operation Green Hunt’, by none other than HINDU soldiers! But, why do Pakistani soldiers and the ISI support so blatantly, the Jihadis?

What can we call this mindset? On what basis do the Islamic Terrorists call for Separate Homelands in The Philippines, Thailand and China’s Xinjiang region?

To which religion do they belong, those who kill thousands of innocents in bomb attacks, in the name of religion? Your call for Separatism is heard in The Philippines, China, Thailand, even Britain and America!!

Where’s the guarantee that you will not demand separate homelands, in each and every district and state, where you turn into the majority community, either by political arm-twisting or terror tactics??

Then again, on WHAT basis is Pakistan claiming Kashmir as it’ s own?

On what basis have Kashmiris plunged headlong into the Separatist struggle? Is it not RELIGIOUS FUNDAMENTALISM playing on YOUR minds in all of the above instances?

We have no better example than Kashmir to understand what happens to the rest of the people when Muslims turn into the majority!!

When the match-fixing scandal surfaced, we mercilessly threw Azharuddin out of our psyche , just as we did Ajay Jadeja and Nikhil Chopra . Though Jadeja emerged Victorious, being proved innocent, we never stopped suspecting him!! But what did Azhar do? Instead of denying the allegations and facing an enquiry, rather than appealing to the court, he claimed that “I’m being made a scapegoat just because I’m a Muslim”, when he got caught!!Through this he’s clearly accepted that he’s a traitor!!

Who sent such a heinous traitor to parliament today? Why was the Hyderabadi Azhar made to contest from Moradabad? Isn’t the fact that Moradabad has a Muslim majority the sole reason?

Don’t you feel the NEED for INTROSPECTION, MR.KHAN?? Even Hindus have facilitated victories of cheats and looters, but have they EVER sent a TRAITOR to Parliament?

Isn’t the “GHETTO mentality” of a particular Community glaringly obvious here?

Hindus like Rakesh Sharma and Rahul Dholakia have made documentaries and feature films about the Modi Govt. and the Hindu Khattar community; regarding the 2002 Gujarat violence. 700 Muslims died in the Gujarat violence… more than 10,000 Hindus have died as victims of terrorism in Kashmir. More than 7 Lakh Hindus have been displaced from their homeland, living in refugee camps.

Which Muslim has made documentaries and feature films about their plight? In the wake of the IPL team selection controversy, you issued a statement that “Pakistanis are good neighbours”!

How did you have the heart to make such a statement, Sharukh Khan??

From which country are the terrorists who attacked Mumbai on 26th Nov 2008 and killed183 Indians? Where is Kasab from?

WHICH country is responsible for ALL the bomb blasts in India right up to now? Do you know what Pakistani fast bowler Sohail Tanveer said to the Pakistani media after the IPL controversy? “The zehneeyat( nature by birth] of Hindus is like this” ! A Pakistani journalist added to this by saying “Ram Ram is the chant, but a dagger by their side”. It’s another issue that the great Indian secular media, which creates a controversy over every statement written by Baal Thackeray in ‘SAAMNA’; conveniently chose to cover up Sohail Tanveer’s insulting and infuriating statements!!

When it comes to promoting your movie MNIK, you keep tweeting day and night,  Sharukh Khan…just go to You Tube,  see for yourself and hear Sohail Tanveer’s demeaning statements…..on what basis do you say “Pakistanis are good neighbours” , of a country which is filled with people only of this mindset?

You really have a very narrow frame of mind!

We never supported Tamilians, who were one of us, in their Separatist struggle. There may have been strikes and disturbances in TN for political reasons. But we sent our own Army in1987 to quell Prabhakaran. Except the Tamilians, none from Hindu society protested against this action! But, why is it that you create a ruckus and stone buses in India, when there are disturbances in Israel or Iraq??

There is this scene in MNIK, where a banquet has been arranged with the American president, for which entrance fee of $500 is charged .When Shahrukh wants an entry after paying up, the lady in charge there says ”Honey, this is only for Christians”! Have you ever come across at anytime, anywhere, Christians restricting a fundraiser to ‘Christians only’?! However much we may find fault with their missionary zeal in Conversions, none can point an accusing finger at the generosity of either Christians or Christian organisations!! Where was the necessity to portray Christians in a bad light? Today, it’s not just one religion which suspects you. The entire world looks at you suspiciously… WHY?

NDTV’s Barkha Dutt  asked Uddhav Thackeray of the Shiv Sena, “Are you creating such a big racket because Shahrukh Khan is a Muslim?” , in light of the controversy which had arisen before the release of MNIK. Just imagine what would be the scenario, if Hindus had looked upon The Three Khans, Aamir, Shahrukh and Salman as Muslims. They wouldn’t be stars on the small screen even, let alone superstars!!! If Shahrukh Khan is a big star today, remember it’s because of the love and faith of Hindus too!!We have always looked upon Shahrukh, Aamir, Salman, Saif, Bismillah Khan, Amjad Ali Khan, A R Rehman, Alla Rakha and Abdul Kalam as Indians, never as Muslims! Their religion has NEVER been important to us! This is why so much had to be written. If an ordinary person, any Tom, Dick or Harry had made this kind of movie, who would’ve bothered? But, Shahrukh being such a popular star, there are enough people hanging on to every word he utters as the Gospel truth. It’s unethical and unfair to make misleading movies, which create animosity and vitiate the atmosphere. Learn at least something from Aamir who has made movies with a social message like Sarfarosh, Lagaan, Taarein Zameen Par and 3 Idiots! Else, someday in the near future, people will say, “Shahrukh sucks”!!

My Name Is Khan. ಕಳೆದ ವಾರ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಈ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಒಂದೇ ಪದದಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸುವುದಾದರೆ ‘Horrible’. ಎರಡು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ‘Bull shit’, ಮೂರು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ವಿಮರ್ಶಿಸುವುದಾದರೆ ‘It’s a torture’, ನಾಲ್ಕು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಷರಾ ಬರೆಯುವುದಾದರೆ, ‘Pain in the ass’! ಮೂರು ತಾಸು ಕುಳಿತು ನೋಡಿ, ಹೀಗನಿಸದೇ ಹೋದರೆ ಹೇಳಿ. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಊರ್ವಶಿ ಥಿಯೇಟರ್‌ಗೆ ‘ಅವತಾರ್’ ಚಿತ್ರ ನೋಡಲು ಕಳೆದ ಬಾರಿ ಹೋದಾಗ ಒಂದು ಕಪ್ ಕೋಕ್ ಹಾಗೂ ಪಾಪ್ ಕಾರ್ನ್ ಫ್ರೀ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ಅದೇ ಥಿಯೇಟರ್‌ನಲ್ಲಿ ಮೂರು ತಾಸು ‘ಮೈ ನೇಮ್ ಈಸ್ ಖಾನ್’ ಈ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿದ ನಂತರ ಏನನ್ನಿಸುತ್ತದೆಯೆಂದರೆ-ಟಿಕೆಟ್ ಜತೆಗೊಂದು ಅನಾಸಿನ್ ಏಕೆ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ?

ಇಂಥದ್ದೊಂದು ಕೆಟ್ಟ ಚಿತ್ರವನ್ನೂ, ಬಿಡುಗಡೆ ಮುನ್ನಾದಿನವಾದ ಫೆಬ್ರವರಿ 11ರಂದು ‘Go, watch MNIK’, “Give an answer to Shiv sena’ ಅಂತ ‘ಎನ್‌ಡಿಟಿವಿ’ಯಲ್ಲಿ ಬರ್ಖಾ ದತ್ ಹಾಗೂ ‘ಸಿಎನ್‌ಎನ್-ಐಬಿಎನ್’ನಲ್ಲಿ ರಾಜ್‌ದೀಪ್ ಸರ್ದೇಸಾಯಿ  ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ನೀವೇನಾದರೂ ನೋಡಿದ್ದರೆ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಜನರನ್ನು ಹೇಗೆ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸುತ್ತಿವೆ ಎಂದನಿಸದೇ ಇರದು. ಎರಡೂ ವರೆ ತಿಂಗಳ ಹಿಂದಷ್ಟೇ, “ಸುದ್ದಿಗೂ ಕಾಸು” (Paid News) ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಹುಳುಕಿನ ಬಗ್ಗೆ ಗರತಿಯಂತೆ ಬರೆದಿದ್ದ ಸರ್ದೇಸಾಯಿ ‘ಮೈ ನೇಮ್ ಈಸ್ ಖಾನ್’ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ್ದು ಎಂತಹ ‘ಘನ’ ಕಾರ್ಯ ಎಂಬ ಅನುಮಾನ ಕಾಡಲಾರಂಭಿಸುತ್ತದೆ.

ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ‘ಮೈ ನೇಮ್ ಈಸ್ ಖಾನ್’ ಚಿತ್ರದಲ್ಲೇನಿದೆ?

Mr. President(Bush), my name is KHAN. But I am not a terrorist… ಮಿಸ್ಟರ್ ಪ್ರೆಸಿಡೆಂಟ್, ನನ್ನ ಹೆಸರು ಖಾನ್. ಆದರೆ ನಾನು ಭಯೋತ್ಪಾದಕನಲ್ಲ… ಈ ಡೈಲಾಗ್ ಚಿತ್ರದುದ್ದಕ್ಕೂ ಅದೆಷ್ಟು ಬಾರಿ ಪುನರಾವರ್ತನೆಯಾಗುತ್ತದೆಯೆಂದರೆ ಕಿರಿಕಿರಿ, ಅಸಹ್ಯ, ವಾಕರಿಕೆ ಎಲ್ಲವೂ ಶುರುವಾಗುತ್ತವೆ.  ‘ಮುಸ್ಲಿಮರೆಲ್ಲ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರಲ್ಲ’ ಎಂಬ ಒಂದು ಸಾಲಿನ ಸಂದೇಶ ಸಾರಲು ಮೂರು ತಾಸಿನ ಚಿತ್ರ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಮುಸ್ಲಿಮರೆಲ್ಲ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು ಎಂದು ಹೇಳಿರುವುದಾದರೂ ಯಾರು? ಎಂತಹ ದಡ್ಡನೂ ಹಾಗೆ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಈ ಶಾರುಖ್‌ಗೇಕೆ ‘ಎಜ್ಝಿಠಿ’ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ? ಮುಸ್ಲಿಮರೆಲ್ಲ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರಲ್ಲ ಎಂದು ಬೊಬ್ಬೆ ಹಾಕುವ ಅಗತ್ಯವೇನಿದೆ? ಅಥವಾ ಅಂತಹ ಅಗತ್ಯ ಬಂದಿದ್ದಾದರೂ ಏಕೆ?

ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಮುಸ್ಲಿಮರನ್ನೆಲ್ಲಾ, “ಖಾನ್” ಎಂಬ ಸರ್‌ನೇಮ್ ಇದ್ದವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅಮೆರಿಕ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರಂತೆ ನೋಡುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿದ್ದೀರಲ್ಲಾ, 2001, ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11 ರಂದು ವರ್ಲ್ಡ್ ಟ್ರೇಡ್ ಸೆಂಟರ್ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿ 2995 ಅಮಾಯಕ ಜನರನ್ನು ಕೊಂದುಹಾಕಿದ ಮಹಮದ್ ಅಟ್ಟಾ, ಅಬ್ದುಲಜೀಜ್ ಅಲೊಮರಿ, ಮಜೀದ್ ಮಕೀಬ್, ನವಾಬ್ ಅಲ್‌ಹಝ್ಮಿ, ಫಯೀದ್ ರಶೀದ್, ಮೊಹಮದ್ ಅಲ್‌ಗಮ್ದಿ, ಹಮ್ಝಾ ಅಲ್‌ಗಮ್ದಿ, ಖಾಲಿದ್ ಅಲ್ಮಿದಾರ್ ಯಾರು? ಇವರಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು, ಹಣ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ್ದು ಯಾವ ದೇಶಗಳು? ಆ ದಾಳಿಯ ನಂತರವೇ ಅಲ್ಲವೆ ಅಮೆರಿಕ ಮುಸ್ಲಿಮರನ್ನು ಅನುಮಾನದಿಂದ ಕಾಣಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದು? ಹಲೋ ಮಿಸ್ಟರ್ ಶಾರುಖ್ ಖಾನ್, ನಿಮ್ಮ ಚಿತ್ರ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಮರುದಿನ ಪುಣೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಆರ್‌ಡಿಎಕ್ಸ್ ಸ್ಫೋಟದಲ್ಲಿ 11 ಜನ ಸತ್ತರು. ಅವರನ್ನು ಕೊಂದಿದ್ದಾರು? ಹೈದರಾಬಾದ್‌ನ ಲುಂಬಿನಿ ಗಾರ್ಡನ್‌ನಲ್ಲಿ ಬಾಂಬ್ ಸ್ಫೋಟ, ಕೊಯಮತ್ತೂರು ಬ್ಲಾಸ್ಟ್, ಅಹಮದಾಬಾದ್, ಸೂರತ್ ಬಾಂಬ್ ಸ್ಫೋಟ, ಸ್ಟೇನ್‌ನಲ್ಲಿ ಟ್ರೇನ್ ಬಾಂಬಿಂಗ್, ಲಂಡನ್ ಬಾಂಬಿಂಗ್, ಅಕ್ಷರಧಾಮ ಅಟ್ಯಾಕ್, ಪಾರ್ಲಿಮೆಂಟ್ ಅಟ್ಯಾಕ್, ಮುಂಬೈ ಅಟ್ಯಾಕ್ ಯಾರು ಮಾಡಿದ್ದು? ಆ ದಯಾಮಯಿ ದೇವರ ಹೆಸರು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಆತಂಕವಾದ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಯಾರು? ಅನ್ಯಧರ್ಮೀಯರ ಮಕ್ಕಳು, ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡುವ ಹೀನಕೃತ್ಯವೆಸಗುತ್ತಿರುವುದು ಯಾರಪ್ಪಾ? ನಿಮ್ಮ “ಖಾನ್” ಹೆಸರು ಕೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ ‘ಕಾನ್’ಗಳು(ಕಿವಿ) ಅರಳಿ ಅನುಮಾನ ಪಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದೇ ನಿಮಗೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಅವಮಾನ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವುದಾದರೆ ನಿಮ್ಮ ಧರ್ಮೀಯರ ಬಾಂಬ್ ದಾಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನನ್ನು, ಹೆಂಡತಿ-ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ನೋವು, ಹತಾಶೆ ಏನಿರಬಹುದು ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದ್ದೀರಾ? ಅನ್ಯ ಧರ್ಮೀಯರ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವಾಗ ಅವರಿಗೂ ನೋವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಏಕೆ ನಿಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ? ಇಸ್ರೇಲ್, ಅಮೆರಿಕದ ವಿಷಯ ಬಿಡಿ, ಭಾರತೀಯರಾದ ನಾವು ನಿಮಗೇನು ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ? ಏಕೆ ರಸ್ತೆ, ರೆಸ್ಟೋರೆಂಟ್, ಮನೆ, ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಾಂಬ್ ಸಿಡಿಸಿ ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾರೆ? ಹಾಗೆ ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿರುವವರಾರು? ಮುಲ್ಲಾ ಉಮರ್, ಒಸಾಮಾ ಬಿನ್ ಲಾಡೆನ್, ಮೊಹಮದ್ ಅಲ್ ಝರ್ಖಾವಿ, ಇಲ್ಯಾಸ್ ಕಶ್ಮೀರಿ ಯಾವ ಧರ್ಮದವರು? ಭಯೋತ್ಪಾದಕರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಧರ್ಮವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸಮಾಜಾಯಿಷಿ ಕೊಡುವುದಾದರೆ ಅವರನ್ನೇಕೆ ‘Own’ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ? ಮೈ ನೇಮ್ ಈಸ್ ಖಾನ್ ಚಿತ್ರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಫ್ಲಾಪ್ ಆದರೂ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ, ಬ್ರಿಟನ್, ಅರಬ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಫುಲ್‌ಹೌಸ್ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಏಕೆ? ಲಾಡೆನ್, ಮುಲ್ಲಾ ಉಮರ್‌ನ ಪೋಸ್ಟರ್‌ಗಳನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕರಾಚಿ, ಇಸ್ಲಾಮಾಬಾದ್, ಢಾಕಾಗಳಲ್ಲಿ ಹಣ ಸಂಗ್ರಹಣೆ ಮಾಡುವುದು ಎಂತಹ ಮನಸ್ಥಿತಿ? ಸಮಾಜಘಾತಕರನ್ನು ಹೀರೋಗಳೆಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿಸುತ್ತಿರುವವವರು ಯಾರು? ಅನುಮಾನಪಡುವಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಂಡಿರುವವರಾರು? ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಜಾತಿ, ವರ್ಗ, ಪಂಗಡ, ಧರ್ಮಗಳಿವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲೂ ಮನುಕುಲಕ್ಕೆ ಕಂಟಕವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಯಾವ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಮುದಾಯವನ್ನೂ ಅನುಮಾನದಿಂದ ಕಾಣದೇ ಮುಸ್ಲಿಮರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಶಂಕೆಯಿಂದ ನೋಡುವುದೇಕೆ?

