By ಪ್ರತಾಪ್ ಸಿಂಹ, 04, July, Sunday

‘ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ನಾನು ರಾಜೀನಾಮೆ ವಾಪಸು ಪಡೆಯಲಾರೆ’ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿದಾಗಿನಿಂದ ಲೋಕಾಯುಕ್ತ ಸಂತೋಷ್ ಹೆಗ್ಡೆಯವರು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಮಾತು  ಇದು. ಅವರ ಆ ನಿರ್ಧಾರದ ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಅನುಮಾನಕ್ಕೂ ಆಸ್ಪದ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ನಿರ್ಧಾರದಲ್ಲಿ ಯಾವ ರಾಜಕೀಯ ಸೋಂಕು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬಿಜೆಪಿ, ಜೆಡಿಎಸ್, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷಗಳ ಎಲ್ಲ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳೂ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ, ಅವರೆಲ್ಲ ಒಂದೇ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದವರು ಎಂದು ಅವರು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಹೇಳಿಯೂ ಇದ್ದರು. ಅಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಇನ್ನಾಗದು ಎಂಬ ಹತಾಶೆ ಅವರನ್ನು ಕಾಡಿತ್ತು.

ಶುಕ್ರವಾರ ಈಶ್ವರಪ್ಪ, ಸುರೇಶ್‌ಕುಮಾರ್, ವಿ. ಎಸ್. ಆಚಾರ್‍ಯ ಅವರನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಬಿಜೆಪಿ ನಿಯೋಗ ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದಾಗಲೂ ಅವರು ಮೆತ್ತಗಾದ ಸೂಚನೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಸಚಿವರ ಕತೆ ಹಾಗಿರಲಿ, ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಹೇಳಿದ್ದರೂ ಲೋಕಾಯುಕ್ತರು ಜಗ್ಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಾನದ ಭರವಸೆಗಳನ್ನು ಕೊಡಬಹುದೇ ಹೊರತು ಏನೂ ಮಾಡುವ ಹಂತದಲ್ಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅವರಿಗೂ ಅರ್ಥವಾದಂತಿತ್ತು.

ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಒಂದು ಕರೆ ಲೋಕಾಯುಕ್ತರನ್ನು ಏಕಾಏಕಿ ಮೆತ್ತಗಾಗಿಸಿದೆ. ಬಿಜೆಪಿ ಹಿರಿಯ ನಾಯಕ ಲಾಲ್ ಕೃಷ್ಣ ಆಡ್ವಾಣಿಯವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಝಲಕು ಸೂಕ್ತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಅನಾವರಣಗೊಂಡಿದೆ. ಇಂಥ ಒಂದು ನಡೆಗೆ ಆಡ್ವಾಣಿಯವರಿಗೆ ದೇಶ ಕಾಳಜಿ ಉಳ್ಳ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಒಂದು ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಲೇಬೇಕು. ಇದು ಲೋಕಾಯುಕ್ತರ ರಾಜೀನಾಮೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಕ್ರಮ ಎಂಬ ಸೀಮಿತ ಪರಿಧಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಮಾಡಹೊರಟರೆ ಇದರ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯ ಖಂಡಿತ ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಸ್ವಲ್ಪ ಗಮನವಿಟ್ಟು ನೋಡಿ. ಕಳೆದ ಒಂದು ವಾರದಲ್ಲಿ ಅದೆಂಥ ಹತಾಶೆಯ ವಾತಾವರಣ ಕವಿದುಕೊಂಡು ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅದು ಒಂದು ಬಿಜೆಪಿಯ, ಒಬ್ಬ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರ, ಲೋಕಾಯುಕ್ತರ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಒಂದಿಡೀ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸದ ಚಿಕ್ಕ ಗೆರೆಯೂ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲವಲ್ಲ? ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರಕ್ಕೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ನಿರ್ಲಿಪ್ತವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೀಗ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಲಾಬಿಯೊಂದು ಸರಕಾರವನ್ನೇ ಅಂಗೈಯಲ್ಲಿ ಕುಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಪ್ರತಿರೋಧದ ದನಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲವಲ್ಲ? ಈ ಪ್ರತಿರೋಧದ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿ ಎಂಬಂತಿದ್ದ ಲೋಕಾಯುಕ್ತರೂ ಆ ಲಾಬಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿ ಸ್ಥಾನ ತೊರೆದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರೆ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದವರಿಗೆ ಔಪಚಾರಿಕತೆಗೂ ‘ಹೋಗಬೇಡಿ’ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲವಲ್ಲ? ಇದೆಂಥ ಸ್ಥಿತಿ ಬಂತು? ಮಾತೃಭೂಮಿ, ತತ್ತ್ವ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ಬಿಜೆಪಿಗೂ ಇಂಥ ದುರ್ಗತಿ ಬಂದಿದೆ ಎಂದರೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ವಾಸವಿಡುವುದು? ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದೊಂದಿಗೆ ರಾಜಿಯೇ ಏಕೈಕ ಅನಿವಾರ್‍ಯ ಮಾರ್ಗವೇ? ಎಂಬೆಲ್ಲ ಪರಮ ಹತಾಶೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಏಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಆಡ್ವಾಣಿಯವರ ಒಂದು ನಡೆ ಸಾಂತ್ವನದ ಗಾಳಿ ಸೋಕಿಸಿದೆ. ‘ಇಲ್ಲ, ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಸಂವೇದನೆಗಳು ಇನ್ನೂ ಜೀವಂತ ಇವೆ. ಪ್ರಮಾದಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ಮನಸ್ಸು ಉಳ್ಳವರು ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆ ’ ಎಂಬ  ಸಂದೇಶವನ್ನು ಆಡ್ವಾಣಿಯವರ ನಡೆ ದೃಢಪಡಿಸಿದೆ.

‘ಆಡ್ವಾಣಿಯವರು ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಸಮಾನ. ಅವರ ಮಾತನ್ನು ಮೀರಲು ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ’ ಎಂಬ ಲೋಕಾಯುಕ್ತರ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನೂ ಕೂಡ ರಾಜಕೀಯದ ಪರಿಧಿಯಲ್ಲೇ ನೋಡುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆಡ್ವಾಣಿ ಹಾಗೂ ಹೆಗ್ಡೆಯವರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಂಬಂಧ ಕೂಡ ಪರಸ್ಪರ ಗೌರವ, ಶುದ್ಧಹಸ್ತತೆ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನೇ ಬುನಾದಿಯನ್ನಾಗಿ ಹೊಂದಿದೆ. ಜೈನ್ ಹವಾಲಾ ಆರೋಪ ಬಂದಾಗ ಸ್ವಯಿಚ್ಛೆಯಿಂದ ಪಕ್ಷದ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿದ ಹಾಗೂ ದೋಷಮುಕ್ತರಾಗುವವರೆಗೂ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಘೋಷಣೆ ಮಾಡಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಆಡ್ವಾಣಿ. ಅವರ ಪಕ್ಷ, ಸಿದ್ಧಾಂತ ಬೇರೆಯಾಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಚಾರಿತ್ರ್ಯ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೀರಿ ಸ್ನೇಹ, ವಿಶ್ವಾಸ, ಗೌರವವನ್ನು ಗಳಿಸಿಕೊಡಬಲ್ಲದು. ಆಡ್ವಾಣಿಯವರ ಕರೆ ಹಾಗೂ ಲೋಕಾಯುಕ್ತರ ನಿರ್ಧಾರ ಬದಲು ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುವುದು ಇವೇ. ಅದರಲ್ಲೂ ಆಡ್ವಾಣಿಯವರು ಎಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕರೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ನೋಡಿ?

ಅವರು ಯಾವ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷದ ನಾಯಕನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟು ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯ ರಾಜಕಾರಣದಿಂದ ದೂರ ಸರಿದರೋ ಅವರ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಬಂದ ಸುಷ್ಮಾ ಸ್ವರಾಜ್ ನಡತೆಗೂ, ಆಡ್ವಾಣಿಯವರು ನಡೆದುಕೊಂಡ ರೀತಿಗೂ ನಡುವೆ ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. ಒಂದು ಕಡೆ, ಲೋಕಾಯುಕ್ತರ ರಾಜೀನಾಮೆಗೆ ಕಾರಣರಾದವರ ಜತೆ  ಸಾಧನಾ ಸಮಾವೇಶದಲ್ಲಿ ವೇದಿಕೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಲ್ಲದೆ, ಗಣಿ ಕುಳಗಳನ್ನೇ ವಾಕರಿಕೆ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತೆ ಹೊಗಳುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಸುಷ್ಮಾ ಮಾಡಿದರು. ಲೋಕಾಯುಕ್ತರ ರಾಜೀನಾಮೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದ ದುಷ್ಟಶಕ್ತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆಕೆಯ ಬಾಯಿಂದ ಒಂದು ಮಾತೂ ಹೊರಡಲಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ಆಡ್ವಾಣಿಯವರು ಹೆಚ್ಚೂಕಡಿಮೆ ರಾಜಕೀಯದಿಂದಲೇ ದೂರ ಸರಿದಿದ್ದಾರೆ. ಪಕ್ಷದ ಹಿರಿಯ ನಾಯಕ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಅಧಿಕಾರ ಚಲಾಯಿಸಬಹುದಾದ ಯಾವ ಹುದ್ದೆಯೂ ಇಲ್ಲ. ರಾಜಕೀಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ವಯಸ್ಸೂ ಅವರದ್ದಾಗಿಲ್ಲ. ಹಾಗಿರುವಾಗ ನನಗೇಕು ಇಲ್ಲದ ಉಸಾಬರಿ ಎಂದು ಸುಮ್ಮನಾಗಬಹುದಿತ್ತು. ಇಷ್ಟಾಗಿಯೂ ಲೋಕಾಯುಕ್ತರಿಗೆ ಖುದ್ದಾಗಿ ಕರೆ ಮಾಡಿ, ರಾಜೀನಾಮೆಯನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ ಎಂದು ಮನವಿ ಮಾಡಿದರು. ಪಕ್ಷದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ನಿತಿನ್ ಗಡ್ಕರಿ ಹಾಗೂ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಯುಡಿಯೂರಪ್ಪನವರನ್ನು ಲೋಕಾಯುಕ್ತರ ಮನೆಗೆ ಓಡಿಸಿದರು. ಭರವಸೆ ಕೊಡುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು. ಆ ಮೂಲಕ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಆಡ್ವಾಣಿಯವರ ಬೆಂಬಲ, ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಸದಾ ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಇನ್ನೊಂದು ಗಮನಾರ್ಹ ಅಂಶ ಎಂದರೆ ಈ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳೂ ಖುಲ್ಲಂಖುಲ್ಲ ಆಗಿ ನಡೆದಿವೆ. ಆಡ್ವಾಣಿಯವರು ತಮ್ಮ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಹೆಸರು ಪ್ರಸ್ತಾವವಾಗದಂತೆ ಲೋಕಾಯುಕ್ತರ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ಹೇರುವ ಕ್ರಮವನ್ನೇನೂ ಅನುಸರಿಸಿಲ್ಲ. ಈ ಮೂಲಕ ಇದೊಂದು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ನಡೆಯಾಗಿದ್ದು, ಕೇವಲ ಬಿಜೆಪಿಯನ್ನು ಇರಿಸುಮುರಿಸಿನಿಂದ ಪಾರು ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಮುಂದಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಕ್ರಮವಲ್ಲ ಎಂಬ ವಿಶ್ವಾಸ ಬಂದಿದೆ.

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಕೂಡ ಎಲ್ಲ ಪಕ್ಷಗಳಂತೆಯೇ ಆಗಿದೆ, ಸಂವೇದನೆಯನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಎಂಬ ಹತಾಶೆಯ ಮಡುವಿನಲ್ಲಿರುವಾಗಲೇ ಆಡ್ವಾಣಿಯವರ ಒಂದು ಕರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಲೋಕಾಯುಕ್ತರು ಸ್ಪಂದಿಸಿದ ಬಗೆ ಜನರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಆಶಾಭಾವನೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ, ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರಿಂದ ಭರವಸೆ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದ್ದರೆ ನಂಬಲು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಮತ್ತೆ ಕೈಕೊಟ್ಟಿದ್ದರೆ ಕೇಳಲು ಯಾರಿದ್ದರು? ಅಕೌಂಟೆಬಿಲಿಟಿಗೆ ಯಾರಿದ್ದರು? ಆದರೆ ಈಗ ಸರಕಾರ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಈಡೇರಿಸಲಿಲ್ಲವೆಂದಾದರೆ ಲೋಕಾಯುಕ್ತರು ನೇರವಾಗಿ ಆಡ್ವಾಣಿಯವರನ್ನೋ, ನಿತಿನ್ ಗಡ್ಕರಿಯವರನ್ನೋ ಸಂಪರ್ಕಿಸಬಹುದು. ಆ ಮಟ್ಟಿಗಾದರೂ ಸರಕಾರದ ಕಿವಿ ಹಿಂಡಲು ಯಾರೋ ಇದ್ದಾರೆ ಎಂದಾಯಿತು.

ಲೋಕಾಯುಕ್ತರು ತಮ್ಮ ಗಟ್ಟಿ ನಿರ್ಧಾರದಿಂದ ಏಕೆ ಹಿಂದೆ ಸರಿದರು, ಇದು ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕ ಗೆಲುವು ಅಥವಾ ಲೋಕಾಯುಕ್ತ ವರ್ಸಸ್ ಸರಕಾರ ಅಂತ ಈಗಲೂ ಏಕೆ ನೋಡಬೇಕು? ಆಡ್ವಾಣಿಯವರ ಕರೆ, ಲೋಕಾಯುಕ್ತರ ಸ್ಪಂದನೆಯನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಜಯ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಹಾಗೂ ಸಮಗ್ರತೆ ಇಂದಿಗೂ ಬೆಲೆ ಇದೆ, ಬೆಲೆ ಕೊಡುವವರೂ ಇದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಏಕೆ ನೋಡಬಾರದು?

By Rajiv Malhotra, March 17, 2010

“My Name Is Khan….released on 12th Feb … the movie can be summed up quite simply in one word ‘Horrible”!!If you need 2 words, then “Bull Shit”!!A 3 word review:  “It’s sheer torture”! ‘Pain in the ass’ is the 4 word summary.

Sit through this lousy movie for 3 hrs and tell me if you don’t agree!

I watched the 3-D flick AVATAR  @ Urvashi Cinema(a theatre in Bengaluru) on my last visit .. Got a Coke & Popcorn free. I watched MNIK at the same place, and wondered why they didn’t give at least ONE Anacin tablet free!!On the eve of it’s release, this lousy movie got the wholehearted support of Barkha Dutt (NDTV) and Rajdeep Sardesai {CNN-IBN} “Go watch MNIK, give, an answer to the Shiv sena”. It left me with a sinking feeling of how the media misleads the general public. What an honourable deed indeed, from this very Sardesai, who, as recently as 2 ½ months ago created such a brouhaha about ‘paid news’ and it’s follies!

For all this, what’s in this MNIK ? The dialogue “Mr. President {Bush}, my name is Khan, but I’m not a terrorist” runs in a nauseatingly repetitive manner throughout the movie. It’s irritating, disgusting and maddening, to say the least! To spread the message that all Muslims are not terrorists, they’ve created this crashing bore of a 3 hr movie… MNIK!!! After all, did anyone say that all Muslims are terrorists? Even a dimwit wouldn’t!! Yet, why is Shahrukh so consumed by this guilt? Where’s the need to shout from the rooftops that all Muslims are not terrorists? Let’s take this further, WHY did this need to shout, arise?

You have shown that America views all Muslims, all those with ‘Khan’ as their surname, as terrorists. Tell us, Mr. Khan,

WHO are * Mohd. Atta * Abdul Azeez Almori * Majid Maqib * Nawab Al Hazmi *Fayeed Rasheed *   Mohd. Algamdi * Hamdaa Algamdi *Khalid Almidar , who bombed  The World Trade Centre on Sep 11th, 2001 and killed 2995 innocent people?

WHICH are the countries supporting and financially aiding those mentioned above?

Isn’t it AFTER the WTC bombings that Americans started viewing all Muslims with suspicion?

Hello, Mr. Shahrukh Khan, WHO killed the 11 people  in the RDX explosions in Pune, the day after your movie was released?

WHO is responsible for *The Lumbini Garden bombing in Hyderabad * Coimbatore Blasts * Ahmedabad & Surat Bomb blasts * The train bombings in Spain *The London bombings * The Akshardham attacks * The Parliament attacks * The Mumbai attacks ??

WHO is spreading panic and terror in the name of all merciful GOD??

WHO is stooping so low as to attack and terrorise innocent women and children from other religions?

You feel humiliated when KAANS (ears) become alert and suspicious on hearing the name Khan; have you EVER FELT the depths of pain and agony of the common man who’s lost his parents, his wife and his child in the bombings from people of YOUR community, MR. KHAN???

Is it so difficult for you to feel the pain of children from other religions when they die AGONISING deaths?

Forget about Israel and America; what have WE INDIANS done to you? WHY are we killed in bomb blasts on roads, in restaurants, houses, marketplaces??