ಖಂಡಿತ ಹಿಂದೂಗಳಲ್ಲೂ ದೇಶದ್ರೋಹಿಗಳು, ಸಮಾಜಘಾತಕರು ಸಾಕಷ್ಟು ಜನರಿದ್ದಾರೆ. ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ಎನ್ನುವುದಾದರೆ ನಕ್ಸಲರೂ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರೇ. ನಕ್ಸಲರೆಲ್ಲ ಹಿಂದೂಗಳೇ ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಯಾವ ಹಿಂದೂ ಕೂಡ ನಕ್ಸಲರನ್ನು ‘ನಮ್ಮವನು’ ಎಂದು Own ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರನ್ನು ಸಮಾಜಘಾತಕ ಶಕ್ತಿಗಳು, ಬಂದೂಕಿನ ಪ್ರಯೋಗದಿಂದಲೇ ಅವರನ್ನು ಮಟ್ಟಹಾಕ ಬೇಕು ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ‘ಆಪರೇಶನ್ ಗ್ರೀನ್ ಹಂಟ್’ ಎಂಬ ಗೌಪ್ಯ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯ ಮೂಲಕ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ನಕ್ಸಲರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿರುವುದೂ ಹಿಂದೂ ಸೈನಿಕರೇ. ಆದರೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ಸೈನಿಕರು, ಐಎಸ್‌ಐ ಏಕೆ  ಜಿಹಾದಿಗಳಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ? ಇದೆಂಥಾ ಮನಸ್ಥಿತಿ? ಫಿಲಿಪ್ಪೀನ್ಸ್, ಥಾಯ್ಲೆಂಡ್, ಚೀನಾ, ಅಮೆರಿಕ, ಬ್ರಿಟನ್ ಎಲ್ಲ ದೇಶಗಳಲ್ಲೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿರುವವರು, ಧರ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ಅಮಾಯಕರ ಮೇಲೆ ಬಾಂಬ್ ದಾಳಿ ಮಾಡಿ ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿರುವವರು ಯಾವ ಧರ್ಮದವರು? ಯಾವ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಫಿಲಿಪ್ಪೀನ್ಸ್, ಥಾಯ್ಲೆಂಡ್‌ನ ಕೆಲ ಭಾಗಗಳು ಹಾಗೂ ಚೀನಾದ ಕ್ಷಿನ್‌ಜಿಯಾಂಗ್ ಪ್ರಾಂತ್ಯ ತಮಗೆ ಸೇರಬೇಕೆಂದು ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ? ನೀವು ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುವ ಒಂದೊಂದೇ ಜಿಲ್ಲೆ, ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾ ಚಳವಳಿ ಆರಂಭಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬು ದಕ್ಕೆ ಖಾತ್ರಿಯೇನು? ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಕಾಶ್ಮೀರವನ್ನು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ತನ್ನ ದೆಂದು ಯಾವ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಿದೆ ಹಾಗೂ ಕಾಶ್ಮೀರಿಗರು ಪ್ರತ್ಯೇಕಗೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಯಾವ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಹೋರಾಟಕ್ಕಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ? ಇಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ನಿಮ್ಮ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡು ತ್ತಿರುವುದು ಧಾರ್ಮಿಕ ಭಾವನೆಯೇ ಅಲ್ಲವೆ? ಮುಸ್ಲಿಮರು ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರಾದರೆ ಉಳಿದವರ ಕಥೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಕಾಶ್ಮೀರಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಉದಾಹರಣೆ ಬೇಕೆ?

ಮ್ಯಾಚ್ ಫಿಕ್ಸಿಂಗ್ ಹಗರಣ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಅಜರುದ್ದೀನ್‌ನನ್ನು ಹೇಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕಿತ್ತುಹಾಕಿದೆವೋ ಅಜಯ್ ಜಡೇಜಾ, ನಿಖಿಲ್ ಚೋಪ್ರಾನನ್ನೂ ಅಷ್ಟೇ ನಿರ್ದಯವಾಗಿ ಆಚೆ ಹಾಕಿದೆವು. ಅಜಯ್ ಜಡೇಜಾ ಆರೋಪ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಹೊರಬಂದರೂ ನಮ್ಮ ಅನುಮಾನ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅಜರ್ ಮಾಡಿದ್ದೇನು? ಆರೋಪವನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕಿ ವಿಚಾರಣೆ ಎದುರಿಸುವ ಬದಲು, ಕೋರ್ಟ್ ಮೊರೆ ಹೋಗುವ ಬದಲು ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡ ಕೂಡಲೇ ‘ನಾನು ಮುಸ್ಲಿಮನೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಬಲಿಪಶು ಮಾಡಲಾಗು ತ್ತಿದೆ’ ಎಂದಿದ್ದರು! ಆ ಮೂಲಕ ತಾನೊಬ್ಬ ದೇಶದ್ರೋಹಿ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ಅಂತಹ ದೇಶದ್ರೋಹಿಯನ್ನು ಇವತ್ತು ಸಂಸತ್ತಿಗೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದು ಯಾರು? ಹೈದರಾಬಾದ್‌ನ ಅಜರ್‌ನನ್ನು ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದ ಮೊರಾದಾಬಾದ್‌ನಲ್ಲಿ ಚುನಾವಣೆಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದೇಕೆ? ಮೊರಾದಾಬಾದ್‌ನಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮರೇ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರು ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಲ್ಲವೆ? ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎನಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವೆ? ಹಿಂದೂಗಳೂ ಕೂಡ ದರೋಡೆಕೋರರನ್ನು, ಮೋಸಗಾರರನ್ನು ಗೆಲ್ಲಿಸಿದ ಉದಾಹರಣೆಗಳು  ಇವೆ. ಆದರೆ ದೇಶ ದ್ರೋಹಿಯೊಬ್ಬನನ್ನು ಎಂದಾದರೂ ಗೆಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾರಾ? ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಮುದಾಯದ ‘Ghetto Mentality’ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲವೆ?

೨೦೦೨ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಗುಜರಾತ್ ಹಿಂಸಾಚಾರದ ಬಗ್ಗೆ ರಾಕೇಶ್ ಶರ್ಮಾ, ರಾಹುಲ್ ಧೋಲಾಕಿಯಾ ಮುಂತಾದ ಹಿಂದೂಗಳೇ ಮೋದಿ ಸರಕಾರ ಹಾಗೂ ಹಿಂದೂ ಕಟ್ಟರ್ ಪಂಥೀಯರನ್ನು ಟೀಕಿಸಿ ಸಾಕ್ಷ್ಯಚಿತ್ರ ಹಾಗೂ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದರು. ಗುಜರಾತ್ ಹಿಂಸಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಸತ್ತ ಮುಸ್ಲಿಮರ ಸಂಖ್ಯೆ 700. ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮರ ಉಗ್ರವಾದಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾದವರ ಸಂಖ್ಯೆ 10 ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು. 7 ಲಕ್ಷ ಹಿಂದೂಗಳು ಇಂದಿಗೂ ನಿರಾಶ್ರಿತರ ಶಿಬಿರದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವ ಮುಸ್ಲಿಮರು ಒಂದು ಸಾಕ್ಷ್ಯಚಿತ್ರ, ಚಲನಚಿತ್ರ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ? ಐಪಿಎಲ್ ಆಯ್ಕೆ ಸಂಬಂಧ ಭುಗಿಲೆದ್ದ ವಿವಾದದ ಬೆನ್ನಲ್ಲೇ, “Pakistanis are good neighbours” ಎಂದು ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿದಿರಲ್ಲಾ ಶಾರುಖ್ ಖಾನ್, ಹಾಗೆನ್ನಲು ನಿಮಗೆ ಮನಸ್ಸಾದರೂ ಹೇಗೆ ಬರುತ್ತದೆ? 2008, ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 26ರಂದು ಮುಂಬೈ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿ 183ರನ್ನು ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದವರು ಯಾವ ದೇಶದವರು? ಕಸಬ್ ಎಲ್ಲಿಯವನು? ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇದುವರೆಗೂ ನಡೆದಿರುವ ಬಾಂಬ್ ಸ್ಫೋಟಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಯಾವ ರಾಷ್ಟ್ರ ಕಾರಣ? ಐಪಿಎಲ್ ಗಲಾಟೆಯ ನಂತರ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ವೇಗದ ಬೌಲರ್ ಸೊಹೈಲ್ ತನ್ವೀರ್ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಮುಂದೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನು ಗೊತ್ತೆ? ಏಕೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿಯರನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ, “ಹಿಂದೂಗಳ ಝೆಹಿನಿಯತ್ (ಹುಟ್ಟುಗುಣವೇ) ಅಂಥದ್ದು” ಎಂದಿದ್ದಾರೆ! ಅದಕ್ಕೆ ಧ್ವನಿಗೂಡಿಸಿದ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ಪತ್ರಕರ್ತನೊಬ್ಬ, “ಬಾಯಲ್ಲಿ ರಾಮ್ ರಾಮ್, ಬಗಲಲ್ಲಿ ಚೂರಿ” ಎಂದು ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಟೀಕಿಸಿದ.  ‘ಸಾಮ್ನಾ’ದಲ್ಲಿ ಬಾಳಾ ಠಾಕ್ರೆ ಬರೆಯುವ ಒಂದೊಂದು ಸಾಲನ್ನೂ ದೊಡ್ಡ ವಿವಾದವನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಭಾರತದ ಸೆಕ್ಯುಲರ್ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು  ಸೊಹೈಲ್ ತನ್ವೀರ್‌ನ ಅವಹೇಳನಕಾರಿ ಮಾತುಗಳನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಮರೆಮಾಚಿದವು ಎಂಬುದು ಬೇರೆ ಮಾತು. ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ‘ಮೈ ನೇಮ್ ಈಸ್ ಖಾನ್’ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಮೋಟ್ ಮಾಡಲು ಹಗಲೂ ರಾತ್ರಿ ‘Tweete’ ಮಾಡುತ್ತೀರಲ್ಲಾ ಶಾರುಖ್ ಖಾನ್, ಸ್ವಲ್ಪ ‘ಯು ಟ್ಯೂಬ್’ಗೆ ಹೋಗಿ ಸೊಹೈಲ್ ತನ್ವೀರ್‌ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕಿವಿಯಾರೆ ಕೇಳಿ, ಕಣ್ಣಾರೆ ನೋಡಿ… ಇಂತಹ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಹೊಂದಿದವ ರಿಂದಲೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕೂಡಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಜನರನ್ನು ಯಾವ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ, ‘ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿಯರು ಒಳ್ಳೆಯ ನೆರೆಹೊರೆಯವರು’ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದೀರಿ?

ನಿಮ್ಮದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಸಂಕುಚಿತ ಮನಸ್ಥಿತಿ.

ಶ್ರೀಲಂಕಾದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಆದ ತಮಿಳರು ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾ ಚಳವಳಿ ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ ನಾವೆಂದೂ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಲಿಲ್ಲ. ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಗಲಾಟೆ, ಮುಷ್ಕರಗಳಾಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಪ್ರಭಾಕರನ್‌ನ ಮಟ್ಟಹಾಕಲು 1987ರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಸೇನೆಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ವಿರುದ್ಧ ತಮಿಳಿಗರು ಬಿಟ್ಟರೆ ಒಟ್ಟಾರೆ ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜ ಎಂದೂ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇಸ್ರೇಲ್‌ನಲ್ಲೋ, ಇರಾಕ್‌ನಲ್ಲೋ ಗಲಾಟೆಯಾದರೆ ನೀವು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಬೊಬ್ಬೆ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ, ಬಸ್ಸಿಗೆ ಕಲ್ಲು ಹೊಡೆಯುತ್ತಾರೆ?

ಮೈ ನೇಮ್ ಈಸ್ ಖಾನ್ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೃಶ್ಯ ಬರುತ್ತದೆ. ಅಮೆರಿಕದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರ ಜತೆ ಔತಣಕೂಟ ಏರ್ಪಾಡಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಪ್ರವೇಶ ಶುಲ್ಕವಾಗಿ 500 ಡಾಲರ್ ನೀಡಬೇಕಿರುತ್ತದೆ. ಶಾರುಖ್ ಖಾನ್ ಹಣ ಕೊಟ್ಟು ಪ್ರವೇಶ ಪಡೆಯಲು ಹೋದಾಗ, ‘Honey, this is only for Christians’ ಎಂದು ಅಲ್ಲಿದ್ದಾಕೆ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ! ಕ್ರೈಸ್ತರು ಎಲ್ಲಾದರೂ, ಎಂದಾದರೂ ನಿಧಿ ಸಂಗ್ರಹಣೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೊಂದನ್ನು ‘For Christians Only’ ಎಂದು ನಿರ್ಬಂಧಿಸಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೀರಾ? ಮತಾಂತರದ ವಿಷಯ ದಲ್ಲಿ ನಾವೆಷ್ಟೇ ದೂರಿದರೂ ಉದಾರತೆ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಕ್ರೈಸ್ತರ ಬಗ್ಗೆಯಾಗಲಿ, ಕ್ರೈಸ್ತ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಬಗೆಗಾಗಲಿ ಯಾರೂ ಬೆರಳು ತೋರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇಷ್ಟಾಗಿಯೂ ಕ್ರೈಸ್ತರನ್ನು ಕೀಳಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುವ ಅಗತ್ಯವೇನಿತ್ತು? ಇವತ್ತು ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಧರ್ಮೀಯರು ನಿಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಮಾನಪಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಜಗತ್ತೇ ಶಂಕೆಯಿಂದ ನೋಡು ತ್ತಿದೆ, ಏಕೆ?

‘ಮೈ ನೇಮ್ ಈಸ್ ಖಾನ್’ ಬಿಡುಗಡೆಗೆ ಮೊದಲು ಎದ್ದಿದ್ದ ವಿವಾದದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಎನ್‌ಡಿಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸಂದರ್ಶನದ ವೇಳೆ, ‘ಶಾರುಖ್ ಖಾನ್ ಮುಸ್ಲಿಂ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಗಲಾಟೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಾ?’ ಎಂದು ಶಿವಸೇನೆ ನಾಯಕ ಉದ್ಧವ್ ಠಾಕ್ರೆಯನ್ನು ಬರ್ಖಾ ದತ್ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ವೇಳೆ ಹಿಂದೂಗಳೇನಾದರೂ ಶಾರುಖ್ ಖಾನ್, ಆಮೀರ್ ಖಾನ್, ಸಲ್ಮಾನ್ ಖಾನ್‌ಗಳನ್ನು ಮುಸ್ಲಿಮರೆಂಬಂತೆ ಕಂಡಿದ್ದರೆ ಏನಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು? ಸೂಪರ್‌ಸ್ಟಾರ್‌ಗಳಾಗುವುದು ಬಿಡಿ, ಕಿರುತೆರೆ ನಟರೂ ಆಗಿರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಶಾರುಖ್ ಖಾನ್ ಇವತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಹೀರೋ ಆಗಿದ್ದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಹಿಂದೂಗಳ ಪ್ರೀತಿ, ವಿಶ್ವಾಸವೂ ಕಾರಣ. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ನಾವು ಶಾರುಖ್, ಆಮೀರ್, ಸಲ್ಮಾನ್, ಬಿಸ್ಮಿಲ್ಲಾ ಖಾನ್, ಅಮ್ಜದ್ ಅಲಿ ಖಾನ್, ಎ.ಆರ್. ರೆಹಮಾನ್, ಅಲ್ಲಾ ರಖಾ ಹಾಗೂ ಅಬ್ದುಲ್ ಕಲಾಂ ಅವರನ್ನು ಭಾರತೀಯರೆಂಬಂತೆ ಕಂಡಿದ್ದೇವೆಯೇ ಹೊರತು ಮುಸ್ಲಿಮರೆಂದಲ್ಲ. ನಮಗೆಂದೂ ಅವರ ಧರ್ಮ ಮುಖ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ. ಆ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಬರೆಯಬೇಕಾಯಿತು. ಯಾರೋ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇಂಥದ್ದೊಂದು ಚಿತ್ರ ಮಾಡಿದ್ದರೆ ನಾವೂ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಶಾರುಖ್ ಖಾನ್ ಒಬ್ಬ ಜನಪ್ರಿಯ ನಟ. ಆತ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಿಜವೆಂದು ನಂಬುವ ಸಾಕಷ್ಟು ಜನರಿದ್ದಾರೆ. ಅವರನ್ನು ದಾರಿತಪ್ಪಿಸುವ, ವೈಷಮ್ಯವನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕುವ ಚಿತ್ರ ಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ಸರ್ಫರೋಶ್, ಲಗಾನ್, ತಾರೆ ಜಮೀನ್ ಪರ್, 3 ಈಡಿಯಟ್ಸ್ ಮುಂತಾದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಆಮೀರ್ ಖಾನ್‌ರಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಕಲಿತುಕೊಳ್ಳಿ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಜನರೆನ್ನುತ್ತಾರೆ Sharukh Sucks.

ಕಾನ್ ಖೋಲ್ಕರ್(ಕಿವಿ ತೆರೆದು) ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ..ಮಿಸ್ಟರ್ ಖಾನ್!