WHO is it that’s killing us this way?? To WHICH RELIGION do *Mullah Omar * Osama Bin Laden *Mohd. Ali Zarkhawi * Ilyas Kashmiri , belong???

If you want to justify your stand saying “Terror has no religion” PRAY…. WHY then do YOU ‘OWN ‘the above mentioned as “one of your own”?

WHY is your sick movie running to packed houses in Pakistan, Arab countries and Britain, even when it FLOPPED in INDIA? In WHAT frame of mind are the people who collect funds in Karachi, Islamabad and Dhaka, with the aid of Mullah Omar & Bin Laden’s posters?

WHO is portraying these TERRORS of CIVILISED SOCIETY as HEROES?

WHO created for themselves the atmosphere of SUSPICION? Agreed, there are thorns to civilised human society to be found in each of the thousand castes, creeds, communities and religions of the world.

WHY, then, is it that only Muslims are singled out for suspicion where others aren’t?

Sure, there are traitors and anti-social elements to be found aplenty even among Hindus. If inflicting pain can be labelled “terror”, then, Naxalites are terrorists too! All the Naxalites are Hindus, the major difference here, is that NO HINDU would ever accept a Naxalite as ‘ one of our own’!! We call them anti-social elements, and ask that they be eliminated only with the use of force! These Naxalites are being quietly hunted down in a secret mission, ‘Operation Green Hunt’, by none other than HINDU soldiers! But, why do Pakistani soldiers and the ISI support so blatantly, the Jihadis?

What can we call this mindset? On what basis do the Islamic Terrorists call for Separate Homelands in The Philippines, Thailand and China’s Xinjiang region?

To which religion do they belong, those who kill thousands of innocents in bomb attacks, in the name of religion? Your call for Separatism is heard in The Philippines, China, Thailand, even Britain and America!!

Where’s the guarantee that you will not demand separate homelands, in each and every district and state, where you turn into the majority community, either by political arm-twisting or terror tactics??

Then again, on WHAT basis is Pakistan claiming Kashmir as it’ s own?

On what basis have Kashmiris plunged headlong into the Separatist struggle? Is it not RELIGIOUS FUNDAMENTALISM playing on YOUR minds in all of the above instances?

We have no better example than Kashmir to understand what happens to the rest of the people when Muslims turn into the majority!!

When the match-fixing scandal surfaced, we mercilessly threw Azharuddin out of our psyche , just as we did Ajay Jadeja and Nikhil Chopra . Though Jadeja emerged Victorious, being proved innocent, we never stopped suspecting him!! But what did Azhar do? Instead of denying the allegations and facing an enquiry, rather than appealing to the court, he claimed that “I’m being made a scapegoat just because I’m a Muslim”, when he got caught!!Through this he’s clearly accepted that he’s a traitor!!

Who sent such a heinous traitor to parliament today? Why was the Hyderabadi Azhar made to contest from Moradabad? Isn’t the fact that Moradabad has a Muslim majority the sole reason?

Don’t you feel the NEED for INTROSPECTION, MR.KHAN?? Even Hindus have facilitated victories of cheats and looters, but have they EVER sent a TRAITOR to Parliament?

Isn’t the “GHETTO mentality” of a particular Community glaringly obvious here?

Hindus like Rakesh Sharma and Rahul Dholakia have made documentaries and feature films about the Modi Govt. and the Hindu Khattar community; regarding the 2002 Gujarat violence. 700 Muslims died in the Gujarat violence… more than 10,000 Hindus have died as victims of terrorism in Kashmir. More than 7 Lakh Hindus have been displaced from their homeland, living in refugee camps.

Which Muslim has made documentaries and feature films about their plight? In the wake of the IPL team selection controversy, you issued a statement that “Pakistanis are good neighbours”!

How did you have the heart to make such a statement, Sharukh Khan??

From which country are the terrorists who attacked Mumbai on 26th Nov 2008 and killed183 Indians? Where is Kasab from?

WHICH country is responsible for ALL the bomb blasts in India right up to now? Do you know what Pakistani fast bowler Sohail Tanveer said to the Pakistani media after the IPL controversy? “The zehneeyat( nature by birth] of Hindus is like this” ! A Pakistani journalist added to this by saying “Ram Ram is the chant, but a dagger by their side”. It’s another issue that the great Indian secular media, which creates a controversy over every statement written by Baal Thackeray in ‘SAAMNA’; conveniently chose to cover up Sohail Tanveer’s insulting and infuriating statements!!

When it comes to promoting your movie MNIK, you keep tweeting day and night,  Sharukh Khan…just go to You Tube,  see for yourself and hear Sohail Tanveer’s demeaning statements…..on what basis do you say “Pakistanis are good neighbours” , of a country which is filled with people only of this mindset?

You really have a very narrow frame of mind!

We never supported Tamilians, who were one of us, in their Separatist struggle. There may have been strikes and disturbances in TN for political reasons. But we sent our own Army in1987 to quell Prabhakaran. Except the Tamilians, none from Hindu society protested against this action! But, why is it that you create a ruckus and stone buses in India, when there are disturbances in Israel or Iraq??

There is this scene in MNIK, where a banquet has been arranged with the American president, for which entrance fee of $500 is charged .When Shahrukh wants an entry after paying up, the lady in charge there says ”Honey, this is only for Christians”! Have you ever come across at anytime, anywhere, Christians restricting a fundraiser to ‘Christians only’?! However much we may find fault with their missionary zeal in Conversions, none can point an accusing finger at the generosity of either Christians or Christian organisations!! Where was the necessity to portray Christians in a bad light? Today, it’s not just one religion which suspects you. The entire world looks at you suspiciously… WHY?

NDTV’s Barkha Dutt  asked Uddhav Thackeray of the Shiv Sena, “Are you creating such a big racket because Shahrukh Khan is a Muslim?” , in light of the controversy which had arisen before the release of MNIK. Just imagine what would be the scenario, if Hindus had looked upon The Three Khans, Aamir, Shahrukh and Salman as Muslims. They wouldn’t be stars on the small screen even, let alone superstars!!! If Shahrukh Khan is a big star today, remember it’s because of the love and faith of Hindus too!!We have always looked upon Shahrukh, Aamir, Salman, Saif, Bismillah Khan, Amjad Ali Khan, A R Rehman, Alla Rakha and Abdul Kalam as Indians, never as Muslims! Their religion has NEVER been important to us! This is why so much had to be written. If an ordinary person, any Tom, Dick or Harry had made this kind of movie, who would’ve bothered? But, Shahrukh being such a popular star, there are enough people hanging on to every word he utters as the Gospel truth. It’s unethical and unfair to make misleading movies, which create animosity and vitiate the atmosphere. Learn at least something from Aamir who has made movies with a social message like Sarfarosh, Lagaan, Taarein Zameen Par and 3 Idiots! Else, someday in the near future, people will say, “Shahrukh sucks”!!

Link- http://passionforcinema.com/swades-we-the-people%E2%80%A6-are-the-real-ch/

My name is Khan, and I am not a terrorist…but I am a bloody good actor, on and off-screen.”

It has been both amusing and disappointing to watch the drama unfold over the past 2 weeks over an actor’s ‘innocent’ expressions and his freedom of speech. And the origin for this piece of writing was actually a scene that I saw on a prominent national news channel that showed people pouring milk over posters of Mr. Shah Rukh Khan—a traditional ‘Hindu’ ritual, giving thumbs up to Mr. Khan and the constitution of India and a thumbs down to the coercive politics of the Shiv Sena. And it struck me as regards to the pedestal that Indians place their icons on and the rights and responsibilities that celebrities need to match to this worshipping by their followers. They are literally demi-gods for the people and fans worship them IRRESPECTIVE of their idols’ religion, caste, community, and state.  Mr. Shah Rukh Khan made a comment that India has always been a country with excellent ‘hospitality’ record and hence no matter how low the relations between India and Pakistan, Pakistani players should be allowed to play on Indian soil and earn thousands of USD. It is the ‘talent’ of players that matters, not their nationality. And, and, he adds, sports, arts, culture, should NOT be allowed to be affected by politics. Does Mr. Khan, an otherwise well-read individual and a sharp talker, realize that he was spouting thin-air words when he made such statements?

Throughout world history, arts, culture, sports have never been able to separate themselves from politics and international relations. Does he not know this? Does he not know that South Africa was banned from IOC for 20 years because of the policy of apartheid? It was not a reflection on the country’s each and every individual per se. It was a reflection on the fact that majority of people in decision-making positions were being hand-in-glove with the abominable act of apartheid. Was every South African athlete a racist and a supporter of apartheid? Weren’t there sane-minded sportsmen and women who had to bear the brunt because of the acts of a certain chunk of their fellow countrymen?

Germany was banned from Olympics from 1920 to 1925 because the Paris peace conference of 1919 majorly held Germany responsible for the outbreak of World War I. It was also made to pay financial penalty to the victors. Was the committee headed by the ‘3 great powers’ of US, UK, and France so dumb that it could not differentiate between the ‘subjects’ of Germany and its government? Were they not aware that the financial penalty would put millions of ordinary German citizens to hardship? Why are such embargos or penalties imposed? They are imposed mainly because the ‘decision-making’ bodies of the states that are initiators of such policies realize that their actions are of consequences not only to the public offices but also to the ordinary citizens who—in the true sense of the word—don’t have much input into such decisions. And when the state heads see the plight that the ordinary citizen goes through because of their policies and actions, somewhere, their ‘conscience’ awakens and makes them think hard the next time they put pen to paper endorsing any anti-civil and anti-human agendas. They should realize that however rich the country’s art, culture, or sports arenas, they are bound to suffer because of the actions of the state. The decision is NOT a reflection on the cultural or humanistic aspects of the country; it is a decision to make the decision-making offices of the country more conscientious.

Mr. Khan mixes words and creates confusion in the minds of the people who are privy to those words. He says Pakistan is a ‘good’ neighbor and that not all people should be made to pay the price for the acts of a few. It doesn’t matter that the ‘non-state’ actors that carried out the war on Bombay on 26/11 are actually Oscar-worthy actors from the state of Pakistan. Somehow the theatrical stage for all these non-state actors ends up in Pakistan.  It doesn’t matter that the highest official of the country goes on record to say that they cannot assure that another 26/11 wouldn’t take place in India!  Mr. Khan clearly is either disapproving of world history with regard to the triangle of administration, sports, and arts or is unaware of history. I would not veer toward the latter since I do have an impression that Mr. Khan is a person whose awareness quotient on current affairs and world history is quite good. The problem is when stalwarts like these, who KNOW that whatever they utter are sound-bytes for, primarily, the ENTIRE English-language media across the country of 1 billion, utter ridiculously inane statements and then cry foul when they fall prey to the extremist tactics—not ideologies, since in a democracy, one can be as leftist or rightist to the extent imaginable—of parties. Did Mr. Khan really think he would get away with making vacuous statements about friendship with our ‘good’ neighbor? Did he not imagine even in his wildest dreams that the hawks would be waiting gleefully for any instances of such utterances by one of—oh hell, let’s do away with the semantics—the most popular celebrity in India of India and the India away (read US, UK, the middle east, Pakistan, etc….) from India? Please do note that he did not use the social networking tool to just post in a ‘line’ about what he felt about the IPL selection fiasco. He uttered this in public for the press so that each and every word of his could be caught in all its glory.

Going by the trail of this incident and timing, is it completely far-fetched to think that Mr. Shah Rukh Khan evoked the ‘Athithi Devo Bhava’ (the guest is equivalent to God) sentiment of India and Indians to garner eyeballs for his film? Now, before anyone draws out the daggers sharpened with statements that a celebrity of the stature of Mr. Shah Rukh Khan hardly needs ‘cheap’ publicity, let me expand on it. The inherent success of the past two weeks of drama is that it brought together his fans (who vouch for his ‘versatility’ in the acting arena) and his opponents (who vouch for his ‘non-versatility’ in the acting arena) under the same umbrella; that cinema-lovers who were never really keen about his movie ended up proclaiming on television that they would watch the movie just to ‘teach’ a lesson to the right-winged Shiv Sainiks. That the movie would open to packed houses WITHOUT the help of any controversy was a foregone conclusion. The actor’s million fans spanning from the East to the West of this globe would ensure that the film would turn out to be a hit. The film had to be REALLY, REALLY bad to turn out a loser. But this controversy has ensured that even that slight window of doubt is shut closed tight.

The cricketer Mr. Sohail Tanvir of Pakistan has gone on record on a Pakistani national television program (http://www.youtube.com/watch?v=4iFiWmKYisw&feature=related) and said that the reason for Pakistani cricketers’ non-inclusion is because of the basic ‘zeheniyat’ (characteristic) of Hindus. He has branded the non-inclusion of Pakistani players as a conspiracy of the Indian ‘Hindus’ and tainted the entire episode with a religious stench. And Mr. Shah Rukh Khan, who was so vocal about non-inclusion of Pakistani players in IPL, has uttered NOT a single word about this player’s disgusting utterance. That this is the same cricketer who played in Indian Premier League 1 and earned thousands of dollars because of IPL that originated in India is not really a newsworthy piece for Mr. Khan. That the same player did not mind the ‘zeheniyat’ of Hindus when he played IPL 1 happily and enjoyed the hospitality of Indians to the hilt and that now his super-active brain cells are able to piece conspiracy theories together because of the ‘Hindus’ of India does not really bother Mr. Khan. Why is that? Let me be clear that this is not the case of Muslims of India having to go that ‘extra’ length to prove their patriotism. This is the case of Mr. Shah Rukh Khan, a celebrity, whose every word would have the media drooling at his feet, uttering irresponsible statements and trying to get away from the weight of those statements. This is about the responsibility that these celebrities owe to the people of India since their utterances constitute fifteen days of newsprint and newsbytes and bombard the people. These celebrities owe it to the country to help the beleaguered citizen of this country to give a proper answer as to why 15 days of their normal routine were held to ransom. Mr. Khan did not stop at that. He continued in the same vein and mentioned that his ancestry is from Pakistan. Excuse me? How does it matter where his ancestry is from? Who cares two hoots whether his ancestry is from Pakistan or Mars? Why did he think his statement is relevant to this controversy? Doesn’t Mr. Khan realize that his star-status is completely INDEPENDENT of his ancestry? Mr. Khan is the idol of millions of Indians IRRESPECTIVE of his background and his ancestry. Did he forget that? None of his admirers in India is actually concerned about his religion or his ancestry. What they know is that he is a screen-God to them. And he could have been from Aruba or Ambala. Nobody is concerned. And Mr. Khan is not naïve enough to realize that the true religions of Indian are only two; movies and cricket.

The same is the case with Mr. Aamir Khan, the other ‘superstar’ the perfectionist who ‘thinks’ a thousand times before he agrees on a script. Unfortunately, all his ‘perfectionism’ and pain-staking ‘method’ acting and thinking go out the window and he decides to sit in a ‘dharna’ supporting Ms. Medha Patkar without bothering to study the history of ‘NARMADA BACHAO AANDOLAN.’ He doesn’t bother to try to spend time to understand (http://www.ecoindia.com/education/narmada-bachao-andolan.html) the two sides of the coin. And till date, he hasn’t done that. BUT, the ‘dharna’ that he chooses to sit in of course gathers the entire press and Mr. Aamir Khan manages to make it national headlines and heckle the feathers of the anti-Narmada party and the ruling party in the state of Gujarat. Suddenly the ‘extremist’ ruling party of Gujarat—oh my! what a surprise—decides to ban the screening of his movie to be released in a week and lo behold, he is the victim since he ‘spoke’ out his mind! And the result of this controversy? The producer and the actor laugh all the way to the bank. And the citizens and movie-lovers of Gujarat are caught in the cross-fire and worry about their safety if they ever decided to watch a movie starring Mr. Aamir Khan. This was in 2006, and in 2009, he again repeated a similar act by commenting on the ethics of crediting authors in a movie and commenting on plagiarism without even actually reading the original source for his block-buster movie ‘3 IDIOTS.’

Mr. Shah Rukh Khan has, for the past few years, been close to wearing his religion on his sleeve. If one notices, it is only during the past few years that he has been greeting public, be it in Germany or India or the US, with a ‘salaam.’ He doesn’t take the neutral route of saying ‘Hello’ to the public or the audience. He first starts with a ‘Salaam’ and then retorts to other greeting formalities. He didn’t do this during the 1990s. He started doing this when his superstardom and numero-uno status got sealed after the cult-success of the movie ‘DDLJ.’ He became a known face internationally and in 2008, got ranked in the US edition of NEWSWEEK as the 40^th most influential person of the world beating the likes of Mr. Brad Pitt and Mr. Clooney—and mind you, without a SINGLE English language movie or any association of the sort with the west. His usage of ‘salaam’ (or whether he decides to walk out everytime with a skull cap and a beard) is ABSOLUTELY his right and his alone and is NOT/should not be a matter of concern to anybody. That is a right that the constitution of India guarantees. Maybe he is doing this because post 9/11, he feels the need to be aggressive about his religious standing. If Mr. Bachchan has a right to wear ‘tilak’ on his forehead for any function, so does Mr. Khan to greet anybody and everybody with a salaam first. The issue here is that Mr. Shah Rukh Khan REALIZES the clout he has on society in general and the press in particular. So when he can use the press to clear any mis-conception people might have about Islam post 9/11, what is to stop him from making ridiculous statements just days before his movie releases and then to play the ‘victim?’ The Shiv Sena called him a traitor and told him to go to Pakistan. Really? Wow. That sure surprises me. In all its years of existence, the SHIV SENA has NEVER ever called anyone that does not agree with its ideology a traitor. This is the first time. And poor Mr. Khan and his film had to be victims of that. We really missed that one. This truly was out of the blue.

I do not even want to dwell over the Shiv Sena’s role in this matter because they have done what is EXACTLY expected of them. Mr. Shah Rukh Khan now says that he is ready to clear any ‘mis-understanding’ the Shiv Sena has with him and his statements. Why? There never was any misunderstanding! Everyone knows what Mr. Shah Rukh Khan said and everyone knows why and how the Sena reacted! There is nothing to clear! Now that the movie is a super-hit and people are safely thronging to the theaters in Bombay (will never be Mumbai to me), ‘all izz well’ that ends well huh? Contrast this to the west where the conservative Mr. Bill O’ Reilly of Fox news decides and publicly announces on the David Letterman Show (http://www.youtube.com/watch?v=QDAae2MozGs&feature=related) that he would henceforth, boycott any Sean Penn movie because of Mr. Penn’s association with President Hugo Chavez of Venezuela. And Mr. Penn goes all out against President Bush and the Iraq war in 2003 and takes an ideological stand against the US government’s decision. And he sticks by it, till date. So does Mr. O’Reilly on his stand against Mr. Penn. Of course, it does help that the US doesn’t have the extreme leftist or rightists coming down to hooliganism as in India.

The final tally is that the winners are Mr. Shah Rukh Khan, the producers of ‘My Name is Khan’ and the Shiv Sena; and the loser is that fool called Indian who toils hard and pays taxes and wants some peace and enjoyment watching a piece of entertainment called cinema.

–  Aneesh

http://www.blogs.ivarta.com/Open-letter-Mr-Shahrukh-Khan-SRK/blog-348.htm

Dear Mr. Khan, Your name is a household phenomenon in Indian and even beyond her borders. Your fame has put you in the Newsweek “most powerful people list” recently. However,

as you may recall from your recent experience in New Jersey Airport, real life is a little different – it does not always follow the path predicted by a scriptwriter or director. Of late, we have been reading about your opinions and statements on matters beyond the celluloid world. Nothing is wrong in it. You live in a free, democratic country and are entirely entitled to your opinion. But as a
common man and an army officer and a polo player, also from the same soil, I
think I have the right too to raise a few points that may not conform to
your views of the real world.
I hope you will read it out.
When recently, the Pakistani players were not selected for the IPL, it was
almost predictable that NDTV, the award-winning, mouthpiece of our Indian
liberal media select you for your views and you certified that “It
(Pakistan) is a great neighbour to have. We (India and Pakistan) are great
neighbours. They are good neighbours.”
I Col ajay ahlawat, have a few words to say about those statements.
One may recall your effort to clarify the Pakistani team captain, Shoaib
Malik’s apology to the Muslims, living all over the world, for failing to
win the final T20 match against India, likely much to the embarrassment of a
lot of Indian Muslims, as expressed by Shamin Bano, mother of the man of the
match, Irfan Pathan. What was more embarrassing was your effort to try to
defend Shoaib in a subsequent interview, “I don”t think he meant to
segregate Muslims and Christians and Hindus and say this was a match between
Islam and Hinduism. I don”t think that…”

I doubt whether Shoaib talked to you personally about his thought process at
that time. You did not really have to respond for somebody else but perhaps
you could not resist the temptation to show your brotherhood and solidarity.

This reminds us again of Dr Ambedkar’s observation that, *”The brotherhood
of Islam is not the universal brotherhood of man. It is brotherhood of
Muslims for Muslims only.”*
Partition of India was what Pakistan wanted and got. It was painful to
millions but many more millions in present India have been spared. Since
then Pakistan has offered us only hatred. It has imposed on us three major
wars, the *Kargil insurgency*, the *Kashmir conflict*, the series of *serial
blasts*, the routine *violation of border ceasefires*, attacks on the
*Parliament
House* and the recent *Mumbai 26/11 attack*.

Did you have these in mind when you talked about them being good neighbours?

In another interview you had tried to explain the concept of Islamic Jihad.
*”I think one needs to understand the meaning of jihad .. I’ve understood
the essence that jihad is not about killing other people (correct me if I am
wrong); jihad is about killing the badness in you**.” *
I have personally met you on a number of occassions on the polo field and at
common friends houses,May be you understand jihad better and deeper than the
superficial meaning of what we, the rest of the mortal mankind, overburdened
and terrorized by the inter-religious, intra-religious and sectarian
violence that is plaguing the world in the name of Islam today, do. For we,
the less educated, cannot really make a difference between Jihad and Qatl,
between Jihad by heart / soul, Jihad by pen and Jihad by sword or between
lesser and greater jihad.
I wonder, whatever its meaning may be, does it minimize the significance of
the mindless killings that we see today in the name of Islam, across
borders, all over the world? Does it change the nature of the killers
whether you call them *holy warriors, mujahidins, fedayeens or plane suicide
bombers?*
I agree with you that terrorism has no religion. But hopefully you will also
agree with the people who perceive that most terrorist in the world today
happen to believe in the scriptures of Islam. They actually believe that
they themselves are the true Islamists.
The so called “moderate” Islamist, perhaps does not want to contradict them
or may be does not dare to speak out against them. You have probably not
forgotten the FIR against you for listing Prophet Mohammed as one of the
most unimpressive personalities in history, the threats from which you had
to skillfully wriggle out. Others who are not so fortunate, famous or
flexible are suffering lifetime, as *Tasleema Nasreen* or *Salman
Rushdie*would testify. For blasphemy in Islam is punishable with
death, even for a
believer.
Do I have to spell out the fate if it is a non-believer?
It is due to the inherent intolerance and exclusivity of Islam itself
despite your effort to convince us that there is an Islam from Allah and
very unfortunately, there is an Islam from the Mullahs.
Here is an historical insight from writer Irfan Hussain, *”The Muslim heroes
who figure larger than life in our history books committed some dreadful
crimes..all have blood-stained hands that the passage of years has not
cleansed. Indeed, the presence of Muslim historians on their various
campaigns has ensured that the memory of their deeds will live long after
they were buried…Seen through Hindu eyes, the Muslim invasion of their
homeland was an unmitigated disaster.” *

So why should the “non-believers” care to accept them? Why should the
majority of Indians like to welcome back such disasters again?
Since partition, India has come a long way in progress and development to
her current status and is projected as an economic superpower in coming
decades while Pakistan is perceived as a failed state on the verge of
disintegration.
What does India have to gain by offering neighbourly friendship to such a
hostile and failed state? *
India* has *never been an invader* and is not in conflict of any other
Muslim country. None of the wars and conflicts with Pakistan was instigated
by India. In the current geopolitical situation, one can argue for the
Muslim worlds grudge and anger against Israel or the west and USA but one
fail to fathom why India should also be at the receiving end and why Indians
should be the second largest group of people to die from terrorists attacks.
Indian majorities do not have anything to do with the Danish cartoon or the
death of Saddam Hussain; so why should they suffer from Islamic havoc on
those occasions.
In almost all occasions of terrorism, questions are raised about possible
role of Pakistan, its terror bases and its terrorist organizations, as
either directly or indirectly involved. Be it state sponsored (as recently
admitted by President Zardari) or by non-state actors, Pakistan or Pakistani
born are prime suspect in terrorist activities all over the world. The ISI
has been accused of playing a role in *major terrorist attacks including
9/11 in the USA, terrorism in Kashmir, Mumbai Train Bombings, London
Bombings, Indian Parliament Attack, Varanasi bombings, Hyderabad bombings,
Mumbai terror attacks or the attack on the Indian embassy in Kabul. *
Do you believe these are marks of a good neighbour? Then what is the reason
for your preaching of love towards Pakistan?
Perhaps, as you said, because it is your ancestor’s homeland, you have a
soft feeling for Pakistan and cannot see the difference. On the eve of
accepting an honorary doctorate from a British university, we heard you say,
*”I really believe we are the same ..when you come away from India or
Pakistan you realize there is no Indian or Pakistani were all together. We
are – culturally, as human beings, as friends” *
Which Pakistanis are you referring to?
The Pakistanis belonging to the land, admonished as the epicenter of global
terrorism, not just by India or USA but even by its friendly allies like
Iran or China.
Or is it the self-created, Talibanic Pakistan, who still imposes Jijya on
the non believers or finds pleasure in blowing up girl’s schools..?
Are you talking about it’s President class like the current Mr. Zardari,
vowed to wage a 1,000-year war with India or the late Mrs. Bhutto who
started Jihad in Kashmiri that lead to the exodus of Hindu minorities from
the Muslim majority state of India, as refugees in their own country?
Are you referring to Pakistanis loyal to the ISI and the military who train
their soldiers with only one objective, i.e. to fight Hindu India?
If your mind is concerned about the faceless mass of Pakistanis, does it
also include the dwindling minorities? Or are you just concerned about the
celebrities and the social elites?
It is true Mr. Khan, that we belong to the same human species but it is hard
to stretch the similarities much further between “us” and “them”.
We from the same original land of *Bharat* but we want to keep her intact,
and they want to break it into thousand pieces.
Our ancestors happen to be the same. We acknowledge and adore the heritage
but they abhor and decimate whoever is available in an attempt to wipe out
the link.
We are culturally the same. We have created the culture over centuries what
they dream to destroy in moments.
Our’s is a *10,000 year old civilization*, theirs is a *62 years old country
* undoing whole human civilization.
We extend our hands repeatedly to promote friendship and amity; they give us
ISI, Lashkar, Harkat, Kashmir, Kargil and 26/11 in exchange.
Do you think that the Indians nationals or my coursemates who died in all
the above wars, the Indian soldiers who lost their lives in cross-border
ceasefire violations or the Indian civilians who are killed by the ISI
trained Islamic terrorists and their affiliates, in all those serial blasts,
all over the country, willfully sacrificed their lives as a friendly
neighbourhood gesture?
Can you face the families of the victims of *Chhatrapati Shivaji
Terminus*or the martyrs of the
*Kargil war* and try to explain to them that *”They are good neighbours. Let
us love each other.” *
Can you explain why the two gunmen at Cama hospital, during the Mumbai
carnage, asked the man who gave them water, what his religion was, and shot
him dead when he said he was a Hindu?
If you cannot, then perhaps you understand why the majority of India does
not consider Pakistan as a good neighbour to have.
Perhaps you believe that the peaceful religious co-existence that you
created in your home (and we appreciate that) can be extended to the large
world outside. As you rightly said, we Indians trust and do accept everybody
but what you did fail to mention was that it is the Indic tradition,
essentially coming out of its pre-Islamic Hindu ethos.
If you think otherwise, show us a single Islamic country where the
non-believers enjoy the same equality as the believers. Since partition, the
Hindus left over in Pakistan and Bangladesh has suffered terribly. Strictly
Islamic countries, like Saudi Arabia, do not allow any other religions to
exist. Hindus working in the Gulf countries are not allowed to practice
their religion in public. Saudi Arabia insists that India sends only a
Muslim ambassador. Hindu Muslim unity by and large has generally been a
matter of Hindus trying to please or accommodate Muslims. One cannot forget
when Vajpayee was extending his hand for peace, Musharraf was planning the
Kargil insurgency.
Let me remind you, your own statement *”I am a Muslim in a country called
India .We’ve never been made to feel this is a Hindu country.” *
Can you find me a Hindu in Pakistan who can reciprocate that sentiment?
Some years ago, another Mr. Khan, first name Feroze, from your fraternity
was banned from entering Pakistan for saying, *”India is secular unlike
Pakistan”. *
That is the basic difference of the land of “Hindu” India from the Islamic
“pure land” of Pakistan.  So please do not ask us to love Pakistan.
Please do not lump the people of India and Pakistan together. We Indians are
proud to preserve our separate identity..
And please do not insult the land that gave you your life, name and fame, by
claiming that her worst enemy, who wants to break her into 1000 pieces, is a
great neighbour.
Otherwise it would be sad if somebody accuses you of putting your religion
ahead of your country.
Please give it a thought.
Regards,

My new book on Mining Mafia along with BJ 9 and 10 are getting released on Feb 6th by Lokayukta Santosh Hegde at “Indian Institute of world Culture”, BP Wadia Road, Basavanagudi, Bangalore.
Time: 10.30 am.
YOU are all INVITED.
Please come…

ಭೈರಪ್ಪ ಇತಿಹಾಸಕಾರ, ಬರಹಗಾರ: ಸದ್ಯ ಮುತ್ಸದ್ದಿಯಲ್ಲ?

ಅಕ್ಟೋಬರ್ 16, 2008ರ ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿ ದ್ದಂತೆಯೇ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದುದು ಎಸ್.ಎಲ್. ಭೈರಪ್ಪನವರ ಸುದೀರ್ಘ ಲೇಖನ, ‘ಆವರಣ’ ಕಾದಂಬರಿ ಬರೆದು ಮುಗಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಒಮ್ಮೆ ಅವರು ವಾಡಿಯಾ ರಸ್ತೆಯ ವರ್ಲ್ಡ್ ಕಲ್ಚರ್ ಕಟ್ಟಡದ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದರು. ‘ಆವ ರಣ’ದ ಬಗ್ಗೆ ಪದೇಪದೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಿದ್ದವರು ಕೇಳಿದಾಗ,

‘ನನ್ನನ್ನು ಆವರಣದಿಂದ ಹೊರಕ್ಕೆ ಬರಲು ಬಿಡಿ. ಅದನ್ನು ಬರೆದಾಯಿತಲ್ಲ?’ ಅಂದಿದ್ದರು ಭೈರಪ್ಪ,  ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ ಲೇಖಕನೊಬ್ಬನ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ, ಸಾತ್ವಿಕ ಸಿಡುಕು ಆ ದನಿಯಲ್ಲಿತ್ತು. ನನಗೆ ಮತ್ತೇನನ್ನೋ ಬರೆಯ ಬೇಕಾಗಿದೆ. ಧೇನಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ: ನನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ಬಿಡಿ ಎಂಬ ಸಿಡುಕು ಅದು ಅಂತ ನಾನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಅವರ ಲೇಖನ  ಓದಿದ ಮೇಲೆ, ಅವರು ‘ಆವರಣ’ದಿಂದ ಹೊರಬರು ವುದು ಹಾಗಿರಲಿ, ಪೂರ್ತಿ ಪೂರ್ತಿ ಗುಹಾಂತರಾಳವನ್ನೇ ಹೊಕ್ಕಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಭೈರಪ್ಪ ವಿಪರೀತ paranoid ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ತುಂಬ ಚೆಲುವಾಗಿ, ಮುದ ನೀಡಿ, ಯೋಚನೆಗೆ ಹಚ್ಚಿ, ಭಾವೋತ್ಕರ್ಷಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದು ಓದುಗನಿಗೊಂದು ಮಧುರಾನುಭೂತಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಭೈರಪ್ಪ  ಇದೇಕೆ ಹೀಗೆ ’ ಎಲ್ಲ ಬಗೆಯ ಕರ್ಮಠ’ರಂತೆ ಬರೆಯತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ?

‘ಎಲ್ಲ ಬಗೆಯ ಕರ್ಮಠರು’ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಬಳಸಿದ್ದು ಹಿಂದೂ ಕರ್ಮಠರು, ಕರ್ಮಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಕರ್ಮಠ ವೀರಶೈವರು, ಕರ್ಮಠ ಭಜರಂಗಿಗಳು, ಕರ್ಮಠ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರು, ಕರ್ಮಠ ನಕ್ಸಲರು ಎಂಬ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ. ಭೈರಪ್ಪನವರೂ ಸೇರಿದಂತೆ ನೀವು ಕೂಡ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೀಗೇ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿ ವಿನಂತಿ.

ನೀವು ಮತ್ತೇನೂ ಮಾಡಬೇಕಿಲ್ಲ. ಅಕ್ಟೋಬರ್ ೧೬ನೇ ತಾರೀಕಿನ ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ತೆರೆದು ಅದರಲ್ಲಿನ  ಭೈರಪ್ಪನವರ ಲೇಖನವನ್ನು ಒಬ್ಬರೇ ಕುಳಿತು ದೊಡ್ಡ ದನಿಯಲ್ಲಿ  ಓದಿಕೊಳ್ಳಿ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನೀವು ಯಾರಿಗೋ ಲೆಕ್ಚರು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ, ನಿಮಗೂ ಒಬ್ಬ  ಕ್ರೈಸ್ತರ ಮತ ಬೋಧಕನಿಗೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲ  ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಹದಿನೈದು ಜನರನ್ನು ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಓದಿ ಬಿಡಿ: ನೀವು ಮುಸ್ಲಿಂ ಧರ್ಮ ಬೋಧಕನಂತೆ ಧ್ವನಿಸತೊಡಗುತ್ತೀರಿ. ಇದನ್ನೇ ನಾನು ಒಂದು ಬರಹದಲ್ಲಿ ನ ಕರ್ಮಠ ಗುಣ ಅನ್ನುವುದು. It starts Preaching. Writer starts barking. ಯಾವಾಗ ನಮ್ಮ ಬರವಣಿಗೆಗೆ ‘ಪ್ರವಾದೀ ಗುಣ’ ಬಂದು ಬಿಡುತ್ತದೋ, ಆವಾಗ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಸೃಜನಶೀಲ ಬರಹಗಾರ ಸತ್ತು ಹೋಗಿ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ. sorry, ಭೈರಪ್ಪ.