Link- http://passionforcinema.com/swades-we-the-people%E2%80%A6-are-the-real-ch/

My name is Khan, and I am not a terrorist…but I am a bloody good actor, on and off-screen.”

It has been both amusing and disappointing to watch the drama unfold over the past 2 weeks over an actor’s ‘innocent’ expressions and his freedom of speech. And the origin for this piece of writing was actually a scene that I saw on a prominent national news channel that showed people pouring milk over posters of Mr. Shah Rukh Khan—a traditional ‘Hindu’ ritual, giving thumbs up to Mr. Khan and the constitution of India and a thumbs down to the coercive politics of the Shiv Sena. And it struck me as regards to the pedestal that Indians place their icons on and the rights and responsibilities that celebrities need to match to this worshipping by their followers. They are literally demi-gods for the people and fans worship them IRRESPECTIVE of their idols’ religion, caste, community, and state.  Mr. Shah Rukh Khan made a comment that India has always been a country with excellent ‘hospitality’ record and hence no matter how low the relations between India and Pakistan, Pakistani players should be allowed to play on Indian soil and earn thousands of USD. It is the ‘talent’ of players that matters, not their nationality. And, and, he adds, sports, arts, culture, should NOT be allowed to be affected by politics. Does Mr. Khan, an otherwise well-read individual and a sharp talker, realize that he was spouting thin-air words when he made such statements?

Throughout world history, arts, culture, sports have never been able to separate themselves from politics and international relations. Does he not know this? Does he not know that South Africa was banned from IOC for 20 years because of the policy of apartheid? It was not a reflection on the country’s each and every individual per se. It was a reflection on the fact that majority of people in decision-making positions were being hand-in-glove with the abominable act of apartheid. Was every South African athlete a racist and a supporter of apartheid? Weren’t there sane-minded sportsmen and women who had to bear the brunt because of the acts of a certain chunk of their fellow countrymen?

Germany was banned from Olympics from 1920 to 1925 because the Paris peace conference of 1919 majorly held Germany responsible for the outbreak of World War I. It was also made to pay financial penalty to the victors. Was the committee headed by the ‘3 great powers’ of US, UK, and France so dumb that it could not differentiate between the ‘subjects’ of Germany and its government? Were they not aware that the financial penalty would put millions of ordinary German citizens to hardship? Why are such embargos or penalties imposed? They are imposed mainly because the ‘decision-making’ bodies of the states that are initiators of such policies realize that their actions are of consequences not only to the public offices but also to the ordinary citizens who—in the true sense of the word—don’t have much input into such decisions. And when the state heads see the plight that the ordinary citizen goes through because of their policies and actions, somewhere, their ‘conscience’ awakens and makes them think hard the next time they put pen to paper endorsing any anti-civil and anti-human agendas. They should realize that however rich the country’s art, culture, or sports arenas, they are bound to suffer because of the actions of the state. The decision is NOT a reflection on the cultural or humanistic aspects of the country; it is a decision to make the decision-making offices of the country more conscientious.

Mr. Khan mixes words and creates confusion in the minds of the people who are privy to those words. He says Pakistan is a ‘good’ neighbor and that not all people should be made to pay the price for the acts of a few. It doesn’t matter that the ‘non-state’ actors that carried out the war on Bombay on 26/11 are actually Oscar-worthy actors from the state of Pakistan. Somehow the theatrical stage for all these non-state actors ends up in Pakistan.  It doesn’t matter that the highest official of the country goes on record to say that they cannot assure that another 26/11 wouldn’t take place in India!  Mr. Khan clearly is either disapproving of world history with regard to the triangle of administration, sports, and arts or is unaware of history. I would not veer toward the latter since I do have an impression that Mr. Khan is a person whose awareness quotient on current affairs and world history is quite good. The problem is when stalwarts like these, who KNOW that whatever they utter are sound-bytes for, primarily, the ENTIRE English-language media across the country of 1 billion, utter ridiculously inane statements and then cry foul when they fall prey to the extremist tactics—not ideologies, since in a democracy, one can be as leftist or rightist to the extent imaginable—of parties. Did Mr. Khan really think he would get away with making vacuous statements about friendship with our ‘good’ neighbor? Did he not imagine even in his wildest dreams that the hawks would be waiting gleefully for any instances of such utterances by one of—oh hell, let’s do away with the semantics—the most popular celebrity in India of India and the India away (read US, UK, the middle east, Pakistan, etc….) from India? Please do note that he did not use the social networking tool to just post in a ‘line’ about what he felt about the IPL selection fiasco. He uttered this in public for the press so that each and every word of his could be caught in all its glory.

Going by the trail of this incident and timing, is it completely far-fetched to think that Mr. Shah Rukh Khan evoked the ‘Athithi Devo Bhava’ (the guest is equivalent to God) sentiment of India and Indians to garner eyeballs for his film? Now, before anyone draws out the daggers sharpened with statements that a celebrity of the stature of Mr. Shah Rukh Khan hardly needs ‘cheap’ publicity, let me expand on it. The inherent success of the past two weeks of drama is that it brought together his fans (who vouch for his ‘versatility’ in the acting arena) and his opponents (who vouch for his ‘non-versatility’ in the acting arena) under the same umbrella; that cinema-lovers who were never really keen about his movie ended up proclaiming on television that they would watch the movie just to ‘teach’ a lesson to the right-winged Shiv Sainiks. That the movie would open to packed houses WITHOUT the help of any controversy was a foregone conclusion. The actor’s million fans spanning from the East to the West of this globe would ensure that the film would turn out to be a hit. The film had to be REALLY, REALLY bad to turn out a loser. But this controversy has ensured that even that slight window of doubt is shut closed tight.

The cricketer Mr. Sohail Tanvir of Pakistan has gone on record on a Pakistani national television program (http://www.youtube.com/watch?v=4iFiWmKYisw&feature=related) and said that the reason for Pakistani cricketers’ non-inclusion is because of the basic ‘zeheniyat’ (characteristic) of Hindus. He has branded the non-inclusion of Pakistani players as a conspiracy of the Indian ‘Hindus’ and tainted the entire episode with a religious stench. And Mr. Shah Rukh Khan, who was so vocal about non-inclusion of Pakistani players in IPL, has uttered NOT a single word about this player’s disgusting utterance. That this is the same cricketer who played in Indian Premier League 1 and earned thousands of dollars because of IPL that originated in India is not really a newsworthy piece for Mr. Khan. That the same player did not mind the ‘zeheniyat’ of Hindus when he played IPL 1 happily and enjoyed the hospitality of Indians to the hilt and that now his super-active brain cells are able to piece conspiracy theories together because of the ‘Hindus’ of India does not really bother Mr. Khan. Why is that? Let me be clear that this is not the case of Muslims of India having to go that ‘extra’ length to prove their patriotism. This is the case of Mr. Shah Rukh Khan, a celebrity, whose every word would have the media drooling at his feet, uttering irresponsible statements and trying to get away from the weight of those statements. This is about the responsibility that these celebrities owe to the people of India since their utterances constitute fifteen days of newsprint and newsbytes and bombard the people. These celebrities owe it to the country to help the beleaguered citizen of this country to give a proper answer as to why 15 days of their normal routine were held to ransom. Mr. Khan did not stop at that. He continued in the same vein and mentioned that his ancestry is from Pakistan. Excuse me? How does it matter where his ancestry is from? Who cares two hoots whether his ancestry is from Pakistan or Mars? Why did he think his statement is relevant to this controversy? Doesn’t Mr. Khan realize that his star-status is completely INDEPENDENT of his ancestry? Mr. Khan is the idol of millions of Indians IRRESPECTIVE of his background and his ancestry. Did he forget that? None of his admirers in India is actually concerned about his religion or his ancestry. What they know is that he is a screen-God to them. And he could have been from Aruba or Ambala. Nobody is concerned. And Mr. Khan is not naïve enough to realize that the true religions of Indian are only two; movies and cricket.

The same is the case with Mr. Aamir Khan, the other ‘superstar’ the perfectionist who ‘thinks’ a thousand times before he agrees on a script. Unfortunately, all his ‘perfectionism’ and pain-staking ‘method’ acting and thinking go out the window and he decides to sit in a ‘dharna’ supporting Ms. Medha Patkar without bothering to study the history of ‘NARMADA BACHAO AANDOLAN.’ He doesn’t bother to try to spend time to understand (http://www.ecoindia.com/education/narmada-bachao-andolan.html) the two sides of the coin. And till date, he hasn’t done that. BUT, the ‘dharna’ that he chooses to sit in of course gathers the entire press and Mr. Aamir Khan manages to make it national headlines and heckle the feathers of the anti-Narmada party and the ruling party in the state of Gujarat. Suddenly the ‘extremist’ ruling party of Gujarat—oh my! what a surprise—decides to ban the screening of his movie to be released in a week and lo behold, he is the victim since he ‘spoke’ out his mind! And the result of this controversy? The producer and the actor laugh all the way to the bank. And the citizens and movie-lovers of Gujarat are caught in the cross-fire and worry about their safety if they ever decided to watch a movie starring Mr. Aamir Khan. This was in 2006, and in 2009, he again repeated a similar act by commenting on the ethics of crediting authors in a movie and commenting on plagiarism without even actually reading the original source for his block-buster movie ‘3 IDIOTS.’

Mr. Shah Rukh Khan has, for the past few years, been close to wearing his religion on his sleeve. If one notices, it is only during the past few years that he has been greeting public, be it in Germany or India or the US, with a ‘salaam.’ He doesn’t take the neutral route of saying ‘Hello’ to the public or the audience. He first starts with a ‘Salaam’ and then retorts to other greeting formalities. He didn’t do this during the 1990s. He started doing this when his superstardom and numero-uno status got sealed after the cult-success of the movie ‘DDLJ.’ He became a known face internationally and in 2008, got ranked in the US edition of NEWSWEEK as the 40^th most influential person of the world beating the likes of Mr. Brad Pitt and Mr. Clooney—and mind you, without a SINGLE English language movie or any association of the sort with the west. His usage of ‘salaam’ (or whether he decides to walk out everytime with a skull cap and a beard) is ABSOLUTELY his right and his alone and is NOT/should not be a matter of concern to anybody. That is a right that the constitution of India guarantees. Maybe he is doing this because post 9/11, he feels the need to be aggressive about his religious standing. If Mr. Bachchan has a right to wear ‘tilak’ on his forehead for any function, so does Mr. Khan to greet anybody and everybody with a salaam first. The issue here is that Mr. Shah Rukh Khan REALIZES the clout he has on society in general and the press in particular. So when he can use the press to clear any mis-conception people might have about Islam post 9/11, what is to stop him from making ridiculous statements just days before his movie releases and then to play the ‘victim?’ The Shiv Sena called him a traitor and told him to go to Pakistan. Really? Wow. That sure surprises me. In all its years of existence, the SHIV SENA has NEVER ever called anyone that does not agree with its ideology a traitor. This is the first time. And poor Mr. Khan and his film had to be victims of that. We really missed that one. This truly was out of the blue.

I do not even want to dwell over the Shiv Sena’s role in this matter because they have done what is EXACTLY expected of them. Mr. Shah Rukh Khan now says that he is ready to clear any ‘mis-understanding’ the Shiv Sena has with him and his statements. Why? There never was any misunderstanding! Everyone knows what Mr. Shah Rukh Khan said and everyone knows why and how the Sena reacted! There is nothing to clear! Now that the movie is a super-hit and people are safely thronging to the theaters in Bombay (will never be Mumbai to me), ‘all izz well’ that ends well huh? Contrast this to the west where the conservative Mr. Bill O’ Reilly of Fox news decides and publicly announces on the David Letterman Show (http://www.youtube.com/watch?v=QDAae2MozGs&feature=related) that he would henceforth, boycott any Sean Penn movie because of Mr. Penn’s association with President Hugo Chavez of Venezuela. And Mr. Penn goes all out against President Bush and the Iraq war in 2003 and takes an ideological stand against the US government’s decision. And he sticks by it, till date. So does Mr. O’Reilly on his stand against Mr. Penn. Of course, it does help that the US doesn’t have the extreme leftist or rightists coming down to hooliganism as in India.

The final tally is that the winners are Mr. Shah Rukh Khan, the producers of ‘My Name is Khan’ and the Shiv Sena; and the loser is that fool called Indian who toils hard and pays taxes and wants some peace and enjoyment watching a piece of entertainment called cinema.

–  Aneesh

http://www.blogs.ivarta.com/Open-letter-Mr-Shahrukh-Khan-SRK/blog-348.htm

Dear Mr. Khan, Your name is a household phenomenon in Indian and even beyond her borders. Your fame has put you in the Newsweek “most powerful people list” recently. However,

as you may recall from your recent experience in New Jersey Airport, real life is a little different – it does not always follow the path predicted by a scriptwriter or director. Of late, we have been reading about your opinions and statements on matters beyond the celluloid world. Nothing is wrong in it. You live in a free, democratic country and are entirely entitled to your opinion. But as a
common man and an army officer and a polo player, also from the same soil, I
think I have the right too to raise a few points that may not conform to
your views of the real world.
I hope you will read it out.
When recently, the Pakistani players were not selected for the IPL, it was
almost predictable that NDTV, the award-winning, mouthpiece of our Indian
liberal media select you for your views and you certified that “It
(Pakistan) is a great neighbour to have. We (India and Pakistan) are great
neighbours. They are good neighbours.”
I Col ajay ahlawat, have a few words to say about those statements.
One may recall your effort to clarify the Pakistani team captain, Shoaib
Malik’s apology to the Muslims, living all over the world, for failing to
win the final T20 match against India, likely much to the embarrassment of a
lot of Indian Muslims, as expressed by Shamin Bano, mother of the man of the
match, Irfan Pathan. What was more embarrassing was your effort to try to
defend Shoaib in a subsequent interview, “I don”t think he meant to
segregate Muslims and Christians and Hindus and say this was a match between
Islam and Hinduism. I don”t think that…”

I doubt whether Shoaib talked to you personally about his thought process at
that time. You did not really have to respond for somebody else but perhaps
you could not resist the temptation to show your brotherhood and solidarity.

This reminds us again of Dr Ambedkar’s observation that, *”The brotherhood
of Islam is not the universal brotherhood of man. It is brotherhood of
Muslims for Muslims only.”*
Partition of India was what Pakistan wanted and got. It was painful to
millions but many more millions in present India have been spared. Since
then Pakistan has offered us only hatred. It has imposed on us three major
wars, the *Kargil insurgency*, the *Kashmir conflict*, the series of *serial
blasts*, the routine *violation of border ceasefires*, attacks on the
*Parliament
House* and the recent *Mumbai 26/11 attack*.

Did you have these in mind when you talked about them being good neighbours?