‘ಇಂಥ ಘಟನೆ ಯಾವ ದೇಶದಲ್ಲಿ ನಡೆದೀತು?’ ಎಂಬ ತಲೆಬರಹದೊಂದಿಗೆ ಸವಿಸ್ತಾರ ಲೇಖನ ಆರಂಭಿಸುವ ಭೈರಪ್ಪ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಕ್ರೈಸ್ತ ಮಿಷನರಿಗಳ ಮೇಲೆ ಹರಿಹಾಯು ತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಎತ್ತುವ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಮಾತ್ರ ನನ್ನ ಸಹಮತವಿದೆ. ‘ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ೧೧ರ ನಂತರ ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಒಂದು ಮುಸ್ಲಿಂ ವಿಧ್ವಂಸಕ ಕೃತ್ಯ ನಡೆಯಲಿಲ್ಲ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ದಿನಕ್ಕೆ ಐದಾರು ಜನರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗೇಕೆ?’ ಅಂತ ಭೈರಪ್ಪ  ಕೇಳುವುದರಲ್ಲಿ Sence ಇದೆ. ಆದರೆ ಇನ್ನೊಂಚೂರು ಸಹನೆಯಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಭೈರಪ್ಪನವರ ಪ್ರಶ್ನೆಗೂ ಉತ್ತರ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ನಡೆಯದ ಮುಸ್ಲಿಂ ವಿಧ್ವಂಸಕ ಕೃತ್ಯಗಳು ಲಂಡನ್ನಲ್ಲಿ ನಡೆದವು. ಇಸ್ರೇಲ್ ಇವತ್ತಿಗೂ ಅದರ ತವರು. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲೇ ಜಿಹಾದಿಗಳು ಬೆನಜೀರ್ರನ್ನು ಕೊಂದರು. ಚೀನದಂತಹ ಕರ್ಮಠ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್  ಖಬರ ಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮರು ತಿರುಗಿಬಿದ್ದರು. ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ತನ್ನ ದೇಶದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಮುಸ್ಲಿಂ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ಬಗ್ಗು ಬಡಿಯುವ ತಾಕತ್ತು (ಹಣವಿರುವುದರಿಂದಾಗಿ) ಇದೆಯೇ ಹೊರತು, ಅಫಘನಿಸ್ತಾನದಂತಹ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಂ ಉಗ್ರರು ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ಇವತ್ತಿಗೂ ನೆಗ್ಗಲು ಮುಳ್ಳುಗಳೇ. Pan Islamism ಎಂಬುದು ರಾಕ್ಷಸ ಸ್ವರೂಪ ಪಡೆದು ಬಿಟ್ಟಿದೆಯೆಂಬುದು ನಿಜ. ಅದು ಆರಂಭಿಸಿರುವ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಯಾವ ರಾಜಕೀಯ ಮುತ್ಸದ್ದಿಯ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯೂ ತಮಣಿ ಮಾಡಲಾರದು. ಮುಸ್ಲಿಂ ಸಮುದಾಯದಲ್ಲೇ ಇವತ್ತು ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಬೇಕು. ಅವರಿಂದಲೇ ಅವರ ಉಗ್ರವಾದ ಅಂತ್ಯವಾಗಬೇಕು. ಈಗಾಗಲೇ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿಗಳು ‘ಪಾನ್ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಜಿಹಾದಿ’ಗಳ ವಿರುದ್ಧ ದನಿಯೆತ್ತ ತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ.

ಆದರೆ ಭೈರಪ್ಪನವರ ತಕರಾರು ಈಗ ಮುಸಲರ ವಿರುದ್ಧ ಅಲ್ಲ. ಅದು ಕ್ರೈಸ್ತರ ವಿರುದ್ಧ. ಅವರ ಪ್ರಕಾರ ಏಸುವನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಏರಿಸಿದ್ದು ಯಹೂದಿಗಳಲ್ಲ. (ಹಾಗಾದರೆ ಮತ್ಯಾರೋ?) ಈಗ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮತಾಂತರ ಎಷ್ಟು ಬಿರುಸಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಅಂದರೆ, ಆಂಧ್ರದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ (ಸ್ಯಾಮುಯೆಲ್) ರಾಜಶೇಖರ ರೆಡ್ಡಿ ಕೂಡ ಭೈರಪ್ಪನವರ ಪ್ರಕಾರ ಭಾರತದ ಐವರು ಕ್ರೈಸ್ತ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ! ಅಂದರೆ, ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರ ಸಂಖ್ಯೆ ಆ ಪರಿ ಹೆಚ್ಚಿದೆ ಎಂಬುದು ಭೈರಪ್ಪನವರ ಭಯ. ಅದು  ಅವರದೇ ವಿನೂತನ ‘ವಾದ’ ಎಂಬಂತೆ ಲೇಖನ ದಲ್ಲಿ ಸಾದರಪಡಿಸುತ್ತಾರಾದರೂ,  ಈ ಬಗ್ಗೆ  ಒಂದು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆಯೇ ಲೇಖನಗಳು ದೇಶದ ನಾನಾ ಪತ್ರಿಕೆಗಳೂ ಸೇರಿದಂತೆ, ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ತುಂಬ ಸರಿದಾಡಿವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಭೈರಪ್ಪನವರಿಗೆ ಒಂದೆರಡು ಅಂಶಗಳನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ. ನೀವು ಆಂಧ್ರದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವೈ.ಎಸ್. ರಾಜಶೇಖರ ರೆಡ್ಡಿ ಅವರನ್ನು ಕ್ರೈಸ್ತರು ಅಂತ ಭಾವಿಸಿದ್ದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಅಪದ್ಧ ಮತ್ತೊಂದಿಲ್ಲ. ಅವರ ಪೂರ್ವಜರ್ಯಾರೋ ಕ್ರೈಸ್ತರಾಗಿದ್ದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಬೀಗತನಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ರಾಜಕಾರಣದ ತನಕ ರಾಜಶೇಖರ ರೆಡ್ಡಿಯವರು ಶುದ್ಧಾನು ಶುದ್ಧ ರೆಡ್ಡಿಯೇ. ಆಂಧ್ರದಲ್ಲಿ ರೆಡ್ಡಿ-ಕಮ್ಮ-ಕಾಪು ಕದನ ತಲಾಂತರಗಳಿಂದ ನಡೆದುಬಂದಿದೆ. ಅದರ ಚುಕ್ಕಾಣಿ ಹಿಡಿದು ‘ರೆಡ್ಡಿ ರಾಜತ್ವ’ ಸ್ಥಾಪಿಸಿರುವುದೇ ರಾಜಶೇಖರ ರೆಡ್ಡಿ.

ಇನ್ನು ‘ಮಣಿಪುರ, ನಾಗಾಲ್ಯಾಂಡ್’ಗಳ ಜನರೆಲ್ಲ ಕ್ರೈಸ್ತ ರಾಗಿದ್ದಾರೆ’ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೊಸ (ಸ್ವಂತ) ಕೂಗೇನೋ ಎಂಬಂತೆ ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಭೈರಪ್ಪ. ಅದು ಕೂಡ ಹಳೇ ಸಂಗತಿಯೇ. ಭಾರತದ ಒಟ್ಟಾರೆ ಹಿಂದೂ ಜನಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಹೋಲಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ಮಣಿಪುರ-ನಾಗಾಲ್ಯಾಂಡ್ಗಳ ಸಮಸ್ಯೆ ತುಂಬಾ ಬೃಹತ್ತಾಗಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಹಿಂದೂ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯೂ ವಾಕರಿಕೆ ಬರುವಷ್ಟು ಬೆಳೆದಿದೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಮಣಿಪುರ- ನಾಗಾಲ್ಯಾಂಡ್ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರೈಸ್ತರಾಗಿ ಮತಾಂತರ ಹೊಂದಿರುವವರು ಮೊದಲು ಹಿಂದೂಗಳಾಗಿದ್ದವರಲ್ಲ. ಅವರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳವರು. ತಪ್ಪಿದರೆ ಬೌದ್ಧರು. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಸಾಮೂಹಿಕ ಕ್ರೈಸ್ತ ಮತಾಂತರ ಗಳಾಗಿರುವುದು ಮಾತ್ರ ನಿಜ. ಇಂಥ ಮತಾಂತರಗಳು ಉಗಾಂಡಾ, ಕೀನ್ಯಾ, ಝೈರೆ, ತಾಂಜೀನಿಯಾದಂತಹ ದೇಶಗಳಲ್ಲೂ ಆದವು. ಏಕೆಂದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಕ್ರೈಸ್ತ ಮಿಷನರಿಗಳು ಕಾಲಿಡುವುದಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಧರ್ಮ ಪ್ರಬಲವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಕ್ರೈಸ್ತ ಮಿಷನರಿಗಳು ಒಂದು ಕೈಲಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಕೈಲಿ ಸ್ಕೂಲು, ಕಿಸೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಸು, ಕೊರಳಿಗೆ ಏಸು- ಹೊತ್ತುಕೊಂಡೇ ಉಗಾಂಡಾದಂಥ ಬುಡಕಟ್ಟು ಹಾಗೂ Virgin landಗಳಿಗೆ ಹೋದರು. ಮುಸ್ಲಿಮರು ಒದ್ದು ಮತಾಂತರಗೊಳಿಸಿದರೆ ಕ್ರೈಸ್ತರು ಕಾಸು ಕೊಟ್ಟು, ಬೇರೆಯದೇ ತೆರೆನಾದ ಭೀತಿ ಹುಟ್ಟಿಸಿ ಪ್ರಬಲ ಧರ್ಮದ ಮುಂದಾಳತ್ವವಿಲ್ಲದ ಬುಡಕಟ್ಟು, ಬಡವ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಅಮಾಯಕರನ್ನು ಮತಾಂತರಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಭೈರಪ್ಪನವರೂ ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಅವರು fanatic (ಮತಭ್ರಾಂತ) ಹಿಂದೂ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಾಹುನನ್ನು ನಂಬದಿರುವವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಿರಿ ಎಂದು ಕುರ್-ಆನ್ ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ (ಆವರಣದ ಅವರ ವಾದ ಇದು) ಆತನನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೇರಿಸಿದ್ದೇ ಕಟ್ಟು ಕತೆ ಅಂತ ವಿತಂಡ ವಾದ ಮಂಡಿಸ ಹೊರಡುತ್ತಾರೆ. ಭೈರಪ್ಪನವರು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸತ್ಯವೊಂದಿದೆ: ಅದೇನೆಂದರೆ, ಪ್ರತಿ ಪ್ರವಾದಿಯೂ ದೇವರಿಗೆ mediator ಆಗಿ ಹುಟ್ಟಿದವನೇ. ಪ್ರತಿ ಧರ್ಮವೂ ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದ್ದುಕೊಂಡು ಕಾಲಾಂತರದಲ್ಲಿ fanatic  ಸ್ವರೂಪ ಪಡೆದಂತಹುದೇ. ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಕೂಡ ಅಗ್ರೆಸಿವ್ ಸ್ವರೂಪ ತಾಳಿದವರೇ. ಬುದ್ಧನ ಶಿಷ್ಯರೂ ಕೊಡಲಿ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡವರೇ. ಅಂಥದರಲ್ಲಿ ಪೋರ್ಚು ಗೀಸರು ಹೊರಡಿಸಿದ ಫರ್ಮಾನುಗಳನ್ನೂ, ಇಂಗ್ಲಿಷರು ಕಾಫಿ ತೋಟ ಕಿತ್ತುಕೊಂಡ ಬಗೆಯನ್ನೂ, ಮದರ್ ಥೆರೇಸಾ ಮಾಡಿದ ಮಾನವ ಸೇವೆಯನ್ನೂ ಒಂದೇ ತಕ್ಕಡಿ ಯಲ್ಲಿಟ್ಟು ತೂಗುವುದು at least, ಭೈರಪ್ಪನವರಿಗೆ ತರವಲ್ಲ. ಕುಷ್ಠರನ್ನ, ಕೊಳೆತು ಹೋದವರನ್ನ, ಸಾಯಲನುವಾದವರನ್ನ ಮತಾಂತರಗೊಳಿಸಿ ಥೆರೇಸಾಗೆ ಆಗಬೇಕಾದ್ದಾದರೂ ಏನಿತ್ತು? ಆಯ್ತು, ಆಕೆ ಅನಾಥ ಮಕ್ಕಳಿಗೆಲ್ಲ ಶಿಲುಬೆ ಹಾಕಿದಳು: ಆದರೆ ಸಿದ್ದಗಂಗೆಯ ಶ್ರೀಗಳು ಯಾವ ಬಡವನಿಗೂ ಲಿಂಗ ಕಟ್ಟಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಭೈರಪ್ಪನವರ ವಾದವನ್ನೇ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ಆದರೆ ಭೈರಪ್ಪ ಯಾವ extremityಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆಂದರೆ, ‘ಥೆರೇಸಾಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಗೌರವ ಸಿದ್ದಗಂಗೆ ಶ್ರೀಗಳಿಗೆ ಯಾಕೆ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ’ ಅಂತ ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. (ಥೆರೇಸಾಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಗೌರವ ಲಿಂಗಾಯತರ ಮಾತೆ ಮಹಾದೇವಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಭೈರಪ್ಪ ಸಿಟ್ಟಾಗ ಬೇಕಿತ್ತು! ಹ್ಹ)

ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಒಂದು ಸರಿಯಾದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಹೋದರೆ ಹೀಗಾಗುತ್ತದೆ. Basically, ಸಿದ್ದಗಂಗೆಯ ಶ್ರೀಗಳನ್ನು ತಾಯಿ ಥೆರೇಸಾಗೆ ಹೋಲಿಸುವುದೇ ತಪ್ಪು. ಅವರ ಕೆಲಸ, ವ್ಯಾಪ್ತಿ, ಉದ್ದೇಶ ಮತ್ತು reach  ಎಲ್ಲವೂ ಬೇರೆಬೇರೆ. ಸಿದ್ದಗಂಗೆ ಶ್ರೀಗಳು ಪಾಠ ಹೇಳಿದರು, ಮಠದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡರು. ಮಠದ ಕೀರ್ತಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದರು. (ಕೊಂಚ ತಿರುಗಿಬಿದ್ದ ಕಿರಿಯ ಶ್ರೀಗಳನ್ನು ಎಡಗಾಲಲ್ಲಿ ತುಳಿದು ಸರ್ವನಾಶ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಸಣ್ಣ ಆಕ್ಷೇಪವೂ ಎತ್ತದೆ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದರು. ಆ ಮಾತು ಬೇರೆ.) ಆದರೆ ಶ್ರೀಗಳು ಯಾವತ್ತಿಗೂ ಕುಷ್ಠರನ್ನು, ಕೊಳೆತವರನ್ನು ಮುಟ್ಟಲಿಲ್ಲ. ಚರಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಹುಳು ಹಿಡಿದು ಮಲಗಿದ ನಿರ್ಗತಿಕನನ್ನು ಅವಚಿ ಎದೆಗಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಆಯ್ದುಕೊಂಡ ರಂಗವೇ ಬೇರೆಯಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಅವರ ಕೀರ್ತಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಆಸುಪಾಸು ಬಿಟ್ಟು ಆಚೆಗೆ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಮಾಧ್ಯಮಗಳು, ಅದರಲ್ಲೂ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಥೆರೇಸಾಗೆ ಅನವಶ್ಯಕ ಪ್ರಚಾರ ಕೊಟ್ಟವು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಭೈರಪ್ಪ. Once again,ಸಿದ್ದಗಂಗಾ ಶ್ರೀಗಳು ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟವರು. ಅವರು, ಅವರ ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರ, ಅವರ ಮಠ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾದುದು. ಅದರಾಚೆಗಿನ ಮನುಷ್ಯ, he is not interested. ಅಷ್ಟೇಕೆ, ಗುಜರಾತಿಗೆ ಹೋಗಿ ನೀವು ಸತತ ಹದಿನೈದು ದಿನ ರಾಘವೇಂದ್ರ ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಭಜನೆ ಮಾಡಿ. ಅದು ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವುದಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ issue ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟುದಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಥೆರೇಸಾ ಅಥವಾ ಬಾಬಾ ಆಮ್ಟೆ ಈ ಪರಿಧಿಯನ್ನು ದಾಟಿದವರು. ಅವರು ಸಿದ್ದಗಂಗಾ ಶ್ರೀಗಳಿಗಿಂತ ಉತ್ತಮರು ಅಂತ ನಾನು ವಾದಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವರು ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ಕ್ಷೇತ್ರ ಶ್ರೀಗಳ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕಿಂತ ವಿಸ್ತಾರವಾದದ್ದು. ಇಡೀ ದೇಶಕ್ಕೆ, ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ, ಮನುಕುಲಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು.

ಇಷ್ಟಾಗಿ ಥೆರೇಸಾ ತುಂಬಾ subtle ಆಗಿ ಅನಾಥ ಹಿಂದೂ(?) ಕಂದಮ್ಮಗಳನ್ನು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಮತಾಂತರ ಗೊಳಿಸಿದ ರಾಕ್ಷಸಿ ಅಂತಲೇ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಅವೇ ಅನಾಥ ಹಿಂದೂ ಕಂದಮ್ಮಗಳನ್ನು ಎದೆಗವಚಿಕೊಂಡು ‘ನಾನು ಸಾಕುತ್ತೇನೆ’ ಅಂದಂಥ ಒಬ್ಬ ಹಿಂದೂ ಮಾತೃದೇವತೆ ಹುಟ್ಟಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಸ್ವಾಮಿ? ಅದೂ ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಭಾರತದಲ್ಲಿ!

ನೋಡಿ, ಮನಸ್ಸು ಜಡಗೊಂಡರೆ ವಿವೇಕ ಸತ್ತು ಹೋಗುತ್ತದೆ.  ವಾದ ವಿತಂಡವೂ, ಬರಹ ವಾಚಾಮವೂ ಆಗುತ್ತದೆ. ಭೈರಪ್ಪನವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅದೇ ಆಗತೊಡಗಿದೆ. ಇಂಗ್ಲಿಷರ ವಿರುದ್ಧ ಬಂಡೆದ್ದ ಬಾಪೂ ಸ್ವದೇಶಿ ಕಾಲೇಜು, ಬಟ್ಟೆ, ಬ್ಯಾಂಕು-ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿ ಯೊಂದಕ್ಕೂ ಸ್ವದೇಶಿ ಪರ್ಯಾಯವನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಚಳವಳಿಯನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿದರು. ಭೈರಪ್ಪನವರಲ್ಲಿ ಅಂಥ ಯಾವ ಲಕ್ಷಣವೂ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವರು ಮತಾಂತರಕ್ಕೆ ಯಾವ ಪರಿಹಾರವನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಪೊಲೀಸರನ್ನಿಟ್ಟು ಮಿಷನರಿಗಳನ್ನು ಒದ್ದೋಡಿಸಿ ಎಂಬ ಧಾಟಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಾರೆ. ಇವರಿಗೂ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರಿಗೂ ಯಾವ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಉಳಿಯಿತು? ಭೈರಪ್ಪನವರು ಯಾವ ತಲೆಮಾರನ್ನು ಲೀಡ್ ಮಾಡಲು ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆ? (‘ನಂಗೆ ಆ ಉದ್ದೇಶವೇ ಇಲ್ಲ’ ಅಂತ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿ ಮುಟ್ಟಾಗುವುದು ಬೇಡ. Please)

ಇವತ್ತು ಭೈರಪ್ಪ ನೆನಪು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದುದು  ಪ್ರೊ. ನಂಜುಂಡಸ್ವಾಮಿಯಂತಹ ಚಿಂತಕರನ್ನ. ಕರ್ನಾ ಟಕಕ್ಕೆ after all, ಒಂದು ಕೋಳಿ ಮಾಂಸ ಮಾರುವ ಅಂಗಡಿ ಬರುತ್ತದೆ ಅಂದದ್ದಕ್ಕೆ ಭೂಮಿ ಆಕಾಶ  ಒಂದು ಮಾಡಿ ಕೂಗಾಡಿದ್ದರು ಪ್ರೊಫೆಸರ್. ಏಕೆಂದರೆ, ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು: ಒಬ್ಬ ಮಿಷನರಿ ಬರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಬರುವುದು ದೇಶಕ್ಕೆ ಗಂಡಾಂತರಕಾರಿ ! ಅವರ ಮಾತು ಯಾರೂ ಕಿವಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಅಕ್ಕಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಬೆಳೆ ಬೆಳೆಯಿತು. ಕೋಟ್ಯಂತರ ರೂಪಾಯಿ ಬಂದೇ ಬಿಟ್ಟಿತೇನೋ ಎಂಬಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಐಟಿ-ಬಿಟಿ ಗುಳ್ಳೆ ಎದ್ದು ನಿಂತಿತು. ಅದಕ್ಕೀಗ ಸೂಜಿ ಚುಚ್ಚಲಾಗಿದೆ. ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ  ಬಡವರಿಗೆ (I mean, ಆದಾಯವಿಲ್ಲದ high risk group peopleಗೆ) ಮನೆ ಸಾಲ ಕೊಡುವುದರಲ್ಲಿ ಆದ ಚಿಕ್ಕದೊಂದು ಯಡವಟ್ಟು ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನ  ಎಕಾನಮಿಗೆ ಹೊಡೆತ ಕೊಡುತ್ತಿದೆ. ಷೇರು ಮಾರ್ಕೆಟ್ ಮಣ್ಣು ಮುಕ್ಕಿದೆ. ರಿಯಲ್ ಎಸ್ಟೇಟ್ ಬೋರಲು ಬಿದ್ದಿದೆ. ಲಕ್ಷಾಂತರ ಸಂಬಳ ತರುತ್ತೇವೆಂದು ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೋದವರು ಕ್ರಮೇಣ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲ ವೈಭವ ಕಳಚಿ ಬೀಳುತ್ತಿದೆ. ಇನ್ನು ಸರದಿಯಿಟ್ಟು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲರೂ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಾರೆ. ಬೋಧಿಸಲಿ ಅವರಿಗೆ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ಭೈರಪ್ಪ.

ಪ್ರಯಾರಿಟಿಗಳನ್ನು ಇತಿಹಾಸಕಾರ ಮುತ್ಸದ್ದಿ ಮತ್ತು ಬರಹಗಾರ ಯಾವತ್ತಿಗೂ ಮರೆಯಬಾರದು. ಭೈರಪ್ಪನವರು ಇತಿಹಾಸಕಾರರೂ ಹೌದು, ಬರಹಗಾರರೂ ಹೌದು. ಸದ್ಯ, ಮುತ್ಸದ್ದಿಯಲ್ಲ.

-ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆ
ಭೈರಪ್ಪ ‘ಮುತ್ಸದ್ದಿ’ಯಲ್ಲ ಅಂತ ಸರ್ಟಿಫಿಕೆಟ್ ಕೊಡಲು ಇವರ್ಯಾರು?

ನಿಮಗೆ ಸಮಯವಿದ್ದರೆ, ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಏನು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ಇಚ್ಛೆ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಕೊನ್ರಾಡ್ ಎಲ್ಟ್ಸ್ ಬರೆದಿರುವ “Negationism in India” ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಓದಿ.

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಆಕ್ರಮಣಕಾರರು, ಆಡಳಿತಗಾರರು ನಡೆಸಿದ ದೌರ್ಜನ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ಮರೆಮಾಚಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಯಲು ಮಾಡಲು ಯತ್ನಿಸಿರುವ ಎಲ್ಟ್ಸ್, ಮೊದಲಿಗೆ ಯುರೋಪ್ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಇಂತಹದ್ದೇ ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲುತ್ತಾರೆ. “ಇಲ್ಲ, ಇಲ್ಲ.. ಹಿಟ್ಲರ್ ಯಹೂದಿಗಳ ಮಾರಣಹೋಮವನ್ನೇ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲೊಂದು ಇಲ್ಲೊಂದು ದೌರ್ಜನ್ಯಗಳು ನಡೆದವಷ್ಟೇ. ಜರ್ಮನಿ ಹಾಗೂ ರಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ಹೋಲೋಕಾಸ್ಟ್ ನಡೆಯಲೇ ಇಲ್ಲ” ಎಂದು ವಾಸ್ತವ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಮರೆಮಾಚುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಯುರೋಪ್ನಲ್ಲಿ ನಡೆದಿತ್ತು. ಹಾಗಂತ ಉದಾಹರಣೆ ಸಮೇತವಾಗಿ ಭಾರತದ ಮೇಲೆ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲುವ ಎಲ್ಟ್ಸ್, ಒಂದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮುಸ್ಲಿಮರು ನಡೆಸಿದ ದೌರ್ಜನ್ಯಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಹೇಗೆ ಮುಚ್ಚಿಹಾಕುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ, ಹೇಗೆ ದೌರ್ಜನ್ಯವೇ ನಡೆದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಿರಾಕರಿ ಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅಯೋಧ್ಯೆ ವಿಷಯದಲ್ಲೂ ಹೀಗೇ ಆಯಿತು.

ಮೊದಲಿಗೆ, ಅಲ್ಲಿ ರಾಮನ ದೇವಸ್ಥಾನವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು. ಇತ್ತು ಎಂದು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ವಾದಿಸಿದ ಕೂಡಲೇ, ‘ಹಾಗಾದರೆ ರಾಮ ಅಲ್ಲೇ ಜನಿಸಿದ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರ ಗಳನ್ನು ಕೊಡಿ’ ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ಕೂಡಲೇ, “ಇಲ್ಲ, ಇಲ್ಲ, ಇಷ್ಟು ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೂ ಗಟ್ಟಿಯಾದ, ನಂಬುವಂತಹ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ನೀಡಿ” ಎಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸಿ ದರು. ಅಂತಹ ಪ್ರಭಲವಾದ ಸಾಕ್ಷ್ಯವೂ ಇದೆ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾದರೆ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಗೊತ್ತೆ? ಎರಡು ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಒಡ್ಡುತ್ತಾರೆ. ಎಂದೋ ನಡೆದ ಘಟನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಇಂದಿಗೂ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಸುವುದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ? ಹಳೆಯದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಾವು ಮರೆತು ಹೊಸ ಸಮಾಜವನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕು. ಇಂದು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿರುವ ಸಮಸ್ಯೆ ಎಂದರೆ ಉತ್ತಮ ರಸ್ತೆಗಳು ಬೇಕು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಿಗಬೇಕು, ಫೋನು, ವಿದ್ಯುತ್ ನಮಗೆ ಬೇಕು. ಹಳೆಯದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಕೆದಕಿ ತೆಗೆಯಬಾರದು ಎಂದು ನಿಮ್ಮ ತಲೆಸವರಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ನೀವೇನಾದರೂ ಅಂತಹ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಸೊಪ್ಪುಹಾಕದಿದ್ದರೆ, “ಮುಸ್ಲಿಮರು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸಲು ನಮ್ಮಲ್ಲಿನ ಜಾತಿ ಪದ್ಧತಿಯೇ ಕಾರಣ. ದಲಿತರನ್ನು ದೂರವಿಟ್ಟಿದ್ದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಸಮಾನತೆಯೇ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ. ನಾವು ದಲಿತರನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರೆ, ನಡೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಜಾತಿ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸಮಾಜವನ್ನು  ಒಡೆಯದಿದ್ದರೆ ಪರಕೀಯರು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತೇ?” ಎಂದು ವಿಷಯಾಂತರ ಮಾಡಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಹೀಗೆ ಒಂದು ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆ, ಐತಿಹಾಸಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯದ ಬಗೆಗಿನ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ದಾರಿತಪ್ಪಿಸಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಸಮಾನತೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಜಾತಿ ಜಾತಿಗಳ ನಡುವೆಯೇ ಕಲಹವನ್ನು ತಂದಿಡು ತ್ತಾರೆ.

ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದಿರುವುದು ಇದನ್ನೇ. ಒಂದು ವೇಳೆ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮನವೊಲಿಸಬಹುದಾಗಿದ್ದರೆ ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿಭೆ, ವಾಕ್ಚಾತುರ್ಯವನ್ನು ಬಳಸಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮಂಗನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ವಾದದಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾದ ಕೂಡಲೇ ನಿಮ್ಮನ್ನು confuse ಮಾಡಲು, ಕೊನೆಗೆ Discredit ಮಾಡಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ತರ್ಕದಲ್ಲಿ ಸೋಲಿಸಲಾಗದಿದ್ದರೆ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಿಂದನೆಗೆ ಇಳಿದು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ನಿಮ್ಮ ಬಟ್ಟೆಗೆ ಕೊಚ್ಚೆ ಎರಚಿ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ, ತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಕೆಲಸ ನಿಮ್ಮದಾಗುತ್ತದೆ.

“ವಿಚಾರ ನಪುಂಸಕತೆ” ಇರುವವರು ಇನ್ನೇನನ್ನು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯ?

ಖ್ಯಾತ ಸಾಹಿತಿ ಎಸ್. ಎಲ್. ಭೈರಪ್ಪನವರು ಮತಾಂತರದ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಥಳೀಯವಾಗಿಯೇ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದ ಒಂದು ಚರ್ಚೆ ಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯಾನಿಟಿಯ ನಿಜವಾದ ಮುಖ ವನ್ನು ಜಾಗತಿಕ ಸ್ಥರದಲ್ಲಿ ಅನಾವರಣ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗೆ ಭೈರಪ್ಪನವರು ಆಧಾರ ಸಮೇತ ಎತ್ತಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ತಾರ್ಕಿಕ ಹಾಗೂ ಆಧಾರ ಸಮೇತವಾಗಿಯೇ ಉತ್ತರ ಕೊಡಬೇಕಾದುದು ಸಹಜ ಆಶಯ.

ಆದರೆ “ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಅವರ ಲೇಖನ ಓದಿದ ಮೇಲೆ, ಅವರು ‘ಆವರಣ’ದಿಂದ ಹೊರಬರುವುದು ಹಾಗಿರಲಿ, ಪೂರ್ತಿಗುಹಾಂತರಾಳವನ್ನೇ ಹೊಕ್ಕಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಭೈರಪ್ಪ ವಿಪರೀತ Paranoid ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ತುಂಬ ಚೆಲುವಾಗಿ, ಮುದ ನೀಡಿ, ಯೋಚನೆಗೆ ಹಚ್ಚಿ, ಭಾವೋತ್ಕರ್ಷಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದು ಓದುಗನಿಗೊಂದು ಮಧುರಾನುಭೂತಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಭೈರಪ್ಪ  ಇದೇಕೆ ಹೀಗೆ’ ಎಲ್ಲ ಬಗೆಯ ಕರ್ಮಠ’ರಂತೆ ಬರೆಯತೊಡಗಿ ದ್ದಾರೆ”.

“ಅಕ್ಟೋಬರ್ 16ನೇ ತಾರೀಕಿನ ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ತೆರೆದು ಅದರಲ್ಲಿನ  ಭೈರಪ್ಪನವರ ಲೇಖನವನ್ನು ಒಬ್ಬರೇ ಕುಳಿತು ದೊಡ್ಡ ದನಿಯಲ್ಲಿ  ಓದಿಕೊಳ್ಳಿ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನೀವು ಯಾರಿಗೋ ಲೆಕ್ಚರು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ, ನಿಮಗೂ ಒಬ್ಬ  ಕ್ರೈಸ್ತರ ಮತ ಬೋಧಕನಿಗೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲ  ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಹದಿನೈದು ಜನರನ್ನು ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಓದಿ ಬಿಡಿ: ನೀವು ಮುಸ್ಲಿಂ ಧರ್ಮ ಬೋಧಕನಂತೆ ಧ್ವನಿಸತೊಡಗುತ್ತೀರಿ. ಇದನ್ನೇ ನಾನು ಒಂದು ಬರಹದಲ್ಲಿ ನ ಕರ್ಮಠ ಗುಣ ಅನ್ನುವುದು. It starts Preaching. Writer starts barking. ಯಾವಾಗ ನಮ್ಮ ಬರವಣಿಗೆಗೆ ‘ಪ್ರವಾದೀ ಗುಣ’ ಬಂದು ಬಿಡುತ್ತದೋ, ಆವಾಗ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಸೃಜನಶೀಲ ಬರಹಗಾರ ಸತ್ತು ಹೋಗಿ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ. sorry, ಭೈರಪ್ಪ.”

ಹೀಗೆ ಸಾಗುವ ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆಯವರ ಲೇಖನ(ಅಕ್ಟೋಬರ್ ೧೯)ವನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದರೆ  ಇದೇನು “ಚರ್ಚೆಯೋ ಅಥವಾ ಚಾರಿತ್ರ್ಯವಧೆಯೋ”, “ತರ್ಕವೋ ಅಥವಾ ತರ್ಲೆಯೋ” ಎಂಬ ಅನುಮಾನ ಕಾಡಲಾರಂಭಿಸಿತು!

‘ಮಧುರಾನುಭೂತಿ’, ‘ಭಾವೋತ್ಕರ್ಷ’, ‘ಕರ್ಮಠ’ ಮುಂತಾದ ಪದಗಳನ್ನು ಬೆಳಗೆರೆ ವಿನಾಕಾರಣ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಬಂದುಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಅದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಈ “ಪ್ರೀಚಿಂಗು, ಬಾರ್ಕಿಂಗು” ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಭೈರಪ್ಪನವರೋ ಅಥವಾ ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆಯವರೋ ಎಂಬ ಗೊಂದಲವುಂಟಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಾ ಸ್ವಾಮಿ, ಮಧುರಾನುಭೂತಿ ಬೇಕೆಂದರೆ ‘ಗೃಹಭಂಗ’ ಓದಿ, ಅದು ಬೇಡವೆಂದರೆ ‘ಗ್ರಹಣ’ ಓದಿ, ಒಳ್ಳೇ ಸಾಥ್ ಬೇಕೆಂದರೆ ‘ಸಾರ್ಥ’ವನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳಿ.