In another interview you had tried to explain the concept of Islamic Jihad.
*”I think one needs to understand the meaning of jihad .. I’ve understood
the essence that jihad is not about killing other people (correct me if I am
wrong); jihad is about killing the badness in you**.” *
I have personally met you on a number of occassions on the polo field and at
common friends houses,May be you understand jihad better and deeper than the
superficial meaning of what we, the rest of the mortal mankind, overburdened
and terrorized by the inter-religious, intra-religious and sectarian
violence that is plaguing the world in the name of Islam today, do. For we,
the less educated, cannot really make a difference between Jihad and Qatl,
between Jihad by heart / soul, Jihad by pen and Jihad by sword or between
lesser and greater jihad.
I wonder, whatever its meaning may be, does it minimize the significance of
the mindless killings that we see today in the name of Islam, across
borders, all over the world? Does it change the nature of the killers
whether you call them *holy warriors, mujahidins, fedayeens or plane suicide
bombers?*
I agree with you that terrorism has no religion. But hopefully you will also
agree with the people who perceive that most terrorist in the world today
happen to believe in the scriptures of Islam. They actually believe that
they themselves are the true Islamists.
The so called “moderate” Islamist, perhaps does not want to contradict them
or may be does not dare to speak out against them. You have probably not
forgotten the FIR against you for listing Prophet Mohammed as one of the
most unimpressive personalities in history, the threats from which you had
to skillfully wriggle out. Others who are not so fortunate, famous or
flexible are suffering lifetime, as *Tasleema Nasreen* or *Salman
Rushdie*would testify. For blasphemy in Islam is punishable with
death, even for a
believer.
Do I have to spell out the fate if it is a non-believer?
It is due to the inherent intolerance and exclusivity of Islam itself
despite your effort to convince us that there is an Islam from Allah and
very unfortunately, there is an Islam from the Mullahs.
Here is an historical insight from writer Irfan Hussain, *”The Muslim heroes
who figure larger than life in our history books committed some dreadful
crimes..all have blood-stained hands that the passage of years has not
cleansed. Indeed, the presence of Muslim historians on their various
campaigns has ensured that the memory of their deeds will live long after
they were buried…Seen through Hindu eyes, the Muslim invasion of their
homeland was an unmitigated disaster.” *

So why should the “non-believers” care to accept them? Why should the
majority of Indians like to welcome back such disasters again?
Since partition, India has come a long way in progress and development to
her current status and is projected as an economic superpower in coming
decades while Pakistan is perceived as a failed state on the verge of
disintegration.
What does India have to gain by offering neighbourly friendship to such a
hostile and failed state? *
India* has *never been an invader* and is not in conflict of any other
Muslim country. None of the wars and conflicts with Pakistan was instigated
by India. In the current geopolitical situation, one can argue for the
Muslim worlds grudge and anger against Israel or the west and USA but one
fail to fathom why India should also be at the receiving end and why Indians
should be the second largest group of people to die from terrorists attacks.
Indian majorities do not have anything to do with the Danish cartoon or the
death of Saddam Hussain; so why should they suffer from Islamic havoc on
those occasions.
In almost all occasions of terrorism, questions are raised about possible
role of Pakistan, its terror bases and its terrorist organizations, as
either directly or indirectly involved. Be it state sponsored (as recently
admitted by President Zardari) or by non-state actors, Pakistan or Pakistani
born are prime suspect in terrorist activities all over the world. The ISI
has been accused of playing a role in *major terrorist attacks including
9/11 in the USA, terrorism in Kashmir, Mumbai Train Bombings, London
Bombings, Indian Parliament Attack, Varanasi bombings, Hyderabad bombings,
Mumbai terror attacks or the attack on the Indian embassy in Kabul. *
Do you believe these are marks of a good neighbour? Then what is the reason
for your preaching of love towards Pakistan?
Perhaps, as you said, because it is your ancestor’s homeland, you have a
soft feeling for Pakistan and cannot see the difference. On the eve of
accepting an honorary doctorate from a British university, we heard you say,
*”I really believe we are the same ..when you come away from India or
Pakistan you realize there is no Indian or Pakistani were all together. We
are – culturally, as human beings, as friends” *
Which Pakistanis are you referring to?
The Pakistanis belonging to the land, admonished as the epicenter of global
terrorism, not just by India or USA but even by its friendly allies like
Iran or China.
Or is it the self-created, Talibanic Pakistan, who still imposes Jijya on
the non believers or finds pleasure in blowing up girl’s schools..?
Are you talking about it’s President class like the current Mr. Zardari,
vowed to wage a 1,000-year war with India or the late Mrs. Bhutto who
started Jihad in Kashmiri that lead to the exodus of Hindu minorities from
the Muslim majority state of India, as refugees in their own country?
Are you referring to Pakistanis loyal to the ISI and the military who train
their soldiers with only one objective, i.e. to fight Hindu India?
If your mind is concerned about the faceless mass of Pakistanis, does it
also include the dwindling minorities? Or are you just concerned about the
celebrities and the social elites?
It is true Mr. Khan, that we belong to the same human species but it is hard
to stretch the similarities much further between “us” and “them”.
We from the same original land of *Bharat* but we want to keep her intact,
and they want to break it into thousand pieces.
Our ancestors happen to be the same. We acknowledge and adore the heritage
but they abhor and decimate whoever is available in an attempt to wipe out
the link.
We are culturally the same. We have created the culture over centuries what
they dream to destroy in moments.
Our’s is a *10,000 year old civilization*, theirs is a *62 years old country
* undoing whole human civilization.
We extend our hands repeatedly to promote friendship and amity; they give us
ISI, Lashkar, Harkat, Kashmir, Kargil and 26/11 in exchange.
Do you think that the Indians nationals or my coursemates who died in all
the above wars, the Indian soldiers who lost their lives in cross-border
ceasefire violations or the Indian civilians who are killed by the ISI
trained Islamic terrorists and their affiliates, in all those serial blasts,
all over the country, willfully sacrificed their lives as a friendly
neighbourhood gesture?
Can you face the families of the victims of *Chhatrapati Shivaji
Terminus*or the martyrs of the
*Kargil war* and try to explain to them that *”They are good neighbours. Let
us love each other.” *
Can you explain why the two gunmen at Cama hospital, during the Mumbai
carnage, asked the man who gave them water, what his religion was, and shot
him dead when he said he was a Hindu?
If you cannot, then perhaps you understand why the majority of India does
not consider Pakistan as a good neighbour to have.
Perhaps you believe that the peaceful religious co-existence that you
created in your home (and we appreciate that) can be extended to the large
world outside. As you rightly said, we Indians trust and do accept everybody
but what you did fail to mention was that it is the Indic tradition,
essentially coming out of its pre-Islamic Hindu ethos.
If you think otherwise, show us a single Islamic country where the
non-believers enjoy the same equality as the believers. Since partition, the
Hindus left over in Pakistan and Bangladesh has suffered terribly. Strictly
Islamic countries, like Saudi Arabia, do not allow any other religions to
exist. Hindus working in the Gulf countries are not allowed to practice
their religion in public. Saudi Arabia insists that India sends only a
Muslim ambassador. Hindu Muslim unity by and large has generally been a
matter of Hindus trying to please or accommodate Muslims. One cannot forget
when Vajpayee was extending his hand for peace, Musharraf was planning the
Kargil insurgency.
Let me remind you, your own statement *”I am a Muslim in a country called
India .We’ve never been made to feel this is a Hindu country.” *
Can you find me a Hindu in Pakistan who can reciprocate that sentiment?
Some years ago, another Mr. Khan, first name Feroze, from your fraternity
was banned from entering Pakistan for saying, *”India is secular unlike
Pakistan”. *
That is the basic difference of the land of “Hindu” India from the Islamic
“pure land” of Pakistan.  So please do not ask us to love Pakistan.
Please do not lump the people of India and Pakistan together. We Indians are
proud to preserve our separate identity..
And please do not insult the land that gave you your life, name and fame, by
claiming that her worst enemy, who wants to break her into 1000 pieces, is a
great neighbour.
Otherwise it would be sad if somebody accuses you of putting your religion
ahead of your country.
Please give it a thought.
Regards,

ಕರ್ನಾಟಕದ ಲೋಕಾಯುಕ್ತರಾದ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ಎನ್. ಸಂತೋಷ್ ಹೆಗ್ಡೆ ಕಳೆದ ಶನಿವಾರ(Feb 6) ಮಾತಿಗೆ ನಿಂತಿದ್ದರು…

“ನಾನು 18 ಜನರ ತಂಡ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಏಪ್ರಿಲ್-ಮೇ ತಿಂಗಳ ಸುಡು ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಬಳ್ಳಾರಿಯ ಬೆಟ್ಟ-ಗುಡ್ಡಗಳನ್ನು ಅಲೆದು 1600 ಪುಟಗಳ ವರದಿ ತಯಾರಿಸಿದೆ. ಒಂದು ಟನ್ ಅದಿರಿಗೆ ಗಣಿ ಮಾಲೀಕರು ನೀಡುವ ರಾಜಸ್ವ ಧನ ಕೇವಲ 22 ರೂ! ಒಂದು ಟನ್ ಅದಿರನ್ನು ಅಗೆದು, ತೆಗೆದು ಲಾರಿಗೆ ತುಂಬಿಸಲು ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ 150 ರೂ.ಗಳಾಗಬಹುದು. ಅದನ್ನು ಬಂದರಿಗೆ ಸಾಗಿಸಿ ಚೀನಾದ ಹಡಗುಗಳಿಗೆ ಲೋಡ್ ಮಾಡಲು, ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ನೀಡುವ ಲಂಚ ಎಲ್ಲಾ ಸೇರಿದರೂ ಅತಿಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ಟನ್‌ಗೆ 600-700ರೂಪಾಯಿ ಖರ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಗಣಿ ಧಣಿಗಳಿಗೆ ಸಿಗುವ ಬೆಲೆಯೆಷ್ಟು?

2005, 06, 07ರಲ್ಲಿ ಟನ್‌ಗೆ 7 ಸಾವಿರ ರೂ. ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು!! ಆರು ಚಕ್ರದ ಲಾರಿಗೆ 15-16 ಟನ್ ಲೋಡ್ ಮಾಡಬಹುದು. ಆದರೆ ತುಂಬುವುದು 25 ಟನ್. ಇನ್ನು 10 ಚಕ್ರದ ಲಾರಿಗೆ 25 ಟನ್ ತುಂಬಿಸಬಹುದು. ಲೋಡ್ ಮಾಡುವುದು ಸರಿಸುಮಾರು 50 ಟನ್. ಹೀಗೆ ಓವರ್‌ಲೋಡ್ ಮಾಡಿದರೂ ರಾಜಸ್ವ ಧನ ನೀಡುವುದು ಕ್ರಮವಾಗಿ 15 ಹಾಗೂ 25 ಟನ್‌ಗೆ ಮಾತ್ರ. ಪುಡಿಗಾಸು ನೀಡುವುದರಲ್ಲೂ ಮೋಸ. ಸಂಡೂರಿನ ಜನರ ಗೋಳು ಹೇಳತೀರದು. ದಿನಕ್ಕೆ 10 ಸಾವಿರ ಲಾರಿಗಳು ಸಂಡೂರು ಮೂಲಕ ಮಂಗಳೂರು, ಕಾರವಾರ, ಗೋವಾ ಬಂದರುಗಳತ್ತ, ಅನ್‌ಲೋಡ್ ಮಾಡಿದ ಅಷ್ಟೇ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಲಾರಿಗಳು ಸಂಡೂರು ಮೂಲಕ ಬಳ್ಳಾರಿಯತ್ತ ಬರುತ್ತವೆ. ಪ್ರತಿದಿನ ಎಷ್ಟು ಟನ್ ಸಾಗಾಟ ನಡೆಯುತ್ತದೆ, ಅದರಿಂದ ಗಣಿಧಣಿಗಳು ಗಳಿಸುತ್ತಿರುವ ಲಾಭ ಎಷ್ಟು ಎಂದು ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ. ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ಬರಬೇಕಾದ ಕೋಟ್ಯಂತರ ರೂ. ಆದಾಯ ಸೋರಿ ಹೋಗುತ್ತಿದೆ, ಕೋಟ್ಯಂತರ ರೂ. ಮೌಲ್ಯದ ಅದಿರು ಲೂಟಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಈ ಅಕ್ರಮ ಗಣಿಗಾರರು ಒಂದು ತಲೆಮಾರನ್ನೇ ಹಾಳು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಬಳ್ಳಾರಿಗೆ ಹೋದರೆ 15ರಿಂದ 25ರೊಳಗಿನ ವಯೋಮಾನದ ಯುವಕರು ಮೋಟಾರ್ ಬೈಕ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ತಿಂದಿತ್ತ, ಇತ್ತಿಂದತ್ತ ಓಡಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಕೈಗಳಲ್ಲೂ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್‌ಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಯಾರಾದರೂ ಅಪರಿಚಿತ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಬಳ್ಳಾರಿಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟರೆ ಕೂಡಲೇ ಮಾಹಿತಿ ಕೊಡುವುದಷ್ಟೇ ಅವರ ಕೆಲಸ. ಶಾಲೆ-ಕಾಲೇಜು ಬಿಟ್ಟು ಗಣಿ ಮಾಲೀಕರಿಗೆ ಇನ್‌ಫಾರ್ಮರ್‍ಸ್ ಆಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದೇ ರೀತಿ ಗಣಿ ಲೂಟಿ ಮುಂದುವರಿದರೆ ಇನ್ನು ೧೦ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಬರಿದಾಗುವ ಅಪಾಯವಿದೆ. ಬಳ್ಳಾರಿಯಂತೂ ಹೋಯಿತು ಬಿಡಿ, ಸರಕಾರ ಇನ್ನಾದರೂ ಎಚ್ಚೆತ್ತು ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಂಡರೆ ಕನಿಷ್ಠ ತುಮಕೂರು, ಚಿತ್ರದುರ್ಗಗಳನ್ನಾದರೂ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು……”

ಹೀಗೆ ಅಕ್ರಮ ಗಣಿಗಾರಿಕೆಯ ರಾಕ್ಷಸ ರೂಪವನ್ನು ಅವರು ತೆರೆದಿಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ನೆರೆದಿದ್ದವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ದಿಗ್ಭ್ರಮೆ, ಬೇಸರ. ಛೇ ಎಂಬ ಅಸಹಾಯಕತೆ, ಹತಾಶೆ….

ಬಳ್ಳಾರಿಯನ್ನು ಲೂಟಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಯಾರು? ಯಾರ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಇದೆಲ್ಲಾ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ? ನರಸಿಂಹ ರಾವ್ ಸರಕಾರ ತೀನ್‌ಬೀಘಾ ಎಂಬ ಗ್ರಾಮವನ್ನು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಕ್ಕೆ ಭೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟಾಗ ‘ಭಾರತಾಂಬೆಯನ್ನೇ ಅಡವಿಟ್ಟ ಸರಕಾರ’ ಎಂದು ಬೊಬ್ಬೆ ಹಾಕಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವಿವಾದವನ್ನಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದ್ದ ಬಿಜೆಪಿ ಈಗ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದೇನು? ಬಳ್ಳಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದೂ ಭಾರತ ಮಾತೆಯ ಲೂಟಿಯೇ ಅಲ್ಲವೆ? ಲೂಟಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುವವರು ಬಿಜೆಪಿ ಸರಕಾರದಲ್ಲೇ ಇರುವ ಘನತೆವೆತ್ತ ಮೂವರು ಮಂತ್ರಿವರ್ಯರೇ ಅಲ್ಲವಾ? ಸಂತೋಷ್ ಹೆಗ್ಡೆಯವರು ಬಳ್ಳಾರಿಯನ್ನು ಸುತ್ತಾಡಿ ೧೬೦೦ ಪುಟಗಳ ಸುದೀರ್ಘ ವರದಿ ಹಾಗೂ Action-to-be-taken  ರಿಪೋರ್ಟ್ (ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಕ್ರಮಗಳ ಪಟ್ಟಿ) ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು 2008, ಡಿಸೆಂಬರ್ 18ರಂದು. ಆದರೆ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರ ಸರಕಾರ ಮಾಡಿದ್ದೇನು? ವರದಿ ಕೊಟ್ಟು ವರ್ಷ ಕಳೆದರೂ ಯಾವ ಕ್ರಮವನ್ನೂ ಕೈಗೊಂಡಿಲ್ಲವೇಕೆ? ಅಂತಹ ಅಧಿಕಾರ, ಆತ್ಮಸ್ಥೆರ್ಯ ಆಳುವ ದೊರೆ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರಿಗಿಲ್ಲವೆ? ಅದಿರಲಿ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೆ ‘ಮಾಫಿಯಾ’ವನ್ನು ಮಟ್ಟಹಾಕುವ ತಾಕತ್ತೇ ಇಲ್ಲವೆ?

ಈ ಲಾಬಿ, ಮಾಫಿಯಾಗಳು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕಂಡುಬರುವ, ಬರುತ್ತಿರುವ ಸಮಸ್ಯೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಬೇಡಿ!

ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಮೊದಲ ಪ್ರಯೋಗ ನಡೆದಿದ್ದು ಗ್ರೀಸ್‌ನಲ್ಲಿ. 2000 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ. ಆಗಲೂ ಮಾಫಿಯಾ ಇತ್ತು. ಏಷ್ಯಾದ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಭಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳು, ಕುದುರೆಗಳ ವ್ಯಾಪಾರ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಗ್ರೀಸ್‌ನ ವರ್ತಕರು(ಟ್ರೇಡರ್‍ಸ್) ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಉಳಿದ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ  ಶ್ರೀಮಂತರು ಆಳುವವರು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟನ್ ಕೂಡ ಇಂಥದ್ದೊಂದು ಲಾಬಿ, ಮಾಫಿಯಾದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾ ಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿನ ಭೂ ಮಾಲೀಕರು Knightsಗಳನ್ನು (ಸೈನಿಕರು) ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ನಮ್ಮ ಬಿಹಾರದ ಭೂ ಮಾಲೀಕರ ‘ರಣವೀರ ಸೇನೆ’ ಯಾವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತದೆಯೋ Knights ಅದೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬದಲಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತನೆ ನಡೆಯತೊಡಗಿತು. ಹಾಗಾಗಿ ‘ಡೆಮಾಕ್ರಸಿ’ ಕಾಲ ಕ್ರಮೇಣ  ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ರೂಪ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಬಂತು. ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು. ಥಾಮಸ್ ಹಾಬ್ಸ್, ಜಾನ್ ಲಾಕ್, ಜಾನ್ ರಾಲ್ ಮುಂತಾದವರು ಇದಕ್ಕೊಂದು ಸ್ಪಷ್ಟ ರೂಪ ಕೊಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವೆಂದರೆ “Social contract” ಎಂದರು. ಅಂದರೆ ನಾವು ನಾವೇ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಒಪ್ಪಂದವೇ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ. ಮೊದಲು Jungle Rule ಇತ್ತು. ಅಡವಿಯ ನಿಯಮವೇನು? ಬಲವಿದ್ದವನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದ, ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಕೂಡಿಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ, ಮನಸಿಗೆ ಬಂದಷ್ಟು ಹೆಂಡತಿಯರನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಿದ್ದ, ಇತರರ ಹೆಣ್ಣು-ಹೊನ್ನು-ಮಣ್ಣನ್ನೂ ಬಲಪ್ರಯೋಗ ದಿಂದ ತನ್ನ ವಶ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ. ಯಾವನ ಬಳಿ ತಾಕತ್ತಿದೆಯೋ ಅವನೇ ರಾಜ, ಅವನೇ ಪಾಳೇಗಾರ. ಇಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿದ್ದೇ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ. ನೀನು ನನ್ನ ತಂಟೆಗೆ ಬರಬೇಡ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಉಸಾಬರಿಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಬಡವ-ಶ್ರೀಮಂತ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ದುಡಿಯುವ, ಬದುಕುವ ಸಮಾನ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟುಕೊಂಡ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಡೆಮಾಕ್ರಸಿ ಆಗಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೇ ಅದನ್ನು “Social contract theory” ಎಂದಿದ್ದು. ಇಂಥದ್ದೊಂದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬಂತಾದರೂ ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಸವಾಲುಗಳೂ ಎದುರಾಗತೊಡಗಿದವು. ಅವುಗಳೇ ಈ ಲಾಬಿ ಗ್ರೂಪ್ಸ್. ಕೆಲ ಲಾಬಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಮಣಿದಿದ್ದೂ ಇದೆ. ಕಳೆದ ತಿಂಗಳು ಕೊಪನ್‌ಹೇಗನ್‌ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆ ಮೇಲಿನ ಜಾಗತಿಕ ಶೃಂಗಸಭೆಯನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ. ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದು “Industrial Lobby”. ಆ ಲಾಬಿಗೆ ಅಮೆರಿಕದ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಬರಾಕ್ ಒಬಾಮ ಅವರೇ ತಲೆಬಾಗಬೇಕಾಯಿತು. Birth of democracyಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಒಂದಿಲ್ಲೊಂದು ಲಾಬಿಗಳು ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದ್ದು, ನಿಯಂತ್ರಣ ಸಾಧಿಸಿದ್ದೂ ಇದೆ. ಇದರ ವಿರುದ್ಧ ಸಾಮಾಜಿಕ ಹೋರಾಟಗಳು ಆರಂಭವಾಗಿದ್ದಿದೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ನಕ್ಸಲಿಸಂ ತಲೆಯೆತ್ತಿದ್ದು ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ. ಅದರ ಬೆನ್ನಲ್ಲೇ ಆಂಧ್ರದಲ್ಲೂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಆದರೆ ಕಾರಣಗಳು ಮಾತ್ರ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದವು. ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಜಮೀನುದಾರಿ ಪದ್ಧತಿ ನಕ್ಸಲಿಸಂಗೆ ಕಾರಣವಾದರೆ ಆಂಧ್ರದಲ್ಲಿ ‘ಬಡ್ಡಿಮಕ್ಕಳ’(Money Laundering) ದೌರ್ಜನ್ಯದ ವಿರುದ್ಧ ಎದ್ದ ಧ್ವನಿಯೇ ನಕ್ಸಲಿಸಂ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಈ ಜಮೀನುದಾರಿ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದ್ದೇ ಬ್ರಿಟಿಷರು. ಅಂದರೆ ತೆರಿಗೆ ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ಸುಲಭ ಹಾಗೂ ಸರಳ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬ್ರಿಟಿಷರು ಜಮೀನುದಾರರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದರು. ಅದು ಕಾಲಾಂತರದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ದೌರ್ಜನ್ಯಕ್ಕೆ ಎಡೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು. ಜ್ಯೋತಿ ಬಸು ಸರಕಾರ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಕೂಡಲೇ ಭೂ ಸುಧಾರಣೆ ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿತು.  ಒಂದೇ ಒಂದು ಕಾನೂನಿನ ಮೂಲಕ ಜಮೀನುದಾರಿ ಪದ್ಧತಿಯಂತಹ ದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನೇ ಹೋಗಲಾಡಿಸಬಹುದಾದರೆ ಇನ್ನು ಬಳ್ಳಾರಿಯ ಮೈನಿಂಗ್ ಮಾಫಿಯಾವನ್ನು ಕಾನೂನಿನ ಮೂಲಕ ಮಟ್ಟಹಾಕುವುದಕ್ಕಾಗುವುದಿಲ್ಲವೆ?

ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೆ ಇಂತಹ ಲಾಬಿ, ಮಾಫಿಯಾಗಳು ಅಪರಿ ಚಿತವೇನಲ್ಲ. ಅಂತಹ ಎಷ್ಟೋ ಮಾಫಿಯಾ, ಲಾಬಿಗಳನ್ನು ಕಾನೂನಿನ ಮೂಲಕ ಮಟ್ಟಹಾಕಿದೆ. ಅಮೆರಿಕ ದೇಶ ಷಿಕಾಗೋ ಮಾಫಿಯಾವನ್ನು ಮಟ್ಟಹಾಕಲು 100 ವರ್ಷ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿರಬಹುದು. ‘ಗಾಡ್‌ಫಾದರ್’ ಸೀರಿಸ್‌ನಿಂದ 1994ರಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ‘Pulp Fiction’ ಚಿತ್ರದವರೆಗೂ ಮಾಫಿಯಾ ಹೇಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಎಷ್ಟು ಭಯಾನಕವಾಗಿತ್ತು, ಆಳುವ ಸರಕಾರವನ್ನೇ ಹೇಗೆ ನಲುಗಿಸಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಎಳೆಎಳೆಯಾಗಿ ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅದನ್ನು ಮಟ್ಟಹಾಕುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿದ್ದೇ CIA, FBI. ಕೊನೆಗೂ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಿದರು. ಬ್ರೆಝಿಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಶುಗರ್ ಕೇನ್-ಇಥೆನಾಲ್ ಲಾಬಿ ಹಾಗೂ ಫುಟ್‌ಬಾಲ್ ಲಾಬಿಗಳದ್ದೇ ದರ್ಬಾರು ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ರಜಾದಿನವನ್ನು ಯಾವತ್ತು ಘೋಷಣೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಫುಟ್‌ಬಾಲ್ ಲಾಬಿ ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕೊನೆಗೆ ಅಲ್ಲಿನ ಸರಕಾರ ಕಾನೂನು ತರುವ ಮೂಲಕ ಕಬ್ಬು-ಸಕ್ಕರೆ ಉತ್ಪಾದನೆ-ಮಾರಾಟವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತು. ಹಾಗೆ ಸಕ್ಕರೆ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಮಾಫಿಯಾವನ್ನು ತುಳಿಯಿತು. ಇತ್ತ ಜಿಲ್ಲೆಗೊಂದು ಫುಟ್ಬಾಲ್ ತಂಡವನ್ನು ರಚಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡುವ ಮೂಲಕ ಫುಟ್ಬಾಲ್ ಲಾಬಿಗೆ ಕಡಿವಾಣ ಹಾಕಿತು. ಆಗ ಬ್ರೆಝಿಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಇದ್ದಿದ್ದು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ  ತಂಡವೊಂದೇ. ನಮ್ಮ ಐಪಿಎಲ್ ಥರ ಜಿಲ್ಲಾ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಕ್ಲಬ್ ಫುಟ್ಟಾಲ್ ಟೀಮ್‌ಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡುವ ಮೂಲಕ ಏಕಸ್ವಾಮ್ಯವನ್ನು ಒಡೆಯಿತು.

No lobby is above law.

ಭಾರತದಲ್ಲೂ ಅಂಥ ದಿಟ್ಟ, ದೂರದೃಷ್ಟಿಯುತ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು ಲಾಬಿ, ಮಾಫಿಯಾಗಳನ್ನು ಮಟ್ಟಹಾಕಿದ ಉದಾಹರಣೆ ಗಳು ಸಾಕಷ್ಟಿವೆ. ಅಮಿತಾಭ್ ಬಚ್ಚನ್ ಅವರ ಹಳೆಯ ಹಿಂದಿ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡಿ. ಗೋಲ್ಡ್ ಮಾಫಿಯಾ ಹೇಗೆ ನಮ್ಮ ದೇಶವನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು ಎಂಬುದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ನರಸಿಂಹರಾವ್ ಪ್ರಧಾನಿಯಾದ ಕೂಡಲೇ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ೫ ಕೆಜಿಯಷ್ಟು ಚಿನ್ನವನ್ನು ಮೈಮೇಲೆ ಹಾಕಿ ಕೊಂಡು ಬರಬಹುದು ಎಂಬ ನಿಯಮ ಜಾರಿಗೆ ತಂದರು. (A person can carry 5 kgs of Gold on his/her body) ಬೆಳಗಾಗು ವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಗೋಲ್ಡ್ ಸ್ಮಗ್ಲರ್‌ಗಳು ಪಾಪರ್ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು! ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ‘ಎಜುಕೇಶನ್ ಲಾಬಿ’ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರಕಾರವನ್ನು ಆಟ ಆಡಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾರೇ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾದರೂ ಖಾಸಗಿ ಮೆಡಿಕಲ್-ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕಾಲೇಜು ಮಾಲೀಕರಿಗೆ ತಲೆಬಾಗ ಬೇಕಿತ್ತು. ನಾವು ಯಾರನ್ನು ಬೇಕಾದರೂ ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ಕೆಳಗುರುಳಿ ಸುತ್ತೇವೆ ಎಂಬಂತೆ ಮೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಜನತಾ ಸರಕಾರದಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಚಿವರಾಗಿದ್ದ ಬಿ. ಸೋಮಶೇಖರ್ ಹಾಗೂ ತದನಂತರ ವೀರಪ್ಪ ಮೊಯಿಲಿ ಈ ಇಬ್ಬರು ಸಿಇಟಿ ಜಾರಿಗೆ ತರುವ ಮೂಲಕ ‘ಎಜುಕೇಶನ್ ಲಾಬಿ’ಯ ಸದ್ದಡಗಿಸಿದರು. ಸೋಮಶೇಖರ್ ಅವರಂತಹ ಮಂತ್ರಿಗಳಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಕಳೆದ ಐದಾರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ‘ಎಜುಕೇಶನ್ ಲಾಬಿ’ ಬಾಲ ಬಿಚ್ಚಿದೆ ಎಂಬುದು ಬೇರೆ ಮಾತು. ಆದರೆ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯಿದ್ದರೆ ಯಾವ ಲಾಬಿಯನ್ನೂ ತುಳಿಯಬಹುದು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಇವರು ಮಾದರಿ. ಇನ್ನು ಎಸ್.ಎಂ. ಕೃಷ್ಣ ಅವರು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾದಾಗ ಜಾರಿಗೆ ತಂದ ‘ಭೂಮಿ’ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಒಂದು ಪಹಣಿ, ಪಟ್ಟಾದ ಫೋಟೋ ಕಾಪಿ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದರೆ ಹರಸಾಹಸ ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು, ತಹಸೀಲ್ದಾರ್ ಕಚೇರಿಯ ತಿಮಿಂಗಿಲಗಳಿಗೆ ತಿನ್ನಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಎಸ್.ಎಂ. ಕೃಷ್ಣ ‘ಭೂಮಿ’ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್‌ನಡಿ ಭೂ ದಾಖಲೆಗಳ ಗಣಕೀಕರಣ ಮಾಡಿಸಿದರು. ಸಣ್ಣ ಶುಲ್ಕ ನಿಗದಿ ಮಾಡಿ, ಕ್ಷಣ ಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಫೋಟೋ ಕಾಪಿ ಕೈಸೇರುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು. ಆಗ ಬನ್ನಿ- ಈಗ ಬನ್ನಿ, ಆಮೇಲೆ ಬನ್ನಿ, ನಾಳೆ ಬನ್ನಿ ಎಂದು ಸತಾಯಿಸುವುದಕ್ಕೆ, ಲಂಚಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ಬಿತ್ತು. ಹೀಗೆ Technology solved the problem.. ‘ಕರ್ನಾಟಕ ಬಿವರೇಜಸ್ ಕಾರ್ಪೊರೇಶನ್’ ಕೂಡ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿದ ಕೃಷ್ಣ  ‘ಲಿಕ್ಕರ್ ಲಾಬಿ’ಯನ್ನೂ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಮಟ್ಟಹಾಕಿದರು. 10 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರಕಾರದ ಮೂಗುದಾರ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಮಾಲಿಕಯ್ಯ ಗುತ್ತೇದಾರ್, ಆದಿಕೇಶವಲು, ಹರಿಖೋಡೆ ಈಗ ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ? ನಮ್ಮಲ್ಲೇ ಇಂತಹ ಉದಾಹರಣೆಗಳಿರುವಾಗ ಬಳ್ಳಾರಿಯ ಗಣಿ ಕಳ್ಳರನ್ನು ಮಟ್ಟಹಾಕಲು ಏಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ? ಏಕೆ ಒಂದು ಕಾನೂನು ತಂದು ಗಣಿಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು, ಸೂಕ್ತ ತೆರಿಗೆ ಹಾಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ? ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಲಹರಣ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಪೊಲಿಟಿಕಲ್, ಸೋಷಿಯಲ್ ಸೈಂಟಿಸ್ಟ್‌ಗಳು ಇಂತಹ ಲೂಟಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಏಕೆ ಸಂಶೋಧನೆ ನಡೆಸಬಾರದು? ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಅರಿವು, ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಲು ಏಕೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸ ಬಾರದು? ಅಗೆದು, ತೆಗೆದು ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿ ಯಾರೋ ದುಡ್ಡು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುವ ಬದಲು ನಮ್ಮಲ್ಲೇ ಉಕ್ಕು ಸ್ಥಾವರ (ಸ್ಟೀಲ್ ಪ್ಲಾಂಟ್) ಸ್ಥಾಪಿಸಬಾರದೇಕೆ? ಸ್ಥಳೀಯರಿಗೆ ಕೆಲಸವೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಖನಿಜ ಸಂಪತ್ತೂ ದೇಶದಲ್ಲೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ, ದೇಶವಾಸಿ ಗಳಿಗೆ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ… ಅಲ್ಲವೆ?

Law is intention, Implementation is action ಎಂಬ ಮಾತು ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರಿಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಇಲ್ಲವೆ? ಅದನ್ನು ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಕಾರ್ಯಪ್ರವೃತ್ತರಾಗದಿದ್ದರೆ ಬಾಲ್ದೋಟ, ಸಂತೋಷ್ ಲಾಡ್, ಅನಿಲ್ ಲಾಡ್, ಆರ್.ವಿ. ದೇಶಪಾಂಡೆ, ಎಂ.ಪಿ. ಪ್ರಕಾಶ್ ಪುತ್ರ, ಡಿ.ಕೆ. ಶಿವಕುಮಾರ್ ಮುಂತಾದವರು ಇನ್ನಷ್ಟು ಕೊಬ್ಬುತ್ತಾರೆ. ಗಾಲಿ ಜನಾರ್ದನ ರೆಡ್ಡಿಯಂಥವರು ದುಡ್ಡಿನ ಮದ ತಂದುಕೊಂಡು  At will ಸರಕಾರವನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಲು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೊರಡುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ‘ಮೈನಿಂಗ್ ಮಾಫಿಯಾ’ದ ಎದುರು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ನಿರ್ವೀರ್ಯರಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಇವತ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಯಾವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದೆಯೆಂದರೆ ದುಡ್ಡಿನ ಬಲದಿಂದ ಈ ಮೈನಿಂಗ್ ಮಾಫಿಯಾ, ಶಾಸನ ಸಭೆಗಳನ್ನೇ ಹೊಕ್ಕಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಮನೆ ಮಂದಿಯೆಲ್ಲಾ ಮಂತ್ರಿಗಳಾಗುವ ಮೂಲಕ ಕಾರ್ಯಾಂಗವನ್ನೂ ತಮ್ಮ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಪರಿಣಾಮವೇನಾಯಿತು? ನಾಚಿಕೆಗೇಡಿ ಬಿಜೆಪಿ ಸರಕಾರ ಶ್ರೀರಾಮುಲು ಹಾಗೂ ರೆಡ್ಡಿ ಸಹೋದರರ ವಿರುದ್ಧದ ಕೇಸುಗಳನ್ನು ವಾಪಸ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಬುಧವಾರ ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ! ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೇ ದೊಡ್ಡ ಅಪಾಯವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.  ಬಳ್ಳಾರಿಯ ಮಾಜಿ ಮೇಯರ್ ಪದ್ಮಾವತಿ ಯಾದವ್ ಕೊಲೆಯಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದಾಳೆ. ಆಕೆಯ ಪೂರ್ವಾಪರವನ್ನು ತೆಗೆದುನೋಡಿ, ಅನುಮಾನ ಯಾರ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ! ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರು ಕಳೆದ ಅಕ್ಟೋಬರ್‌ನಲ್ಲಿ ಮೈನಿಂಗ್ ಲಾರಿಗಳ ಮೇಲೆ 1000 ರೂ. ಸೆಸ್ ಹಾಕಿದಾಗ, ಅದನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸಿದ್ದ ಗಾಲಿ ಜನಾರ್ದನ ರೆಡ್ಡಿ, “ಬಳ್ಳಾರಿ ನಮ್ಮದು” ಎಂದು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಘೋಷಣೆ ಮಾಡಿದ್ದರು! ಹಾಗಾದರೆ ಬಳ್ಳಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಅಹಿತಕರ ಘಟನೆಗ ಅವರೇ ಕಾರಣ ಎಂದಾಗುವುದಿಲ್ಲವೆ?! ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಕೊನೆ ಹಾಡುವುದು ಯಾವಾಗ? ಕಾನೂನೊಂದನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದು ಅಕ್ರಮ ಗಣಿಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಈ ಸರಕಾರಕ್ಕೇನು ಧಾಡಿ?