ಆದರೆ ಸಾಹಿತಿಯೇ ಆಗಿದ್ದರೂ ಭೈರಪ್ಪನವರು  ‘ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ’ದಲ್ಲಿ ಅವರು ಬರೆದಿರು ವುದು ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲ, ಲೇಖನ. ಸಾಹಿತ್ಯ ನವಿರಾಗಿರಬೇಕು ನಿಜ. ಆದರೆ ಲೇಖನ ವಸ್ತುನಿಷ್ಠವಾಗಿರ ಬೇಕು. ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಸತ್ಯನಿಷ್ಠೆಯ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಿಮಗೆ ಬೇಕಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಪ್ರಸಂಗಗಳನ್ನು ಹೆಣೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬಹುದು. ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಭೈರಪ್ಪನವರ ಕಾದಂಬರಿಗಳಲ್ಲಿ ನವಿರಾದ ಭಾಷೆ ಇದ್ದರೂ, ಅವುಗಳನ್ನು ಓದಿದಾಗ ಮಧುರ ಅನುಭವ ಸಿಗುವುದೇ ಆಗಿದ್ದರೂ ಅರುಣ್ ಶೌರಿಯವ ರಂತೆ ಅವರೊಬ್ಬ Serious Writer. ಶೌರಿ ನಿಮ್ಮ ಮಿದುಳಿಗೆ ತ್ರಾಸ ಕೊಟ್ಟು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಚಿಂತನೆಗೆ ಹಚ್ಚುತ್ತಾರೆ. ಖುಷವಂತ್ಸಿಂಗ್ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಕಚಗುಳಿ ಇಕ್ಕುತ್ತಾರೆ. ನಿಮಗೆ ಕಚಗುಳಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಮಧುರಾನುಭೂತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಒಬ್ಬ ಗಂಭೀರ ಲೇಖಕನಿಂದಲೂ ಕಚಗುಳಿಯನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ? “ಟೈಂಪಾಸ್” ಅಥವಾ “ಕಂಪನಿ ಆಫ್ ವಿಮೆನ್”ನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದೇ “ಆವರಣ” ದಲ್ಲೂ ಸಿಗಬೇಕು ಎಂದರೆ ಹೇಗಾದೀತು ಸ್ವಾಮಿ!

ನಿಮಗೆ ಬೇಕಾದದ್ದು ‘ಆವರಣ’ದಲ್ಲಿ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಭೈರಪ್ಪನವರು ‘ಜಡ್ಡುಗಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ’ ಎಂದು ತೀರ್ಪು ನೀಡುವು ದನ್ನು ಹೇಗೆತಾನೇ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯ?

ಇನ್ನು ನೀವು ಒಂದಿಷ್ಟು ದಿನ ಇತಿಹಾಸ ಬೋಧಕರಾಗಿದ್ದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಪ್ಯಾನ್ ಇಸ್ಲಾಮಿಸಂ, ವರ್ಜಿನ್ ಲ್ಯಾಂಡ್ ಅಂತ ಗೋಜಲು ಗೋಜಲಾಗಿ ಯಾವ ಆಧಾರಗಳನ್ನೂ ಕೊಡದೆ ಬರೀ ನಿಂದನೆಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಕೆಲವು ಪದಗುಚ್ಛಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖ ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ. ಹಾಗಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಲೇಖನ eನವನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಬೆಳಕನ್ನೂ ಚೆಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ!! ಕಾರ್ಖಾನೆಯೊಂದರ ಸೈಕಲ್ ಸ್ಟಾಂಡ್ನಲ್ಲಿ ನಿಂತುಕೊಂಡು ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ನೇತಾರನೊಬ್ಬ  ಭಾಷಣ ಕೊಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ!

ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆಯವರೇ, ಭೈರಪ್ಪನವರು ಹೇಳಲು ಹೊರಟಿರುವುದೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದಾದರೆ “ಒಬ್ಬರೇ ಕುಳಿತು ದೊಡ್ಡ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಓದಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ”. ಒಮ್ಮೆ ನಿಮ್ಮಷ್ಟಕ್ಕೆ ಓದಿಕೊಂಡು, ಒಂದಿಷ್ಟೊತ್ತು ಶಾಂತಚಿತ್ತರಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಭೈರಪ್ಪ ಎತ್ತಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಹಾಗೂ ಆಧಾರಸಮೇತ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲಿರುವ ಅಂಶಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿ, ಸಾಕು.

ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ಪುರಾತನ ನಾಗರೀಕತೆಗಳೆಂದರೆ ರೋಮನ್, ಗ್ರೀಕ್ ಹಾಗೂ ನಮ್ಮ ಸಿಂಧೂನದಿ ನಾಗರೀಕತೆ. ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ರಾಜನನ್ನೇ ದೇವರು ಎಂದು ಭಾವಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಜೀಸಸ್  “ನಾನೇ ದೇವರ ಪುತ್ರ. ಜನರ ಉದ್ಧಾರಕ ನಾನೇ” ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾರಂಭಿಸಿದ. ಹಾಗಾಗಿ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ರೋಮನ್ ರಾಜನ ಕೋಪಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾದ. ರಾಜ ತನ್ನ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ ಜೀಸಸ್ಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನೂ ನೀಡಿದ. ಆದರೆ ಜೀಸಸ್ ತನ್ನ ಪ್ರತಿಪಾದನೆ ಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಿಲ್ಲಿಸಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ವೇಳೆ, ಜನ ಜೀಸಸ್ನನ್ನೇ ದೇವರ ಪುತ್ರ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರೆ, ಆತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರೆ ತನ್ನ ಮಹತ್ವವೇ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತ ರೋಮನ್ ರಾಜ ಜೀಸಸ್ಗೆ ಮರಣ ದಂಡನೆಯನ್ನು ವಿಧಿಸಿದ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಮರಣ ದಂಡನೆಯೆಂದರೆ ನೇಣಿಗೇರಿ ಸುತ್ತಾರೋ ಹಾಗೆಯೇ ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಮರಣ ದಂಡನೆಗೆ ಗುರಿಯಾಗುವವರನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಕ್ರೈಸ್ತರು ‘ಹೋಲಿ ಕ್ರಾಸ್’ ಎಂದು ಹೇಳುವ ಶಿಲುಬೆ ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಕುಣಿಕೆಗೆ ಸಮನಾಗಿತ್ತು. ಜೀಸಸ್ಗೆ ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಿದ್ದು ಯಹೂದಿಗಳಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ ಸ್ವಾಮಿ.

ಇನ್ನು ನೀವೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಭೈರಪ್ಪನವರು ಖಂಡಿತ ಹಿಸ್ಟಾರಿ ಯನ್. ಎರಡು ಭಾರಿ ಇಸ್ರೇಲ್ಗೆ ಭೇಟಿ ಕೊಟ್ಟು, ಸತತ ೧೫ ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಜೀಸಸ್ ಜನಿಸಿದ, ಓಡಾಡಿದ, ಆತನನ್ನು ಶಿಲುಬೆ ಗೇರಿಸಿದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲ ಓಡಾಡಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ಬಂದು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಜಗತ್ತಿನ ೫೦ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ದೇಶಗಳನ್ನು ಸಂದರ್ಶಿಸಿರುವ ಅವರು ಸತ್ಯನಿಷ್ಠರು ಹಾಗೂ ಸತ್ಯ ಯಾವತ್ತೂ ನಿಷ್ಠುರವಾಗಿ ರುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು ನವಿರಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಮತ್ತೆ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಬರೋಣ.

ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯಾನಿಟಿ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇ ಜೀಸಸ್ ಮರಣದ ನಂತರ. ಒಂದೆಡೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಲಹದಿಂದಾಗಿ ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ದುರ್ಬಲವಾಗತೊಡಗಿತು. ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಜೀಸಸ್ ಸಂದೇಶ ಸಾರಲು ಹೊರಟ್ಟಿದ್ದವರ ಧ್ವನಿ ಬಲಗೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು. Infact, Roman Empire was wiped out by Christians. ನಮ್ಮ ನಳಂದ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ಮುಸ್ಲಿಮರು ಸುಟ್ಟು ಹಾಕಿದರೋ ಹಾಗೆಯೇ ಅಲೆಗ್ಸಾಂಡ್ರಿಯಾದ ಬೃಹತ್ ಗ್ರಂಥಾಲಯವನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಿದ್ದು ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರೇ.ಎಡ್ವರ್ಡ್ ಗಿಬ್ಬನ್ನ “Decline and Fall of the Roman Empire” ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕನ್ನೊಮ್ಮೆ ಓದಿ.

ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಪ್ಲೇಟೋ, ಅರಿಸ್ಟಾಟಲ್ಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದ ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ಪುರಾತನ ಹಾಗೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಾಗರೀಕತೆಗಳಾದ ಗ್ರೀಕ್ ಹಾಗೂ ರೋಮನ್ ಸಿವಿಲೈಜೇಶನ್ಗಳನ್ನು ಬಲಿತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇ ಕ್ರೈಸ್ತರು. ಅಂತಹ Christian Evangelist ಗಳ ಮುಂದಿನ ಗುರಿ ಏಷ್ಯಾ. ಅದರಲ್ಲೂ ಭಾರತ. ಹಾಗಂತ ದಿವಂಗತ ಪೋಪ್ ಜಾನ್ ಪಾಲ್ ಅವರೇ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

ಇಂದು ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ಹಳೆಯ ಹಾಗೂ surviving civilisation ಅಂದರೆ ನಮ್ಮ ಭಾರತದ ನಾಗರೀಕತೆಯೊಂದೇ. ಅದೂ ಕೂಡ ರೋಮನ್ ಹಾಗೂ ಗ್ರೀಕ್ ನಾಗರೀಕತೆಗಳಂತೆ ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟ ಸೇರಿ ಪಳೆಯುಳಿಕೆಯಾಗಿರುವ ಡೈನೋಸಾರ್ನಂತಾಗಬೇಕೆ? ಅಂತಹ ಅಪಾಯದ ಬಗ್ಗೆ ಎಚ್ಚರಿಸಲು ಹೊರಟರೆ ‘ಜಡ್ಡುಗಟ್ಟಿ’ದವರಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತಾರೆಯೇ? ನೀವು ಅಣಕವಾಗಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ ಭೈರಪ್ಪನವರು ಹೊಸವಿಚಾರವನ್ನೇನೂ ಎತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇತಿ ಹಾಸದ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿರುವ ಹಳೆಯ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಜನರಿಗೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟು ಹೊಸ ಅನಾಹುತಗಳಾಗದಂತೆ ತಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ಉದ್ದೇಶ ಖಂಡಿತ ಅವರಿಗಿದೆ. ಅವರ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಮತಿ ಇಲ್ಲದವರಿಗೆ ಭೈರಪ್ಪ ‘ಮತಭ್ರಾಂತ’ರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ ಅಷ್ಟೇ.

ಇನ್ನು ನಗುತರುವ ವಿಚಾರವೆಂದರೆ “ನೀವು ಆಂಧ್ರದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವೈ.ಎಸ್. ರಾಜಶೇಖರ ರೆಡ್ಡಿ ಅವರನ್ನು ಕ್ರೈಸ್ತರು ಅಂತ ಭಾವಿಸಿದ್ದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಅಪದ್ಧ ಮತ್ತೊಂದಿಲ್ಲ. ಅವರ ಪೂರ್ವಜರ್ಯಾರೋ ಕ್ರೈಸ್ತರಾಗಿದ್ದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಬೀಗತನ ಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ರಾಜಕಾರಣದ ತನಕ ರಾಜಶೇಖರ ರೆಡ್ಡಿಯ ವರು ಶುದ್ಧಾನು ಶುದ್ಧ ರೆಡ್ಡಿಯೇ” ಎನ್ನುವ ಬೆಳಗೆರೆಯವರದು ತರ್ಕವಿಲ್ಲದ ಪ್ರತಿಪಾದನೆ. ದೇಶದ ತುಂಬ ಇರುವವರೆಲ್ಲ ಪೂರ್ವಜರು ಹಿಂದೂಗಳಾಗಿದ್ದು ಈಗ ಕ್ರೈಸ್ತರಾಗಿರುವವರೇ. “ಪೂರ್ವಜರ್ಯಾರೋ ಕ್ರೈಸ್ತರಾಗಿದ್ದಿರಬಹುದು” ಎಂದು ಹೊಸ ವಾದ ಹುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತಿದ್ದೀರಲ್ಲಾ, ರಾಜಶೇಖರ ರೆಡ್ಡಿಯವರು ಮತ್ತೆ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮತಾಂತರಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ದಾಖಲೆ ಇದ್ದರೆ ಜನರ ಮುಂದಿಡಿ. ಆತನಲ್ಲಿ ರೆಡ್ಡಿ ಗುಣಗಳಿವೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ, ರೆಡ್ಡಿಗಳೊಂದಿಗೇ ಸಂಬಂಧ ಬೆಳೆಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಹಿಂದುವಾಗಿ ಬಿಡಲ್ಲ. ಆತ ಹಿಂದೂವಾಗಿದ್ದರೆ ಆತನ ಹೆಸರು ‘ಯೇಸುಪದ ಸಾಮ್ಯುಯೆಲ್ ರಾಜಶೇಖರ ರೆಡ್ಡಿ’ ಏಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು? ತಿರುಪತಿಯಲ್ಲಿ ಮತಾಂತರ ನಡೆದಿದ್ದು ಯಾರ ಕುರ್ಚಿಯ ಕೆಳಗೆ? ಆಂಧ್ರದಲ್ಲಿ ನಾಯಿ ಕೊಡೆಗಳಂತೆ ಚರ್ಚ್ಗಳು ತಲೆಯೆತ್ತುತ್ತಿರುವುದು ಯಾರ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ?

ಸ್ವಾಮಿ, ಮನಸ್ಸು ಜಡಗೊಂಡರೆ ವಿವೇಕಕ್ಕೆ ಮಂಕೂ ಕವಿಯು ತ್ತದೆ, ತರ್ಕರಹಿತ ವಾದಕ್ಕಿಳಿದರೆ ವಿವೇಕ ಸತ್ತೂ ಹೋಗುತ್ತದೆ. “ಥೆರೇಸಾಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಗೌರವ ಲಿಂಗಾಯತರ ಮಾತೆ ಮಹಾದೇವಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಭೈರಪ್ಪ ಸಿಟ್ಟಾಗ ಬೇಕಿತ್ತು! ಹ್ಹ”, “ನಂಗೆ ಆ ಉದ್ದೇಶವೇ ಇಲ್ಲ’ ಅಂತ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿ ಮುಟ್ಟಾಗುವುದು ಬೇಡ. Please” ಎಂದು ನಾಡೇ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡಿರುವ ಹಿರಿಯ ಸಾಹಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಉಡಾಫೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿ ಅದನ್ನು ‘Demonstrate‘ ಮಾಡುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಇನ್ನು ಮದರ್ ತೆರೆಸಾ ಅವರ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರೋಣ. ನೀವು ಹೇಳುವಷ್ಟು ಆಕೆ ಒಳ್ಳೆಯವರಾಗಿದ್ದರೆ, ಆಕೆಗೆ ಮತಾಂತರ ಮಾಡುವ ಉದ್ದೇಶ ಇಲ್ಲದೇ ಹೋಗಿದ್ದಿದ್ದರೆ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಖುಷಿಪಡಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಕ್ರಿಷ್ಟೋಫರ್ ಹಿಚೆನ್ಸ್ ಹಾಗೂ ತಾರಿಕ್ ಅಲಿ ಅವರು ಬ್ರಿಟನ್ ಚಾನೆಲ್ಗಾಗಿ ರೂಪಿಸಿದ “Hell’s Angel” ಎಂಬ ಡಾಕ್ಯೂಮೆಂಟರಿಯನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದೀರಾ? ಹೇಗೋ ನಿಮಗೆ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಬಗ್ಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತಲ್ಲ, “ಯು ಟ್ಯೂಬ್”ನಲ್ಲಿ ತಡಕಾಡಿ ನೋಡಿ. ಇಲ್ಲವೆ ಡಾಕ್ಯುಮೆಂಟ ರಿಯ ಪುಸ್ತಕ ರೂಪವಾದ “The Missionary Position” ಓದಿ, ಸತ್ಯದ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ.

ಮದರ್ ತೆರೆಸಾ ಅವರ ಮಿಡಿಯುವ ಹೃದಯ, ಅದರೊಳಗಿರುವ ಅನುಕಂಪದ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ. ಆಕೆ ಜನಿಸಿದ್ದು ಅವಿಭಜಿತ ಯುಗೋಸ್ಲಾವಿಯಾದಲ್ಲಿ. ಅದೇ ಯುಗೋಸ್ಲಾವಿಯಾದಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಸ್ಲೊಬಡಾನ್ ಮಿಲೋಸೆವಿಚ್ ಅವರ ಆಡಳಿತಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮರ ಮಾರಣಹೋಮ ನಡೆದಿದ್ದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಕೊನೆಗೆ ‘ನೇಟೋ’ ಪಡೆಗಳು ಯುಗೋಸ್ಲಾವಿಯಾದ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿ, ಮಿಲೋಸೆವಿಚ್ ಅವರನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ಜೈಲಿಗೆ ತಳ್ಳಬೇಕಾಗಿ ಬಂತು. ಅಂದು ತನ್ನ ಹುಟ್ಟೂರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ ಮುಸ್ಲಿಮರ ಮೇಲೆ ಘೋರ ದೌರ್ಜನ್ಯ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಮದರ್ ತೆರೆಸಾ ಅವರ ಮನವೇಕೆ ಮಿಡಿಯಲಿಲ್ಲ? ಕಲ್ಕತ್ತಾದ ಕೊಳೆಗೇರಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಕಂಪ ಹೊಂದಿದ್ದ ತೆರೆಸಾ ಅವರು ತಮ್ಮ ಧರ್ಮೀಯನೇ ಆಗಿದ್ದ ಮಿಲೋಸೆವಿಚ್ಗೆ ಏಕೆ ಬುದ್ಧಿವಾದ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ? ಇಂದಿಗೂ ಮುಸ್ಲಿಮ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಇಸ್ಲಾಮ್ ಮತಾನುಯಾಯಿಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿರುವುದು ಕ್ರೈಸ್ತ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೇ.

ಅದಿರಲಿ, ನೀವೇ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಓಶೋ ಅವರು ಮದರ್ ತೆರೆಸಾ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಓದಿದ್ದೀರಾ? ಚರಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಮಲಗುವ ನಿರ್ಗತಿಕ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಎದೆಗವುಚಿ ಕೊಳ್ಳಲು ಮದರ್ ತೆರೆಸಾ ಅವರೇ ಆಗಬೇಕಿಲ್ಲ.

ಪೋಸು ಯಾರು ಬೇಕಾದರೂ ಕೊಡಬಹುದು. ಐಶ್ವರ್ಯಾ ರೈ ಕೂಡ ಅನಾಥ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಫೋಟೋಕ್ಕೆ ಪೋಸು ಕೊಡುತ್ತಾಳೆ. ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಮಿಸ್ ವರ್ಲ್ಡ್, ಮಿಸ್ ಯುನಿವರ್ಸ್ ಆದವರೆಲ್ಲ ಅಂತಹ ಪೋಸು ಕೊಟ್ಟೇ ಕೊಡು ತ್ತಾರೆ. “ಅನಾಥ ಹಿಂದೂ ಕಂದಮ್ಮಗಳನ್ನು ಎದೆಗವಚಿಕೊಂಡು ‘ನಾನು ಸಾಕುತ್ತೇನೆ’ ಅಂದಂಥ ಒಬ್ಬ ಹಿಂದೂ ಮಾತೃದೇವತೆ ಹುಟ್ಟಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಸ್ವಾಮಿ?” ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ್ದೀರಲ್ಲಾ, ಒಂದು ವೇಳೆ ನೀವೆಂದಾದರೂ ಸಿದ್ಧಗಂಗಾ ಮಠಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಕಣ್ಣ ಎದುರೇ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ೧೦ ಸಾವಿರ ಅನಾಥ ಮತ್ತು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿತ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನಿತ್ಯವೂ ಅನ್ನ ಹಾಗೂ ಅಕ್ಷರ ದಾಸೋಹಗಳೆರಡೂ ಸಿದ್ಧಗಂಗಾ ಮಠದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಮದರ್ ತೆರೆಸಾ ಅವರಿಗಿದ್ದ “ಮಾರ್ಕೆಟಿಂಗ್ ಬ್ಯೂರೋ” ಸಿದ್ಧಗಂಗಾ ಶ್ರೀಗಳಿಗೂ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಹಾಗೂ ಅವರು ಕ್ರೈಸ್ತ ಪಾದ್ರಿಯಾಗಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಖಂಡಿತ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆದಿರುತ್ತಿದ್ದರು, ಭಾರತರತ್ನವೂ ಸಿಕ್ಕಿರುತ್ತಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲೇ ಇರುವ ವಿವಿಧ ಲಿಂಗಾಯತ ಮಠಗಳು ಹಾಗೂ ಆದಿ ಚುಂಚನಗಿರಿ ಮಠವೂ ಅನಾಥ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅನ್ನ ಹಾಕುತ್ತಿವೆ. ಕಣ್ತೆರೆದು ನೋಡಬೇಕಷ್ಟೇ. ಶಿವಕುಮಾರ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಒಂದು ರಾಜ್ಯ, ಒಂದು ಭಾಗಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟವರೇ ಆಗಿರ ಬಹುದು. ಆದರೆ ಕಾಳಜಿಗೆ ರಾಜ್ಯ, ಭಾಗ ಎಂಬ ಚೌಕಟ್ಟು ಹಾಕಲು ಸಾಧ್ಯವೆ? ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಮದರ್ ತೆರೆಸಾ ಅವರೇನು ದೇಶದುದ್ದಗಲಕ್ಕೂ, ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಗೂ ಹೋಗಿ ನಿರ್ಗತಿಕ, ಕ್ಷಯ ರೋಗಿಗಳ ಉದ್ಧಾರ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಆಕೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ಷೇತ್ರವೂ ಕಲ್ಕತ್ತಾ ಕೊಳಗೇರಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ತೆರೆಸಾ ಅವರಿಗೆ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರಚಾರ ಸಿಕ್ಕಿತು ಅಷ್ಟೇ.

ಒಂದು ಘಟನೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದೆ. ಖ್ಯಾತ ಐರಿಷ್ ನಾಟಕ ರಚನೆಕಾರ ಜಾರ್ಜ್ ಬರ್ನಾರ್ಡ್ ಶಾ ಮಾತುಗಳೆಂದರೆ ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರತಿ ವಾಕ್ಯಗಳೂ “Quotable Quotes” ನಂತಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಈ ಬರ್ನಾರ್ಡ್ ಶಾ ಹಾಗೂ ಬ್ರಿಟನ್ನ ಆಗಿನ ಪ್ರಧಾನಿ ವಿನ್ಸ್ಟನ್ ಚರ್ಚಿಲ್ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪರಸ್ಪರ ಕಾಲೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ತತ್ತ್ವeನಿಯಂತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಬರ್ನಾರ್ಡ್ ಶಾ ಅವರನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ “ಭಾರೀ ಭಾರೀ ಮಾತನಾಡುವವರು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಅಂಶಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ None less than George Bernard Shaw” ಎಂದು ಛೇಡಿಸಿದ್ದರು ಚರ್ಚಿಲ್.

ಖಂಡಿತ ರವಿ ಬೆಳೆಗೆರೆಯವರನ್ನು ಬರ್ನಾಡ್ ಶಾ ಮಟ್ಟಕ್ಕೇರಿಸಿ ಹೋಲಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಭಾನುವಾರದ ಅವರ ಲೇಖನವನ್ನು ಓದಿದಾಗ ಚರ್ಚಿಲ್ ಮಾತು ನೆನಪಾಯಿತು!!

ಒಂದು ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಬೆನ್ನು ಸವರುವುದು, ಆನಂತರ ಚಿವುಟುತ್ತಾ ಹೋಗುವುದು, ನಡುನಡುವೆ ಉಡಾಫೆ, ಅವಹೇಳನ, ಚಾರಿತ್ರ್ಯವಧೆ. ಆದರೆ ಇಂತಹ ನಿಂದನೆ, ಅಗೌರವ ಗಳು ಚರ್ಚೆಯ ಪರಿಧಿಯೊಳಕ್ಕೆ ನುಸುಳಬಾರದು. ಒಂದು ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಆಧಾರ ಸಮೇತ ಓದುಗರಲ್ಲಿ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವ ಭೈರಪ್ಪ ನವರನ್ನು ಹೊಗಳಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ. ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ತಾರ್ಕಿಕವಾಗಿ ಉತ್ತರ ಕೊಡಲಿ. ನಿಂದನೆ ಮಾಡಿದರೆ ಬೆತ್ತಲಾಗುವುದು ತಾವೇ ಎಂಬುದು ನೆನಪಿರಲಿ.

Come on, ಸಂವಾದ ಮುಂದುವರಿಯಲಿ ಬಿಡಿ.

ರಾಮಚಂದ್ರ ಶೆಣೈ, ಮಂಗಳೂರು

(Pratap Simha!)

1 ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಜನ್ಮದಿನವಾದ ಇದು ಅಹಿಂಸಾ ದಿನವೂ ಹೌದು. ಈ ದಿನದಂದು ನಿಮ್ಮ ಸಂದೇಶವೇನು?
ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರು ಅಹಿಂಸಾ ಚಳವಳಿ ನಡೆಸಿದ್ದು ಬುದ್ಧಿವಂತ ಹಾಗೂ ಶಿಕ್ಷಿತ ಬ್ರಿಟಿಷರ ವಿರುದ್ಧ! ಅಂತಹ ಕಾಲ ಹೋಯಿತು!!

2 ಅಂದರೆ ಇಂದಿನ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೆ ಗಾಂಧೀಜಿ ಅಪ್ರಸ್ತುತ ಎಂದೆನಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ?
ಗಾಂಧೀಜಿ ಖಾದಿ ಮತ್ತು ಸ್ವದೇಶಿಗೆ ಕರೆ ನೀಡಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಇಂದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸನ್ನು ಆಳುತ್ತಿರುವುದು ವಿದೇಶಿ ಮಹಿಳೆ. ಇದಕ್ಕಿಂತ ವಿರೋಧಾಭಾಸ ಇದೆಯೆ?

3 ಹಿಂಸಾಮಾರ್ಗ ತುಳಿಯುವುದು ಸರಿಯೇ ಎಂಬ ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನೀವು ಉತ್ತರಿಸಲಿಲ್ಲ?
ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ನಾನು ಗಾಂಧೀಜಿಯಲ್ಲ. ಎರ ಡನೆಯದಾಗಿ, ನಾನು ನಮ್ಮ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಿಗೆ ಯಾವ ಭಾಷೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೋ ಅದೇ ‘ಭಾಷೆ’ಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾ ಡುತ್ತೇನೆ. ಮೊದಲು ಮಾತುಕತೆಯ ಮೂಲಕ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದು ಅರ್ಥವಾಗದಿದ್ದರೆ ಬೇರೆ ಭಾಷೆ ಯನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸುತ್ತೇನೆ. ವಿಧಿಯೇ ಇಲ್ಲ…

4 ಅಕಸ್ಮಾತ್ ನಾನೂ ಮರಾಠಿಯವಳಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಮರಾಠಿ ಮಾತನಾಡಲು ಬಾರದೇ ಹೋಗಿದ್ದಿದ್ದರೆ ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಿರೋ?
ನಾನು ಎತ್ತಿರುವ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಿ. ವಿಷಯ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದು ನಿಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ನಾನು ‘ರಾಮ ಲೀಲಾ’ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಶಿವಾಜಿ ಪಾರ್ಕ್‌ನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ದುರ್ಗಾಪೂಜೆಗೆ ಅಮ್ಮನ ಜತೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅದಕ್ಕೂ ಇದಕ್ಕೂ ಏನು ಸಂಬಂಧ?

5 ಒಂದು ವೇಳೆ ದುರ್ಗಾಪೂಜೆ ಮಾಡುವ ಆ ಬೆಂಗಾಲಿ ಗಳಿಗೆ ಮರಾಠಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲವಾಗಿದ್ದರೆ?
ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಹೇಳುವುದಕ್ಕೆ ಬಿಡಿ. ನಾನು ಚಿಕ್ಕ ಹುಡುಗನಾಗಿದ್ದಾಗಿನಿಂದಲೂ ನನ್ನ ಮನೆಯ ಬಳಿ ರಾಮ್ ಲೀಲೆಯನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಮುಂಬೈನಲ್ಲಿ ಯಾರು ಇರಬೇಕು, ಯಾರು ಇರಬಾರದು ಎಂಬುದು ಇಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲ. ಭಾಷೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ರಚನೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ಆಯಾ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದು ಯಾರು?  ಇಂದು ಬಹಳಷ್ಟು ಮರಾಠಿಗರು ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಆಚೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಅನ್ಯ ರಾಜ್ಯ ದವರೂ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಯಾರು ಯಾವ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದರೂ ವಾಸಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಆ ರಾಜ್ಯದ ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾಷೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಕಲಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

6 ಹಾಗಾದರೆ ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವ ಮಹಾ ರಾಷ್ಟ್ರದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಮಲಯಾಳಂ ಮಾತನಾಡಲು ಬರುವು ದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅಲ್ಲಿನವರು, ಹೋಗಾಚೆ ಎಂದರೆ…?
ಖಂಡಿತ ಹೇಳಬಹುದು.

7 ಯಾರು ಯಾವ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬೇಕೆಂಬುದು ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕಾದವರು ಯಾರು, ಭಾರತದಂತಹ ಪ್ರಜಾ ತಾಂತ್ರಿಕ ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ…?
ಭಾರತ್ ಯೂರೋಪ್‌ನಂತೆ. ಅಂದರೆ ಕರೆನ್ಸಿ ಒಂದೇ ಆಗಿದ್ದರೂ ಕಲ್ಚರ್ ಮತ್ತು ಭಾಷೆ ನೂರಾರಿವೆ! ನಮ್ಮದೂ ನೂರಾರು ಭಾಷೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳಿರುವ ಯೂರೋಪ್!!

8 ಅಂದರೆ ಭಾರತವೂ ರಾಜ್ಯಗಳ ಒಕ್ಕೂಟ ಎಂದೇ?
ಹೌದು, ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯಗಳು ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದು ಭಾಷೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆಯೇ ಅಲ್ಲವೆ? ಲಾಲ್ ಕೃಷ್ಣ ಆಡ್ವಾಣಿಯವರು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ಹಿಂದಿ ಬದಲು ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಏಕೆ? ಅಂದಮೇಲೆ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರಿಗರಾದ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹಿಂದಿ ಯನ್ನೇಕೆ ಹೇರುತ್ತೀರಿ? ನೀವೂ ಮರಾಠಿ ಕಲಿಯಿರಿ.

9 ಹಿಂದಿಯನ್ನು ‘ರಾಷ್ಟ್ರಭಾಷೆ’ ಎಂದು ಘೋಷಣೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರಲ್ಲವೆ?
ಯಾವಾಗ, ಎಲ್ಲಿ ಘೋಷಣೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ?!

10 ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಹಿಂದಿಯೇ ರಾಷ್ಟ್ರಭಾಷೆಯಲ್ಲವೆ?
ಹಾಗಾದರೆ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ತಡಕಾಡೋಣ. ಹಿಂದಿಯೂ ಒಂದು ರಾಜ್ಯಭಾಷೆ. ಅದನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರಭಾಷೆ ಎಂದು ಘೋಷಣೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಶೃಂಗದಲ್ಲಿ. ನಾನೂ ಹಿಂದಿಗೆ ಗೌರವ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸುವ ಅನ್ಯ ರಾಜ್ಯದವರೇಕೆ ಮರಾಠಿ ಕಲಿಯು ವುದಿಲ್ಲ? ನೀವು ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ಗೆ ಹೋದರೆ ಫ್ರೆಂಚ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲೇ ಮಾತನಾಡಬೇಕು. ಒಂದು ವೇಳೆ ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಾತನಾ ಡಿದರೆ ಅದು ಜಾಗತಿಕ ಭಾಷೆಯಾಗಿದ್ದರೂ ಯಾರೂ ನಿಮ್ಮತ್ತ ಮುಖ ಎತ್ತಿ ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ!

11 ಖಂಡಿತ. ಅದು ಅಲ್ಲಿಯ ಜನರ ಭಾಷೆ, ಅವ ರೊಂದಿಗೆ ವ್ಯವಹಾರ ಮಾಡಬೇಕೆಂದರೆ ಫ್ರೆಂಚ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಬೇಕು…
ನಾನು ಒಪ್ಪುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ಆ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಒಪ್ಪುತ್ತವೆಯೇ? ಆ ಬಗ್ಗೆ ಯಾರು ಏನೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ದಕ್ಷಿಣದ ನಾಲ್ಕೂ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿಯನ್ನು ಮಾತನಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ಯಾರೂ ಹಿಂದಿ ರಾಷ್ಟ್ರಭಾಷೆ ಎಂದು ಬೋಧನೆ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಹಿಂದಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡ ದಿದ್ದರೆ ದೇಶ ಒಡೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಯಾರೂ ಹೇಳು ವುದಿಲ್ಲ. ನಾನು ಸರಳವಾಗಿಯೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ-ಮರಾಠಿ ಕಲಿಯಿರಿ. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಮರಾಠಿಯನ್ನು ಐಚ್ಚಿಕ ವಿಷಯವಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಹಿಂದಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿ ಎಂದು ಹೇಗೆ ನಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೀರಿ?

12 ನಾನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ. ಒಬ್ಬ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಹಾಗೂ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ-ಮುಂಬೈಗೆ ತನ್ನ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ. ಆತನಿಗೆ ಮರಾಠಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಆತನ ಸೇವೆಗೆ ಕಿಮ್ಮತ್ತಿಲ್ಲವೆ?
ಇದು ಕೊಡುಗೆಯ ವಿಷಯವಲ್ಲ. ಅವರು ಮರಾಠಿ ಕಲಿಯಬೇಕು.