Law is nothing but sound common sense ಎಂದಿದ್ದ ಸಾಕ್ರೆಟಿಸ್. ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರೇ, ಬರೀ ಬಾಯಲ್ಲೇ “ಸೌಂಡ್” ಮಾಡಬೇಡಿ ಸ್ವಾಮಿ!

ಪ್ರತಿ ಶನಿವಾರ ನಾನು ಆಫೀಸಿಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ನನಗದು ವಾರದ ರಜಾ ದಿನ. ಮತ್ತೆ ವಾರದ ಕೆಲಸ ಆರಂಭವಾಗುವುದು ಭಾನುವಾರದಿಂದ. ಕಳೆದ ಭಾನುವಾರ ಎಂದಿನಂತೆ ಕಚೇರಿಗೆ ಕಾಲಿಡುತ್ತಲೇ ನಮ್ಮ ಸೆಕ್ಯುರಿಟಿ ಯವರು ಮಾತು ಆರಂಭಿಸಿದರು. “ಸಾರ್, ನಿನ್ನೆ ನೀವು ರಜೆ ಇದ್ರಲ್ಲಾ, ತುಂಬಾ ಫೋನ್‌ಗಳು ಬಂದಿದ್ದವು. ಅಶ್ವಿನಿ ಪ್ರೇಮ ಪ್ರಕರಣದ ಬಗ್ಗೆ ನೀವು ಬರೆದಿದ್ದ ಲೇಖನ ಓದಿ ಸುಮಾರು ಜನ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದ್ದರು. ನಿಮ್ಮ ಜತೆ ಮಾತನಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ನಾಳೆ ಹನ್ನೆರಡೂವರೆ ಗಂಟೆ ನಂತರ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ, ಕನೆಕ್ಟ್ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ”.

ಹಾಗೆಂದರು.

ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಫೋನೊಂದು ಬಂತು. ಅದು ದೂರದ ಧಾರವಾಡದಿಂದ ಬಂದಿತ್ತು. ‘ಸಾರ್, ನೀವು ನಿನ್ನೆ ಬರೆದಿದ್ದ ಲೇಖನ ಮನಮುಟ್ಟುವಂತಿತ್ತು. ಬಹಳ ಖರೇ ಬರೆದಿದ್ದೀರಾ…” ಎನ್ನುತ್ತಾ ಮಾತು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ನಾವು ಜೈನ್ ಪಂಗಡದವರು. ಏಳು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲೇ ಇಂಥದ್ದೊಂದು ಘಟನೆ ನಡೆದಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಹುಡುಗಿ ಹಾಗೂ ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಹುಡುಗನೊಬ್ಬನ ನಡುವೆ ಲವ್ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಆಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ದಾರಿ ಸರಿಯಲ್ಲಾ ಎಂದು ನಮಗನಿಸಿತು. ಕೂಡಲೇ ಬೇರೊಂದು ಮದುವೆ ಮಾಡುವುದೇ ಸರಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ನಮ್ಮ ಪಂಗಡದ ವರನೊಬ್ಬನನ್ನು ಗುರುತು ಮಾಡಿ ಮದುವೆಗೆ ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಸತೊಡಗಿದೆವು. ನಾಳೆ ‘ಬಾರಾತ್’(ದಿಬ್ಬಣ) ಇದೆ, ಇತ್ತ ನಮ್ಮ ಹುಡುಗಿ ಆತನ ಜತೆ ಓಡಿ ಹೋಗಲು ಪ್ಲಾನ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಈ ವಿಷಯ ಹೇಗೋ ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಾಯಿತು. ಆಕೆಯೇನಾದರೂ ಓಡಿ ಹೋದರೆ ಮಾನಮರ್ಯಾದೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಮ್ಮ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿಕೊಂಡು ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಗೆ ಬಂದೆವು. ಪರಿಪರಿಯಾಗಿ ಹೇಳಿದರೂ ಆಕೆ ಮಾತು ಕೇಳಲು ಸಿದ್ಧಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ಒಂದು ಉಪಾಯ ಮಾಡಿದೆವು. ಆಯ್ತು, ಆ ಹುಡುಗನ ಜತೆಯೇ ನಿನಗೆ ಲಗ್ನ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಆತ ನಿನ್ನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಲವ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನಾ ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ಖರೆ ಆಗಬೇಕು. ನಾವು ಫೋನ್ ಮಾಡಿದರೆ ಅವನು ಕಟ್ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ನೀನೇ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ ನಾವು ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೇಳು ಎಂದೆವು. ನಾವೇ ಫೋನ್ ಹಚ್ಚಿದೆವು, ಪ್ಯಾರಲಲ್ ಲೈನ್‌ನಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಮಾತು ಆರಂಭಿಸಿದಳು.

ಹುಡುಗಿ: ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೀಯಾ?
ಹುಡುಗ: ಹೌದು, ನಿನಗಾಗಿ ನಾನು ಏನೂ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧನಿದ್ದೇನೆ.
ಹುಡುಗಿ: ನಿನ್ನನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಕೊಡಲು ನಮ್ಮ ಮನೆಯವರು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ನೀನೊಂದು ಷರತ್ತಿಗೆ ಒಪ್ಪಬೇಕಂತೆ…
ಹುಡುಗ: ಏನದು?
ಹುಡುಗಿ: ಅವರಿಗೆ ತನ್ನ ಮಗಳು ಮತಾಂತರಗೊಳ್ಳುವುದು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲವಂತೆ, ನೀನೇ ಹಿಂದೂ ಆಗಬೇಕಂತೆ….
ಹುಡುಗ: ಅದ್ಹೇಗೆ ಆಗುತ್ತೆ?
ಹುಡುಗಿ: ನನಗೋಸ್ಕರ ಏನೂ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧ, ಜೀವನ, ಪ್ರಾಣ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ ಎನ್ನುತ್ತೀಯಲ್ಲಾ, ಪ್ರಾಣ ಬೇಡ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಿಡಬಹುದಲ್ಲವೆ?
ಹುಡುಗ: ವೋ ಕೈಸೆ ಹೋ ಸಕ್ತಾ ಹೈ?

ಹಾಗಂತ ಆತ ಉಲ್ಟಾ ಹೊಡೆದ. ನಮ್ಮ ಹುಡುಗಿಯೇ ಫೋನ್ ಕಟ್ ಮಾಡಿದಳು. ಅವಳಿಗೆ ‘ಅವನ’ ಪ್ರೀತಿ ಎಷ್ಟು ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಾಗಿತ್ತು. “ನಿನಗೇ ಗೊತ್ತಾಯಿತಲ್ಲಾ ಅವನ ಪ್ರೀತಿ ಎಂಥದ್ದು ಅಂತ. ನೀನು ಅವನಿಗಾಗಿ ಧರ್ಮವನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಲು ಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದೀಯಾ. ಆದರೆ ಅವನು? ನಿನಗಾಗಿ ಪ್ರಾಣ ಕೊಡಲು ಸಿದ್ಧನಿರುವವನಿಗೆ ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆ? ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನೂ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡುತ್ತೇನೆನ್ನುವವನು, ಧರ್ಮವನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲು ಸಿದ್ಧನಿಲ್ಲ. ಇಂಥವನ ಮಾತನ್ನು ಹೇಗೆ ನಂಬಿ, ಆತನ ಜತೆ ಬದುಕು ನಡೆಸಲು ಮುಂದಾಗುತ್ತೀಯಾ? ವರ್ಷಕ್ಕೊಂದು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷವಾದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಯಾವ ಗ್ಯಾರಂಟಿ? ಆಗ ನಿನ್ನ ಕಥೆಯೇನಾಗುತ್ತದೆ? ಏನು ಮಾಡುತ್ತೀಯಾ? ತಲಾಕ್ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ, ಬೇರೆ ಮದುವೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆತ ಬರೆದುಕೊಡುತ್ತಾನಾ? ಎಂದು ನಾನು ಆಕೆಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದೆ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆಕೆಗೂ ಅರಿವಾಗಿತ್ತು, ಮನಪರಿವರ್ತನೆಯೂ ಆಗಿತ್ತು. ಮರುದಿನ ಮದುವೆ ಸುಸೂತ್ರವಾಗಿ ನಡೆಯಿತು. ಈಗ ಇಬ್ಬರೂ ಸುಖವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ನಿನಗಾಗಿ ಹಾಗೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಚಾಂದ್, ಸಿತಾರೆ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅದನ್ನು ನಂಬಿ ಮದುವೆಯಾಗಿ ಇಸ್ಲಾಂಗೆ ಕನ್‌ವರ್ಟ್ ಆದ ಮೇಲೆ ಯಾವ ಲಿಬರ್ಟಿ, ಈಕ್ವಲ್ ರೈಟ್ಸ್ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಈ ಹುಡುಗಿಯರಿಗೆ?” ಎಂದರು ಚಂದುಲಾಲ್.

ಮುಂದುವರಿದು…

“ಸಾರ್, ನೀವು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವಂತೆ ಕೆಲವರು ಹಿಂದೂ ಹುಡುಗಿಯರನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಿ ಸಂಸಾರ ನಡೆಸುತ್ತಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಮತೀಯ ಭಾವನೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರಾ? ಶಾರುಖ್ ಖಾನ್ ಒಬ್ಬನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಉಳಿದ ಸೈಫ್ ಅಲಿಖಾನ್ ಇರಬಹುದು, ಆಮೀರ್ ಖಾನ್ ಆಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಇನ್ಯಾರೇ ಇರ ಬಹುದು. ಹುಟ್ಟಿದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೆಸರು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ತಮ್ಮ ಹೆಂಡತಿಯರಿಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರಾ? ಹಿಂದೂ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಹುಟ್ಟುವ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮುಸ್ಲಿಂ ಹೆಸರನ್ನೇ ಏಕೆ ಇಡುತ್ತಾರೆ? ಇದು ಮತೀಯ ಭಾವನೆಯಲ್ಲವೆ? ಟೆನಿಸ್ ಆಟಗಾರ್ತಿ ಸಾನಿಯಾ ಸ್ಕರ್ಟ್ ಹಾಕಬಾರದೆಂದು ಫತ್ವಾ ಹೊರಡಿಸುವವರು ಯಾವ ಲಿಬರ್ಟಿ ಕೊಟ್ಟಾರು?” ಎಂದರು.

***
“ಡಿಯರ್ ಪ್ರತಾಪ್, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಅಂಕಣದ ಕಾಯಂ ಓದುಗ. ಶಿವಮೊಗ್ಗದ ವೈ.ಎಸ್. ಶ್ರೀನಿವಾಸ್ ಅವರಂತೆ ನಾನೂ ಒಬ್ಬ ತಂದೆ. ನನಗೂ ಇಬ್ಬರು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿದ್ದಾರೆ. ಅಶ್ವಿನಿ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ನಾನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದೆ. ‘ಅಶ್ವಿನಿ-ಇರ್ಫಾನ್’ ಪ್ರಕರಣ ಸುಖಾಂತ್ಯ ಕಂಡಿದೆ(ಹ್ಯಾಪಿ ಎಂಡಿಂಗ್) ಎಂದು ಟಿವಿ ಚಾನೆಲ್ಲೊಂದು ವಿಶೇಷ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡಿತು. ಆದರೆ ಈ ‘ಸುಖ’, ‘ಹ್ಯಾಪಿ’ ಹಾಗೂ ‘ಅಂತ್ಯ’ ಪದಗಳ ಅರ್ಥಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ! ಈ ಢೋಂಗಿ ಪ್ರೇಮ-ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರತಿಪಾದಕರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಯಾವುದೋ ಪಡಪೋಸಿಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಓಡಿಹೋದಾಗ ಮಾತ್ರ ಒಬ್ಬ ತಂದೆಯ ನೋವು ಅರ್ಥವಾಗಲು ಸಾಧ್ಯ. ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಇರ್ಫಾನ್‌ನೇನಾದರೂ ಅಶ್ವಿನಿಯನ್ನು ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ನಡೆಸಿ ಕೊಂಡರೆ, ಆಕೆಯನ್ನು ಪರ್ಮನೆಂಟಾಗಿ ಬುರ್ಖಾದೊಳಕ್ಕೆ ತುರುಕಿದರೆ, ತಲಾಕ್ ಕೊಟ್ಟು ಮತ್ತೊಬ್ಬಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡರೆ ಇವರು ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾರಾ? ಅಶ್ವಿನಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಲಿ ಎಂದಷ್ಟೇ ನಾವು ಹಾರೈಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಶ್ರೀನಿವಾಸ್ ಹಾಗೂ ಸರಸ್ವತಿ ದಂಪತಿಗೆ ಬಂದ ಸ್ಥಿತಿ ಯಾವ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನಿಗೂ ಬರಬಾರದು”

***
“ಜನವರಿ 20ರಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಹೊರಗಡೆ ಮುಸ್ಲಿಮರ ಒಂದು ಗುಂಪು ನೆರೆದಿತ್ತು. ಅಶ್ವಿನಿ ಪ್ರಕರಣದ ಬಗ್ಗೆ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪು ಹೊರಬಿದ್ದ ಕೂಡಲೇ, ‘ಖಾಝಿ’ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ಆ ‘ಹಿಂದೂ ಮೌಲ್ವಿ’ಯನ್ನು ಅವರು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಅಭಿನಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಒಂದು ವೇಳೆ ಹುಡುಗಿ ಮುಸ್ಲಿಮಳಾಗಿದ್ದು, ಆಕೆಯನ್ನು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮತಾಂತರ ಮಾಡಿದ್ದರೆ ‘ಆತ’ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಸುವ ತಾಕತ್ತು ತೋರುತ್ತಿದ್ದನೆ? Never ever! Such are the humbug culture vultures eating into the vitals of Hinduism”

***
ಇಂತಹ ನೂರಾರು ಇ-ಮೇಲ್‌ಗಳೂ ನನ್ನ ಇನ್‌ಬಾಕ್ಸ್‌ಗೆ ಬಂದು ಕುಳಿತಿವೆ. ಓದುಗರಾದ ನಿಮಗೇ ಇಷ್ಟು ನೋವಾಗಬೇಕಾದರೆ ಆಕೆಗೆ ಹಾಲುಣಿಸಿದ ಆ ತಾಯಿಯ ಎದೆಯೊಳಗಿನ ವೇದನೆ ಏನಿತ್ತೋ? ಮಕ್ಕಳಾದ ನಾವು ಆವೇಶದಲ್ಲಿ, ಅವಸರದಲ್ಲಿ ಏಕಿಂಥಾ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೆತ್ತು-ಹೊತ್ತವರನ್ನು ದುಃಖದ ಮಡುವಿಗೆ ದೂಡಿ ಬಿಡುತ್ತೇವೆ? ನೂತನ ಮಾಹಿತಿ ಸಂಪರ್ಕ ತಂತ್ರeನ (ನ್ಯೂ ಇನ್‌ಫಾರ್ಮೇಶನ್ ಕಮ್ಯುನಿಕೇಶನ್ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ) ಕ್ರಾಂತಿಯ ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಒಂದೊಂದು ಯುಗ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಸೆಲ್‌ಫೋನ್ಸ್, ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‍ಸ್, ಇಂಟರ್‌ನೆಟ್, ಸೋಷಿಯಲ್ ನೆಟ್‌ವರ್ಕ್‌ಗಳು ನಮ್ಮ ಪೋಷಕರ ಕಲ್ಪನೆಗೂ ನಿಲುಕದ ಕಾಲ, ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿವೆ. ಟೆಲಿಫೋನ್ ಎಕ್ಸೇಂಜ್‌ಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ, ಟ್ರಂಕ್ ಕಾಲ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಿ ರಿಂಗಣ ಕೇಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ದಿನವಿಡೀ ರಿಸೀವರ್ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಿದ್ದ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಸೆಲ್‌ಫೋನ್‌ನಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಪ್ರೀತಿ ಊಹೆ, ಕಲ್ಪನೆಗೂ ನಿಲುಕದ್ದು ಎನಿಸುವುದಿಲ್ಲವೆ? ಹಾಗಿರುವಾಗ ನಮ್ಮ ಮನದ ತುಡಿತ, ಆತುರ, ಆವೇಶಗಳನ್ನು 1950, 60ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ, 20-25 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಮದುವೆಯಾದ ನಮ್ಮ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವುದು ಸರಿಯೆ? ಕೈಗೆ ಮೊಬೈಲ್ ಕೊಟ್ಟರೂ ಡಯಲ್ ಮಾಡಲು ತಡವರಿಸುವ ಪೋಷಕರು, ಭಾಗ್ಯಜ್ಯೋತಿ ಯೋಜನೆಯಿಂದಾಗಿ ವಿದ್ಯುತ್ ದೀಪ ಕಂಡ ಹಳ್ಳಿ, ಮನೆ, ಕುಟುಂಬಗಳಿವೆ. ಅವರಿಗೆ 21ನೇ ಶತಮಾನದ ಕಾಲದ ಓಟ ಹೇಗೆ ಅರ್ಥವಾದೀತು? ಅವರು 20 ವರ್ಷ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಬಂದು ಯೋಚಿಸಬೇಕೆಂದು ಹೇಗೆ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತೀರಿ? ಬದಲಿಗೆ 21ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ-ಪ್ರೇಮ ಮಾಡುವ ನಾವೇ ಏಕೆ 20 ವರ್ಷ ಹಿಂದೆ ಹೋಗಿ, ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನ ಆತಂಕಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು, ಅವರಿಗೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಡಲು, ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಏಕೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬಾರದು?

ಇವತ್ತು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಬಸವನಗುಡಿಯ ಇಂಡಿಯನ್ ಇನ್‌ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ವರ್ಲ್ಡ್ ಕಲ್ಚರ್‌ನಲ್ಲಿ (ಬೆಳಗ್ಗೆ 10.30) ನನ್ನ ಮೂರು ಪುಸ್ತಕಗಳ ಬಿಡುಗಡೆ ಇದೆ. ಲೋಕಾಯುಕ್ತ ಎಸ್ಪಿ ಕೆ. ಮಧುಕರ್ ಶೆಟ್ಟಿಯವರನ್ನು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಲು ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಅವರು ನಯಾಪೈಸೆ ಲಂಚವನ್ನೂ ಮುಟ್ಟದ ಕರ್ನಾಟಕದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು. ಭ್ರಷ್ಟ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ರೆಡ್‌ಹ್ಯಾಂಡ್ ಆಗಿ ಹಿಡಿದರೂ ಹೇಗೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ತಲೆದೋರುತ್ತಿರುವ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಸವಾಲಿನ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸಿದರು.

“ನೋಡಿ… ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ ಎರಡೋ, ಮೂರೋ ಎಕರೆ ಹೊಲ ಗದ್ದೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ದುಡಿದು, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಓದಿಸಿ, ಮೇಲೆ ತರುತ್ತಾರೆ. ಅದೇ ಮಕ್ಕಳು(ಕೆಲವರು) ಸರಕಾರಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿ, ಒಳ್ಳೆಯ ಸಂಪಾದನೆ ಮಾಡಿ ಮದುವೆಯಾದ ನಂತರ ಎಷ್ಟು ಬದಲಾಗುತ್ತಾರೆಂದರೆ ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಮಗನ್ನು ನೋಡಲು ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ ಬಂದರೆ ಹೆಂಡತಿ ಕಿರಿಕಿರಿ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ, ಇಲ್ಲವೆ ಟಾಯ್ಲೆಟ್ ಗಲೀಜು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಔಟ್‌ಹೌಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಇರಿಸುತ್ತಾರೆ.  ಅಣಕವೆಂದರೆ ಲೋಕಾಯುಕ್ತ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ರೆಡ್‌ಹ್ಯಾಂಡ್ ಆಗಿ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡಾಗ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಾಗುವುದು, ಕಷ್ಟಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬರುವುದು ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನ ಆ ಮೂರು ಎಕರೆ ಜಮೀನೇ! ಅಂದರೆ ಬೆಂಗಳೂರು, ಮಂಗಳೂರು, ಮೈಸೂರುಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಗಲೆ ಕಟ್ಟಿಸಿರುವುದು ಅಪ್ಪನ ಮೂರು ಎಕರೆ ಕೃಷಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಗಳಿಸಿದ ಆದಾಯದಿಂದಲೇ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಭ್ರಷ್ಟ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಟ್ರಾಂಗ್ ಡಿಫೆನ್ಸ್ ಇದೇ” ಎಂದರು. ಅಪ್ಪನನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದರೆ, ‘ಹೌದು ಸ್ವಾಮಿ… ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಶೇಂಗಾ ಹಾಕಿದ್ದೆ, ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಸೂರ್ಯಕಾಂತಿ ಬೀಜ ಬೆಳೆದಿದ್ದೆ, ಅದರ ಬುಡದಲ್ಲೇ ಎಳ್ಳು ಹಾಕಿದ್ದೆ, 10 ಲಕ್ಷ ಲಾಭ ಬಂತು’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ!!

ಮಗನನ್ನು ನೋಡಲು ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಮಾಡಿದ್ದ ಅವಮಾನ ವನ್ನೂ ಮರೆತು ಪೋಷಕರು ಮಕ್ಕಳ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಅವರು ನಕ್ಕರು.
ಇದೊಂದು ಬೇಸರದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯೇ ಆಗಿದ್ದರೂ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನ ಪ್ರೀತಿ, ವಾತ್ಸಲ್ಯಕ್ಕೆ ಬೆಲೆ ಕಟ್ಟಲು ಸಾಧ್ಯವೆ? We are all blessed with such parents. ಅದಕ್ಕಾದರೂ ಖುಷಿ ಪಡೋಣ. ಹಾಗಂತ ಯಾರೂ ಲವ್ವೇ ಮಾಡಬೇಡಿ ಎನ್ನುತಿಲ್ಲ. ಖಂಡಿತ ಜಾತಿ-ಧರ್ಮಗಳು ಬಹಳಷ್ಟು ಬಾರಿ ಪ್ರೀತಿ-ಪ್ರೇಮಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಅಡಚಣೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಆದರೂ ತನ್ನ ಮಗಳು ಪ್ರೀತಿಸಿರುವುದು ಒಬ್ಬ ಯೋಗ್ಯ, ಸ್ವಾವಲಂಬಿ ಹಾಗೂ ಉದ್ಯೋಗಸ್ಥ ಯುವಕನನ್ನು ಎಂಬುದು ಮನವರಿಕೆಯಾದರೆ, ಆತ ಯೋಗ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಂದು ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಹುಡುಗಿ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರೆ ಪೋಷಕರೂ ವಿರೋಧವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷ ಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಆವೇಶ, ಆತುರ ಬಿಟ್ಟು, ಓದಿ, ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿ ಅನುರೂಪ ಸಂಗಾತಿಯನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿ ಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆಂದು ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರೆ ಮಕ್ಕಳು ಹಾಗೂ ಪೋಷಕರು ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಹಿತವಲ್ಲವೆ?

ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಬಾರದು….?

My new book on Mining Mafia along with BJ 9 and 10 are getting released on Feb 6th by Lokayukta Santosh Hegde at “Indian Institute of world Culture”, BP Wadia Road, Basavanagudi, Bangalore.
Time: 10.30 am.
YOU are all INVITED.
Please come…

ಅಮ್ಮಾ ನಿನ್ನ ಎದೆಯಾಳದಲಿ
ಗಾಳಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕ ಮೀನು
ಮಿಡುಕಾಡುತಿರುವೆ ನಾನು
ಕಡಿಯಲೊಲ್ಲೆ ನೀ ಕರುಳ ಬಳ್ಳಿ-
ಒಲವೂಡುತ್ತಿರುವ ತಾಯೆ
ಬಿಡದ ಬುವಿಯ ಮಾಯೆ…

ಆ ತಾಯಿಯ ಮಮತೆಯನ್ನು ಖ್ಯಾತ ಕವಿ ಬಿ.ಆರ್. ಲಕ್ಷ್ಮಣ್‌ರಾವ್ ತಮ್ಮ ಕವಿತೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅಮ್ಮಾ…  ಅದು ಹೆಣ್ಣಿರಲಿ, ಗಂಡಾಗಿರಲಿ, ಒಂದು ಮಗು ಜಾರಿ ಬಿದ್ದಾಗ ಅಥವಾ ಎಡವಿ ಮುಗ್ಗರಿಸಿದಾಗ, ನೆಲಕ್ಕುರುಳುವಾಗ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಮೊದಲನೇ ಕೂಗು ಇದೆಯಲ್ಲಾ ಅದೇ ‘ಅಮ್ಮಾ…’. ಅದಕ್ಕೇ ಕವಿ ಎನ್.ಎಸ್. ಲಕ್ಷ್ಮಿನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟರು ‘ಅಮ್ಮ ಎಂಬ ಮಾತಿಗಿಂತ ಬೇರೆ ಮಂತ್ರ ಏನಿದೆ’ ಎಂದು ಬಹಳ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಮಗುವಿನ ಆ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ ಅದೆಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅಮ್ಮ ಓಡಿ ಬರುತ್ತಾಳೆ, ‘ಅಯ್ಯೋ ಮಗನೇ ಬಿದ್ದಾ…’, ‘ಮಗಳೇ ಪೆಟ್ಟಾಯ್ತಾ…’ ಅಂತ ಎತ್ತಿ ಎದೆಗವುಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಆ ಅಪ್ಪುಗೆಯಲ್ಲಿ ಅದೆಂಥ ಆಪ್ತತೆ, ಭದ್ರತೆ, ನೋವು ಮರೆಸುವ ಶಕ್ತಿ ಇದೆಯಲ್ಲವೆ? ಇನ್ನು ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಹೆದರಿಸುವ, ಮಾತಲ್ಲೇ ಗದರಿಸುವ ಅಪ್ಪನಾದರೂ ಸರಿ, ತನ್ನ ಮಗು ಜಾರಿ ಬಿದ್ದಾಗ ಓಡಿ ಬಂದು ಮೇಲೆತ್ತಿ ಮುದ್ದಾಡುತ್ತಾನೆ, ಮುತ್ತಿಟ್ಟು ಕಣ್ಣೀರೊರೆಸುತ್ತಾನೆ. ಮಗುವಿನ ಚೇಷ್ಟೆ ಮೀತಿಮೀರಿದಾಗ, ಹಠ ಸಹನೆಯ ಎಲ್ಲೆ ದಾಟಿದಾಗ ಪಟ್ಟನೇ ಪೆಟ್ಟು ಕೊಟ್ಟು ಗದರಿಸಿದರೂ, ಮನದೊಳಗೆ ಮಗುವಿಗೆ ಹೊಡೆದ ತನ್ನ ಕೈಗೇ ಹಿಡಿಶಾಪ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅವನೆಂತಹ ಕಟುಕನಾಗಿದ್ದರೂ ಮಕ್ಕಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮಂದಿರೂ ಮೃದುವಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತಾರೆ. ನನಗಿಂತಲೂ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ದೊಡ್ಡ ಹುದ್ದೆಗೇರಬೇಕು, ತಾನು ದಾರಿತಪ್ಪಿದ್ದರೂ ನನ್ನ ಮಗ, ಮಗಳು ಒಳ್ಳೆಯ ಹೆಸರು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದೇ ಬಯಸುತ್ತಾನೆ.

ಇಂತಹ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಧಾರೆ ಎರೆಯುವ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ ನಿಗೆ ರೆಕ್ಕೆಪುಕ್ಕ ಬಲಿತ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಯಾವ ಹಕ್ಕೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲವೆ? ಒಳ್ಳೆಯ ಸ್ಕೂಲೇ ಬೇಕು ಎಂದು ಹುಡುಕಿ, ಫೀ ಕಟ್ಟಿ ಬದುಕಿಗೆ ದಿಕ್ಕು ತೋರುವ ಅಪ್ಪ, ನಮ್ಮ ಯೂನಿಫಾರ್ಮನ್ನು ತೊಳೆದು, ಶುಭ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಇಸ್ತ್ರಿ ಹಾಕಿ, ಬಸ್‌ವರೆಗೂ ಬಂದು ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಿಸಿ ಹೋಗುವ, ಸಂಜೆ ಸ್ಕೂಲ್ ಬಸ್‌ಗಾಗಿ ದಾರಿ ಕಾಯುವ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಯಾವ ಅಧಿಕಾರವೂ ಇಲ್ಲವಾ? ಮೈ ನೆರೆದು, 18 ತುಂಬಿದ ಕೂಡಲೇ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೂ, ಕೊಡುತ್ತಿರುವುದೂ ಪ್ರೀತಿಯೇ ಎಂದು ಏಕೆ ನಮಗನಿಸುವುದಿಲ್ಲ? ನೆಲದಲ್ಲಿ ತೆವಳುವಾಗ ನಡಿಗೆಯನ್ನು ಕಲಿಸುವ, ಅಂಬೆಗಾಲಿಡುವಾಗ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಮುನ್ನಡೆಸುವ, ಬಿದ್ದಾಗ ಎತ್ತಿ ಸಾವರಿಸುವ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ, ಇಚ್ಛಿಸಿದವನನ್ನು ವರಿಸುವ ಮದುವೆಯೆಂಬ ನಿರ್ಧಾರದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಅಪಥ್ಯವಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ? ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಎಡವಬಾರದು ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮುಂಜಾಗ್ರತೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಸಲಹೆ, ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಸುಪ್ತ ಸಂದೇಶ, ಕಾಳಜಿ ಅವರ ಮಾತಿನಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಏಕನಿಸು ವುದಿಲ್ಲ?

“ಮುಂದೆ ನನ್ನ ಲೈಫ್ ಲೀಡ್ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನಿಂದ ಯಾವ ತೊಂದರೆಯೂ ಬರದಿದ್ದರೆ ಸಾಕು, ನನ್ನ ಪೇರೆಂಟ್ಸನ್ನು ಕೇಳುವುದಿಷ್ಟೇ”

ಹಾಗಂತ ಜನವರಿ 22ರಂದು ಟಿವಿ ಚಾನೆಲ್ಲೊಂದರಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಾರ ವಾದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಶಿವಮೊಗ್ಗದ ಅಶ್ವಿನಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರೆ ಆಕೆಯನ್ನು ಹೆತ್ತು-ಹೊತ್ತ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನ ಗತಿಯೇನಾಗಿರಬೇಕು ಹೇಳಿ? ಯಾವ ಪೋಷಕರು ತಾನೇ ತಮ್ಮ ಕರುಳ ಕುಡಿಯ ಅಧಃಪತನವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ?

ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಗಾಡಿಕೊಪ್ಪದ ವೈ.ಎಸ್. ಶ್ರೀನಿವಾಸ್ ಹಾಗೂ ಸರಸ್ವತಿ ದಂಪತಿಯ ಪುತ್ರಿಯೇ ಅಶ್ವಿನಿ. ಶಿವಮೊಗ್ಗದ ಡಿವಿಎಸ್ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ದ್ವಿತೀಯ ಬಿಎಸ್ಸಿಯಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದಳು. ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾನಸಿಕ ಸಮಸ್ಯೆ ಹೊಂದಿದ್ದ ಆಕೆಯನ್ನು ಸಂಬಂಧಿಕರೊಬ್ಬರ ಮನೆಯಲ್ಲಿಡಲಾಗಿತ್ತು. ಚಪ್ಪಲಿ ಆಂಗಡಿಯ ಇರ್ಫಾನ್ ಪರಿಚಯ ವಾಗಿದ್ದು ಆಗಲೇ. ಪರಿಚಯ ಪ್ರೀತಿಗೆ ತೆರಳಿತು. ಕೊನೆಗೊಂದು ದಿನ ಮನೆಯವರಿಗೆ ತಿಳಿದು ತೀವ್ರ ವಿರೋಧವೂ ವ್ಯಕ್ತವಾಯಿತು. ಒಂದು ದಿನ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅಶ್ವಿನಿ ನಾಪತ್ತೆಯಾದಳು. ಆಕೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಲಾಗಿದೆ, ಹುಡುಕಿಕೊಡಿ ಎಂದು ಶ್ರೀನಿವಾಸ್ ರಾಜ್ಯ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಮೊರೆ ಹೋದರು. ಅದುವರೆಗೂ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಸುಳಿವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಯಾವಾಗ ‘ಹೇಬಿಯಸ್ ಕಾರ್ಪಸ್’ ಕೇಸು ಹಾಕಿದರೋ, ‘ಹಾಜರುಪಡಿಸಬೇಕು’ ಎಂದು ಕೋರ್ಟ್ ತಾಕೀತು ಹಾಕಿತೋ, ಜನವರಿ ೨೦ರಂದು ನಡೆದ ವಿಚಾರಣೆ ವೇಳೆ ಅಶ್ವಿನಿ-ಇರ್ಫಾನ್ ಅದೆಲ್ಲಿಂದಲೋ ಉದುರಿ ಕೆಳಗೆ ಬಂದವರಂತೆ ಕೋರ್ಟ್ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷರಾದರು. ‘ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿಸಿ ಸ್ವಯಿಚ್ಛೆಯಿಂದ ಮದುವೆಯಾಗಿದ್ದೇವೆ. ನನಗೆ ಯಾವ ಮಾನಸಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಯೂ ಇಲ್ಲ” ಎಂದಳು ಅಶ್ವಿನಿ. ಆಕೆಯ ಪ್ರತಿಪಾದನೆಗೆ ಮನ್ನಣೆ ನೀಡಿದ ಹೈಕೋರ್ಟ್, “ಅಶ್ವಿನಿ ಹೊಸ ಬದುಕು ಆರಂಭಿಸಲಿದ್ದಾಳೆ. ಲವ್ ಜಿಹಾದ್ ಎನ್ನುವ ಅರ್ಜಿದಾರರ ವಾದ ಸರಿಯಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಮಾನಸಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಪೋಷಕರಿಗೇ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಅಗತ್ಯವಿದೆ” ಎಂದು ತೀರ್ಪು ನೀಡಿತು.

ಇಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯಾರಾದರೂ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹಡೆದಿರುತ್ತಾರೆಯೇ? ಅವಳ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ ದೂರು ಕೊಟ್ಟು, ಕೋರ್ಟ್ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತದಿದ್ದರೆ ಮಗಳು ಬದುಕಿ ದ್ದಾಳೋ, ಸತ್ತಿದ್ದಾಳೋ ಎಂಬ ಸಂಗತಿಯೂ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಮಗಳ ಸುರಕ್ಷತೆ ಬಗ್ಗೆ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನಿಗಿರುವ ಆತಂಕ, ಅದರ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಪ್ರೀತಿ, ಕಾಳಜಿ ಓಡಿ ಹೋಗುವ ಹುಡುಗಿಯರಿಗಾಗಲಿ, ಈ ಡೋಂಗಿ ಪ್ರೀತಿ-ಪ್ರೇಮ ಪ್ರತಿಪಾದಕರಿಗೇಕೆ ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ?

ಖಂಡಿತ ಅದು ಲವ್ವೂ ಅಲ್ಲ, ಜಿಹಾದೂ ಅಲ್ಲ.

ಅಶ್ವಿನಿಯೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಕಳೆದ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆಕೆಗೀಗ 20 ವರ್ಷ ತುಂಬಿದೆ. ಅಂದರೆ ಪ್ರೇಮಕಥನ ಆರಂಭವಾದಾಗ ಆಕೆಗೆ  18 ವರ್ಷ.  ವಯಸ್ಸಿನ ಅಂತರ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಅಡ್ಡವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನಿಜವಾಗಿದ್ದರೂ 17, 18ರಂಥ ಅಪ್ರಾಪ್ತ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗುವ ಸೆಳೆತವನ್ನು ನೈಜ ಪ್ರೀತಿ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಾಗುತ್ತದೆಯೇ? ಅಪ್ರಾಪ್ತ ವಯಸ್ಸು, ಅಪ್ರಬುದ್ಧ ನಿರ್ಧಾರಗಳು ಎಷ್ಟು ದಿನ ಎರಡು ಜೀವಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿಡಲು ಸಾಧ್ಯ? ದೈಹಿಕ ಕಾಮನೆಗಳು ಮೂಡುವ ಆ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಪ್ರಚೋದನೆಗಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗುವುದು, ಹಿಂದೆ-ಮುಂದೆ ಯೋಚನೆ ಮಾಡದೆ ಯಾರನ್ನೋ ಇಷ್ಟಪಡುವುದು ಸಹಜವೇ. Love is nothing but deep understanding ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ ಓಶೋ. ಹದಿನಾರು, ಹದಿನೇಳರಲ್ಲಿ ಅರಳುವ ಪ್ರೀತಿ, ಹದಿನೆಂಟು, ಹತ್ತೊಂಬತ್ತರಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ನಿರ್ಧಾರದಲ್ಲಿ ಅದ್ಯಾವ Deep understanding  ಇರಲು ಸಾಧ್ಯ?

ಪ್ರೀತಿಗೆ ಜಾತಿ-ಧರ್ಮ, ಅಂತಸ್ತು ಯಾವತ್ತೂ ಅಡ್ಡಿಯಲ್ಲ, ಅಡ್ಡಿಯಾಗಲೂಬಾರದು. ಇರ್ಫಾನ್‌ನನ್ನು ಅಶ್ವಿನಿ ಪ್ರೀತಿಸಿದ್ದನ್ನೂ ತಪ್ಪು ಎನ್ನಲಾಗದು. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಪ್ರೀತಿ ಅನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಬಹಳ Dimensionಗಳಿವೆ ಬಿಡಿ! ಈ ಜನ್ಮ ಗೌರಿಗಾಗಿ ಎನ್ನುವ ಶಾರುಖ್ ಖಾನ್ ಒಂದು ಕಡೆ ಇದ್ದರೆ, ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ರೀನಾ ದತ್ತಳನ್ನು ಹಾರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಮದುವೆಯಾಗುವ ಆಮೀರ್ ಖಾನ್, ೧೫ ವರ್ಷ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬಳನ್ನು (ಕಿರಣ್ ರಾವ್) ಪ್ರೀತಿಸಿ ಮದುವೆಯಾದ ಕಥೆಯೂ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಮುಂದಿದೆ! ಪ್ರೀತಿ ಸ್ಥಿರವೋ, ಅಸ್ಥಿರವೋ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಕಾಲವೇ ಉತ್ತರ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯ. ಆದರೆ ಮದುವೆಯೆಂಬ ಬಹುಮುಖ್ಯ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಪ್ರಬುದ್ಧತೆ ಬೇಕಲ್ಲವೆ? ಅಶ್ವಿನಿ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಬುದ್ಧತೆಯ ಕೊರತೆಯೇ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಜಾತಿ-ಧರ್ಮ ಮೀರಿ ಪ್ರೀತಿಸುವುದು ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಹಾಗಂತ ಪ್ರೀತಿ ಎಂಬುದು ಹುಚ್ಚಾಟವಾಗಬಾರದು. ಅದು ಹೆಣ್ಣಿರಲಿ, ಗಂಡಿರಲಿ 18 ತುಂಬಿದ ಕೂಡಲೇ ಸ್ವತಂತ್ರರು ಎಂಬುದೂ ಸರಿ. ಆದರೆ ನಿಜವಾಗಿ ನೀವು ಸ್ವತಂತ್ರರಾಗುವುದು ಮೈ ನೆರೆತಾಗಲೂ ಅಲ್ಲ, 18 ತುಂಬಿದಾಗಲೂ ಅಲ್ಲ. ಪ್ರೀತಿಯ ಜತೆಜತೆಗೇ ಪ್ರೀತಿಗಿಂತ ಓದಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಆದ್ಯತೆ ಕೊಟ್ಟು, ವ್ಯಾಸಂಗ ಪೂರೈಸಿ, ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿ, ತನ್ನ ಕಾಲಮೇಲೆ ತಾನು ನಿಂತುಕೊಂಡ ನಂತರ ಮಾತ್ರ ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣು ಸ್ವತಂತ್ರರಾಗಲು ಸಾಧ್ಯ. ಆ ವೇಳೆಗೆ ವಯಸ್ಸಿನ ಕಾಮನೆಗಳ ತೀವ್ರತೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ, ಆವೇಶ ಕುಂದಿ, ಮನಸ್ಸು ಸ್ಥಿರಗೊಂಡು, ಬುದ್ಧಿ ವಿಕಾಸವಾಗಿ ಜೀವನ ಒಂದು ಘಟ್ಟಕ್ಕೆ ಬಂದು ತಲುಪಿರುತ್ತದೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ, ಅಶ್ವಿನಿ ತನ್ನ ವ್ಯಾಸಂಗ ಪೂರೈಸಿ, ತನ್ನ ಕಾಲಮೇಲೆ ತಾನು ನಿಂತುಕೊಂಡ ಮೇಲೆ, ಇಂತಹವನನ್ನು ತಾನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಪೋಷಕರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದರೆ ಒಪ್ಪಬಹುದಿತ್ತು. ತನಗೆ ಅನುರೂಪನಾದ, ತಕ್ಕನಾದ ಜೀವನ ಸಂಗಾತಿಯನ್ನು ಅಥವಾ prospective partnerನನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಕ್ಕು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಹುಡುಗಿಗೂ ಇದೆ. ತಾನು ಎಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ, ಏಕಾಗಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಪೋಷಕರಿಗೆ ಮನವರಿಕೆಯನ್ನೇಕೆ ಮಾಡಿಕೊಡಬಾರದು? ಆಗಲೂ ಪೋಷಕರು ವಿರೋಧಿಸಿದ್ದರೆ, ಪ್ರೀತಿಗೆ ಅಡ್ಡವಾಗಿದ್ದರೆ ಸ್ವಂತ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದಿತ್ತು. ಅದು ಒಪ್ಪುವಂತಹ ಕ್ರಮವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. (ಏಕೆಂದರೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ  ಪೋಷಕರೂ ಕೂಡ ತಿಳಿಗೇಡಿಗಳಂತೆ ವರ್ತಿಸುವುದುಂಟು). ಪಿಯುಸಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೇ ಫೇಲಾಗಿದ್ದ ಅಶ್ವಿನಿ, ನಂತರ ಬಿಎಸ್ಸಿಯನ್ನು ಅರ್ಧಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟು, ಅಪ್ರಾಪ್ತ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೊಳಕೆಯೊಡೆದ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನ್ನು ಬೀದಿಗೆ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದು ತಪ್ಪಲ್ಲವೆ? ಜನ್ಮ ನೀಡಿದವರ ಮಾನಮರ್ಯಾದೆಯನ್ನು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಹರಾಜು ಹಾಕುವುದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ? ಇದನ್ನು ಪ್ರೀತಿ ಅಂತೀರೋ, ಹುಚ್ಚಾಟ ಅಂತೀರೋ? ಪ್ರೀತಿಗೆ ಅಂತಸ್ತು ಅಡ್ಡಿಯಾಗಬಾರದು. ಹಾಗಂತ ಯಾವನೋ ೭ ತರಗತಿ ಕೂಡ ಪಾಸು ಮಾಡದ ಚಪ್ಪಲಿ ಅಂಗಡಿಯವನನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳು ವುದಕ್ಕಾಗುತ್ತಾ? ಪ್ರೀತಿಗೆ ಯಾವ ಜಾತಿ-ಧರ್ಮದ ತಾರತಮ್ಯ ಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ‘ಕಾರಣ’ವಾದರೂ ಬೇಕಲ್ಲವೆ?

“ಅಶ್ವಿನಿ ಹಾಗೂ ಇರ್ಫಾನ್ ಮದುವೆಗೆ ನಾನು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಮಠ ಹಾಗೂ ಮದರಸಾ ನಡೆಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಜಾತಿಯಲ್ಲಿ ಅಳೆದು ನ್ಯಾಯಾಂಗಕ್ಕೆ ಬರುವ ಕೆಟ್ಟ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಬಿಡಬೇಕಿದೆ” ಎಂದು ಕೆಲವರು ಟಿವಿ ಕ್ಯಾಮೆರಾಗಳ ಮುಂದೆ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರೇಮ ಪೂಜಾರಿಯಂತೆ ಪೋಸು ಕೊಟ್ಟರು. ಒಂದು ವೇಳೆ, ಅವರ ಮಗಳು ಮಟನ್‌ಸ್ಟಾಲ್ ರಫೀಕ್‌ನನ್ನೋ ಅಥವಾ ಪಂಕ್ಚರ್ ಅಂಗಡಿಯ ಮುಬಾರಕ್‌ನನ್ನೋ ಪ್ರೀತಿಸಿ, ಓಡಿ ಹೋಗಿದ್ದರೆ ಹೀಗೆಯೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರೆ? ಅವರಂತೆಯೇ ‘ನಾನು ಅಪ್ಪನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟೆ’ ಎಂದು ಬೇರೆ ಯಾರಾದರೂ ಹೇಳಿದ್ದರೆ ಹೇಗಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು? ಇರ್ಫಾನ್‌ನಂಥ ಅನ್‌ಪಡ್‌ನ ಹಿಂದೆ ಓಡಿಹೋದ ಮಗಳನ್ನು ಹೆತ್ತ ಆ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ನೋವೇಕೆ ಯಾರಿಗೂ ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ? ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಸಿಗರೇಟು ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೂ ಕಂಡವರ ಮನೆಗೆ ಬೆಂಕಿ ಇಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಹೆತ್ತವರ ನೋವು, ಸಾಮಾಜಿಕ ಅವಮಾನ ಅವರಿಗಷ್ಟೇ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದಿರಲಿ, ಅವರ ಪ್ರೀತಿ ಜಾತಿ-ಧರ್ಮವನ್ನು ಮೀರಿದ್ದು ಎಂದಾದ ಮೇಲೆ ಮತಾಂತರದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಅದೆಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು? ಮದುವೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಧರ್ಮ ಅಡ್ಡ ಬಂದು, ಮತಾಂತರಗೊಳ್ಳಬೇಕು? ಶಾರುಖ್ ಖಾನ್ ಗೌರಿಯನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗುವಾಗ, ಆಮೀರ್ ಖಾನ್ ಕಿರಣ್‌ರಾವ್ ಮದುವೆಯಾಗುವಾಗ ಅಡ್ಡಬಾರದ ಇಸ್ಲಾಂ, ಚಪ್ಪಲಿ ಅಂಗಡಿಯ ಇರ್ಫಾನ್ ಅಶ್ವಿನಿಯನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗುವಾಗ ಏಕೆ ದೊಡ್ಡ ತಡೆಗೋಡೆಯಾಗುತ್ತದೆ? ಅದಿರಲಿ, ಹಿಂದೂ ಹುಡುಗಿಯರೇ ಏಕೆ ಇಸ್ಲಾಂಗೆ ಮತಾಂತರಗೊಳ್ಳಬೇಕು? ಅವನ ಪ್ರೀತಿ ಅಷ್ಟು ಅಚಲ, ಅಮರ ಎನ್ನುವುದಾಗಿದ್ದರೆ ಇರ್ಫಾನ್‌ನೇ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸೇರಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲವೆ? ಅಥವಾ ಅವಳು ಹಿಂದೂವಾಗಿಯೇ, ಅವನು ಮುಸ್ಲಿಂ ಆಗಿಯೇ ಉಳಿಯಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲವೆ? ‘ವಿಶೇಷ ವಿವಾಹ ಕಾಯಿದೆ’ಯಲ್ಲಿ ಅಂಥದ್ದೊಂದು ಅವಕಾಶವೂ ಇದೆ. ಗೋವಾದಲ್ಲಂತೂ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಆ ಕಾಯಿದೆ ಇದೆ. ಸಂಜಯ್ ದತ್-ಮಾನ್ಯತಾ ಮದುವೆಯಾಗಿದ್ದೂ ಆ ಕಾಯಿದೆಯ ಅಡಿಯೇ. ಅಂದಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಮತಾಂತರಗೊಳ್ಳುವುದು ತಪ್ಪೆಂದೇನೂ ಅಲ್ಲ. ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಕೂಡ ಕೊನೆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬೌದ್ಧ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮತಾಂತರಗೊಂಡಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಏಕೆ ಮತಾಂತರಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಹೇಳಿ? ವಯಸ್ಸಿನ ಜತೆ ಬರುವ ಪ್ರಬುದ್ಧತೆ, ಕಾಲಾಂತರದಲ್ಲಿ ಆಗುವ ಬುದ್ಧಿ ವಿಕಾಸ, ಸ್ವಧರ್ಮದ ಬಗ್ಗೆ ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಯುವ ಅನುಮಾನಗಳು ಧಾರ್ಮಿಕ ಜಿeಸೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ, ಆಗ ಕೆಲವೊಬ್ಬರು ಮತಾಂತರಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಅಶ್ವಿನಿ ಮತಾಂತರಗೊಂಡಿದ್ದರ ಹಿಂದೆ ಏನಿದೆ? ಅದು ‘ಲವ್ ಜಿಹಾದ್’ ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಒಂದು ಸಮುದಾಯದ ಜಿಹಾದಿ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಖಂಡಿತ ಕಾಣಬಹುದಾಗಿದೆ. ಈ ಹಿಂದೆಯೂ ಮುಸ್ಲಿಮರು ಹಿಂದೂ ಹುಡುಗಿಯರನ್ನು ವಿವಾಹವಾದ, ಯಾವ ವಿರೋಧವೂ ವ್ಯಕ್ತವಾಗದ, ಪೋಷಕರು ಅವಮಾನ ಎಂದು ಭಾವಿಸದ ಪ್ರಕರಣಗಳಿವೆ. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ರತ್ನಾ ಪಾಠಕ್, ನಾಸಿರುದ್ದೀನ್ ಶಾ ಅವರಂತಹ ಮಹಾನ್ ನಟನನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು, ಗೌರಿ, ಶಾರುಖ್‌ನನ್ನು ವರಿಸಿದಳು, ಶುಭಲಕ್ಷ್ಮಿ ಖ್ಯಾತ ಸರೋದ್ ವಾದಕ ಅಮ್ಜದ್ ಅಲಿ ಖಾನ್ ಅವರ ಬಾಳ ಸಂಗಾತಿಯಾದರೇ ಹೊರತು ಯಾವುದೋ ಪಡಪೋಸಿಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.

Love is blind ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಕೆಲವರು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ Lovers go blind. ಆಗ ಅಶ್ವಿನಿಯಂಥ ಪ್ರಕರಣಗಳು ಸಂಭವಿಸುತ್ತವೆ. ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ತಪ್ಪಿಗೆ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ ಸಮಾಜದ ಎದುರು ತಲೆತಗ್ಗಿಸು ವಂತಾಗುತ್ತದೆ.