13 ಇದು ಜಬರ್‌ದಸ್ತಿ ಎನಿಸುವುದಿಲ್ಲವೆ?
ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವುದು ‘ಜಬರ್‌ದಸ್ತಿ’ ಭಾಷೆ ಮಾತ್ರ. ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಮರಾಠಿ ಕಲಿಸಿ ಎಂದು ನಾನು ಮನವಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೂ ಕಿವಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಧೋರಣೆ ತೋರಿದರೆ ಜಬರ್‌ದಸ್ತಿ ಮಾಡಲೇ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

14 ಇದು ಮತ್ತೇನು ಅಲ್ಲ ರಾಜಕೀಯ ಅಷ್ಟೇ…
ಖಂಡಿತ ಅಲ್ಲ, ಇದು ಆತ್ಮಗೌರವದ ಪ್ರಶ್ನೆ, ಹೆಮ್ಮೆಯ ವಿಚಾರ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಹೊಸಬರ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಾಳಿಗಳಿದ್ದಾರೆ. ತಮಿಳರಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗಂತ ಜ್ಯೋತಿಬಸು ಅಥವಾ ಭಟ್ಟಾಚಾರ್ಜಿ ಆಗಲೀ ಕರುಣಾನಿಧಿ ಮತ್ತು ಜಯಲಲಿತಾ ಆಗಲಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ‘ನಮ್ಮವರೆಲ್ಲ ಒಂದಾಗೋಣ’ ಎಂದು ಭಾಷಣ ಮಾಡಿಲ್ಲ.

15 ಅಂದರೆ, ವೋಟ್‌ಬ್ಯಾಂಕ್ ರಾಜಕಾರಣ. ಇದು ಮಾಯಾವತಿಯವರ ಬಹುದಿನಗಳ ಯೋಜನೆಯಾಗಿತ್ತು..
ಬರೀ ಮಾಯಾವತಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ಮುಲಾಯಂ ಸಿಂಗ್ ಯಾದವ್, ಲಾಲೂ ಪ್ರಸಾದ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲರೂ ಮಾಡು ತ್ತಿರುವುದು ಅದನ್ನೇ..

16 ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದಾದರೂ ಏನು?
ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೆ ಅವರ ಬಯಕೆ. ರಾಜ್ಯಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಇವತ್ತಿಗೂ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ನಂ.೧

17 ಹೆಚ್ಚು-ಕಮ್ಮಿ ನಾವು ದಿವಾಳಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣೆ?
ಅದಿಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಪ್ರಸ್ತುತವಾದೀತು? ಆಂಧ್ರ ಪ್ರದೇಶ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಾಲದ ಹೊರೆ ಹೊತ್ತಿದೆ. ದೇಶದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಯೋಜನೆಗಳು ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ನಂ. ೧ ಆಗಿಯೇ ಇದೆ. ಆದರೆ ಇವತ್ತು ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ಇದೇ ಪ್ರಗತಿಯ ಮುಂದುವರಿಕೆ ಅಸಾಧ್ಯ.

18 ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಹಣಕಾಸು ಹರಿದುಬರಬೇಕು. ಇಂಥ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಚಿಂತನೆಯಿಂದ ಅದು ಸಾಧ್ಯವಾ?
ಬಿಎಂಡಬ್ಲ್ಯು ಯೋಜನೆ ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ ಹೋದದ್ದೇಕೆ ಗೊತ್ತಾ? ಅವರ ನಿಲುವಿನಿಂದಾಗಿ. ನಮ್ಮ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳ ಗೈರಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ತಮಿಳು ಐಎಎಸ್ ಅಧಿಕಾರಿ ಬಿಎಂಡಬ್ಲ್ಯು ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿ, ಬೇಕೆಂದೇ ಅಡ್ಡಿ ಆತಂಕ ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಅದು ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ ಹೋಗುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

19 ಮರ್ಸಿಡಿಸ್ ಇಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣವೂ ಇರಬಹುದಲ್ಲ?
ಇಲ್ಲ. ಅದಾಗಿದ್ದು ಐಎಎಸ್ ಅಧಿಕಾರಿ ಕೈಚಳಕದಿಂದ. ಬಿಎಂಡಬ್ಲ್ಯು ನಮ್ಮನ್ನು ತೊರೆದ ಮರುಕ್ಷಣವೇ ಆ ಅಧಿಕಾರಿ ತನ್ನ ತಮಿಳು ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ ಬಿಎಂಡಬ್ಲ್ಯುವನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಲು ಸೂಚನೆ ನೀಡಿದ. ಅಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನೂ ನೀಡಲಾಯಿತು.

20 ಇದು ಐಎಎಸ್ ಹಂತದಲ್ಲಿರುವ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುವುದಿಲ್ಲವೆ?
ಅದು ಹಾಗಲ್ಲ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಂದಿ ನನ್ನ ನೆಲ, ಭಾಷೆ, ನನ್ನ ಜನ ಎಂಬ ನೆಲೆಗಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾರೆ.

21 ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರಿಗರು ಉತ್ಸಾಹ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುವುದೇಕೆ?
ನಮ್ಮನ್ನು ಆಳುತ್ತಿರುವವರು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಭ್ರಷ್ಟರಾಗಿ ದ್ದಾರೆ. ಜನರನ್ನು ಪ್ರಭಾವಿಸಬೇಕಾದವರೇ ಇವರು. ಗುಜರಾತ್ ಚುನಾವಣೆಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಗುಜರಾತಿಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಎದುರಾದಾಗ ‘ಓಂ ನಮಃ ನಮಃ’ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು. ‘ಓಂ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ನಮಃ’ ಎನ್ನೋದು ಅಲ್ಲಿನ ಅರ್ಥವಾಗಿತ್ತು.

22 ಮೋದಿ ಬಗ್ಗೆ  ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯ?
ಒಬ್ಬ ಉತ್ತಮ ಆಡಳಿತಗಾರ. ನನ್ನ ಕೆಲ ಮುಸ್ಲಿಂ ಗೆಳೆಯರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ‘ಗೋಧ್ರಾ ಘಟನೆ ಒತ್ತಟ್ಟಿಗಿರಲಿ. ಆದರೆ ಮೋದಿ ಗುಜರಾತ್ ಅನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಥದಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಡೆಸುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ನಾವ್ಯಾಕಾದರೂ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದೇವೆನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಮರಳಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವ ಆಶಯ ನಮ್ಮದು’ ಅಂತ.

23 ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೊಬ್ಬ  ಮೋದಿ ಬೇಕೆ?
ಹಂಡ್ರೆಡ್ ಪರ್ಸಂಟ್!

24 ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ರಾಜ್ಯದ ಒಳಿತು-ಕೆಡಕುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಧರಿ ಸೋರ್‍ಯಾರು?
ಬೇಕು-ಬೇಡಗಳು ಜನರಿಗೆ ಗೊತ್ತು. ನನಗೆ ಗೊತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ನಾನೇನಾದರೂ ಹೇಳಿದಾಗ ಜನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಾರೆ.

25 ನಿಮ್ಮ ಗುರಿಯಾದರೂ ಏನು? ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗುವುದೋ? ಭಾರತದ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗುವುದೋ?
ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ನಾನಿಟ್ಟ ಹೆಸರು ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ನವನಿರ್ಮಾಣ ಸೇನಾ. ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಗಡಿ ದಾಟಿ ನಾನು ಹೋಗಲಾರೆ. ನನ್ನ ಎಂಪಿಗಳು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಏಕೆಂದರೆ ರಾಜ್ಯದ ಪರ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆ.

26 ಶಿವಾಜಿ ಪಾರ್ಕ್ ಸುತ್ತ-ಮುತ್ತ ಇರುವ ಸುಶಿಕ್ಷಿತ ಯುವಕರು ನಿಮ್ಮ ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದೀರಾ?
ತಂತ್ರವಾ..

27 ಹೌದು. ಜನರ ಮೇಲೆ ಬಲಪ್ರಯೋಗಿಸುವ, ಕಲ್ಲು ತೂರುವ, ಆಸ್ತಿ ಹಾನಿ ಎಸಗುವ ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಅವರು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರಾ? ಇದರಿಂದ ಬಾಂಬೆಗೆ ಕೆಟ್ಟ ಹೆಸರು ಬರುವುದಿಲ್ಲವೇ?
ಬಾಂಬೆ ಅಲ್ಲ, ಮುಂಬಯಿ..

28  ಸರಿ. ಮುಂಬಯಿ..
ಇದು ಮುಂಬಯಿಗೆ ಕೆಟ್ಟ ಹೆಸರು ತರುತ್ತದೆ ಎಂದಾದರೆ, ೧೯೯೨-೯೩ರ ಗಲಭೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಏನಂತೀರಿ? ಅದಾದ ನಂತರ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳು ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಡಲೇ ಇಲ್ಲವೆ? ನನ್ನ ವಾದವಿಷ್ಟೆ. ನೀವು ನನ್ನ ಹಕ್ಕು ಕಸಿಯಬೇಡಿ. ನಾನು ನಿಮ್ಮದನ್ನು ಕಸಿಯುವುದಿಲ್ಲ.

29 ಮುಗ್ಧರ ಹತ್ಯೆಯನ್ನು ನೀವು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಾ?
ನನ್ನನ್ನೇಕೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೀರಿ? ೧೦೦ ಮಂದಿ ಅಪರಾಧಿಗಳು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡರೂ ಒಬ್ಬ ನಿರಪರಾಧಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗಬಾರದು ಎಂಬ ದಿನಗಳು ಹೋಗಿ, ಅದರ ವಿರುದ್ಧದ್ದೇ ಈಗ ಘಟಿಸು ತ್ತಿದೆ. ಅವರು ನಮ್ಮ ಮೇಲೇರಿ ಬಂದರು. ನಾವೇನೂ ಮಾಡ ಲಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ ಹತ್ತೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಸಮಸ್ಯೆ ಪರಿಹರಿಸುವ ಛಾತಿ ಮುಂಬಯಿ ಪೊಲೀಸರಿಗಿದೆ.

30  ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಗೆ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗುವ ಅರ್ಹತೆ ಇದೆಯೇ?
ಅನುಭವಿಗಳು ೬೦ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಈ ದೇಶವನ್ನು ಹಾಳುಗೆಡವಿದ್ದಾರೆ. ಇನ್ನೈದು ವರ್ಷ ದೇಶವನ್ನು ಹಾಳು ಮಾಡಲು ಆತನಿಗೂ ಒಂದು ಅವಕಾಶ ಕೊಡಿ!

31  ಪ್ರಧಾನಿ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮ ಆಯ್ಕೆ ಆಡ್ವಾಣಿಯೋ? ಮಾಯಾವತಿಯೋ?
ಆಡ್ವಾಣಿ. ಬಹಳಷ್ಟು  ವರ್ಷಗಳ ಅನುಭವವಿರುವವರು ಹಾಗೂ ಉಪ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿದ್ದವರು.

28 September 2008

A new mood of aggressive evangelism has been emanating from America. Well-funded, superbly networked,
backed by the highest of the land, seized of its moral supremacy, it has India as one of its key targets, reveals
VK Shashikumar in a disturbing exposé

This could be the plot of a fevered thriller. A jingoistic president, multi-million dollar corporations, high technology, a grand if furtive mission, networks spanning the globe, and biblical invocations.

Only it’s real. And its got India in its crosshair.

Religious expansionism has not witnessed this scale, scope, and state resources in a long time. Detailed investigations by Tehelka reveal that American evangelical agencies have established in India an enormous, well-coordinated and strategised religious conversion plan. The operation was launched in the early 1990s but really came into its own after George W Bush Jr, an avowed born-again Christian, became president of the United States in 2001. Since then, aggressive evangelists have found pro-active support from the new administration in their efforts to convert some sections of Indian society to Christianity. At the heart of this complex and sophisticated operation is a simple strategy-convert locals and then give them the know-how and money to plant their own churches and multiply.

Around the time that Bush Jr moved into the Oval office, a worldwide conversion movement, funded and effected by American evangelical groups, was peaking in India. The movement, which began as AD2000 & Beyond and later morphed into Joshua Project I and Joshua Project II, was designed to be a sledgehammer-a breathtaking, decade-long steamroller of a campaign that would set the stage for a systematic, sophisticated and self-sustaining “harvest” of the “unreached people groups” in India in the 21st century. It was just as the operation was taking off that the script changed. Much to the delight of American evangelicals, one of their own, George Bush Jr, became the occupant of the White House.

In a major policy decision taken very early into his presidency, Bush, on January 29, 2001, unveiled a “faith based” social service initiative that included a new White House office to promote government aid to churches and Christian faith-based organisations. This, in effect, threw the massive weight of the federal government behind religious groups and religious conversions. The Office of Faith-Based and Community Initiatives was set up in the White House in the first week of February 2002 and a man called Jim Towey was appointed director. (A snap introduction to Towey: he was the legal counsel to Mother Teresa in the late 1980s.)
Though Bush’s initiative to fund “salvation and religious conversion” is stalled in the Congress over constitutional and civil rights concerns, he has pushed for its implementation through executive orders.

White House-Christian Coalition nexus

The American press is replete with reports on Bush’s largesse to faith-based organisations. They say it’s his “return gift” to the Christian Right for having loyally supported his presidential campaign. The Christian Coalition, founded by American TV evangelist and head of the multi-billion Christian Broadcasting Network (CBN), Pat Robertson, played a crucial role in the 2000 election. Recently, in his TV programme, Club 700, broadcast on CBN, Robertson created a stir by announcing that he is confident Bush will win the 2004 election in a “blowout” because God has told him so.

Indeed, Bush is keen to retain what we call the votebank and Americans ‘the base’. After all, the Far Right Christian evangelists have also been the most loyal backers of his hardline militarism in Afghanistan, Iraq and elsewhere.

But there is another, perhaps more important, reason why Bush is keen on supporting his evangelist friends who run huge transnational missionary organisations (TMOs). In the decade 1990-2000 they ran a global intelligence operation so complex and sophisticated that its scale and implications are no less than staggering. This operation has put in place a system which enables the US government to access any ethnographic information on any location virtually at the click of the mouse. This network in India, established with funding and strategic assistance from US-based TMOs, gives US intelligence agencies virtually real time access to every nook and corner of the country. (See ‘List of TMOs Active in India’)

Since Bush’s ascendancy to the presidency this network of networks has multiplied rapidly in India. Bush supports conversion in India because he supports those American TMOs who fund and strategise conversion activities in this country. Organisations like the International Mission Board, Southern Baptist Convention, Christian Aid, World Vision, Seventh Day Adventist Church and multi-billion enterprises run by evangelists like Pat Robertson, Billy Graham and Roger Houtsma, amongst many others, were instrumental in running a coordinated conversion campaign in India under the banner of AD2000. These later became the Joshua Project and when the decade-long movement officially closed down in March 2001, Joshua Project II was launched to sustain conversions and intelligence-gathering. Graham’s TMO, Billy Graham Evangelist Association, supports conversion activities in Gurgaon, Haryana, and Kolkata.

When AD2000 was conceived for India, the plan was based on a military model with the intent to invade, occupy, control, or subjugate its population. It was based on solid intelligence emanating from the ground and well-researched information on various facets of selected people groups. The idea was to send out spying missions to source micro details on religion and culture. The social and economic divisions in the various Indian communities were closely examined. Given the oppressive and institutionalised caste system in the Hindu society, American evangelical strategists chalked out plans for reaching these various “unmixable” caste groups. The many faultlines running through the country-divisions in terms of ethnicity, caste, creed, language and class-were all factored in during the generation of ethnographic data.

North India was designated the core target of American evangelists. It was described as the “core of the core of the core” of a worldwide evangelical movement conceived by fundamentalist American missionaries. This movement that took shape over the 1990s, has now taken off because of a unique collaboration between the American government and US-based evangelical mission agencies. In the 1990s this movement was shaped by the World Evangelical Fellowship (an international alliance of national evangelical alliances), working with the AD2000 movement. It brought together a wide variety of individuals and organisations, under the single goal of achieving “a church for every people and the gospel for every person by the year 2000.” Its focus was missionary mobilisation and church planting in India and other regions of the world where the Christian population was negligible. This movement was also a massive intelligence gathering exercise funded and supported by American missionary organisations that were responsible for the election of George W Bush.

Global evangelism plans

AD2000 first attracted attention at a convention of international evangelical missions called Lausanne II in Manila in 1989. The movement then spread rapidly around the globe to help catalyse evangelism. The strategy behind the movement was to establish pioneering global partnerships to eventually provide a church within every “unreached people group”. Ralph Winter, founder of the US Center for World Mission, characterised the movement as “the largest, most pervasive global evangelical network ever to exist.”

This movement, spearheaded by Luis Bush from the movement’s headquarters in Colorado Springs, US, was planned for large conversion of people living within the “10/40 Window”. Incidentally, Billy Graham, a Christian fundamentalist and rabid evangelist, who was responsible for George W’s “born again” Christian status and whom the president considers as his godfather was the honorary co-chairman of the AD 2000 movement.

The 10/40 window is the rectangular area comprising parts of North Africa and large parts of Asia between 10 degrees north and 40 degrees north latitude where 95 percent of the world’s “least evangelised poor are found.” AD 2000 movement mobilised and funded evangelical operations in India. Further, they sponsored the May 17-25, 1995, Global Consultation on World Evangelization (GCOWE) in Seoul, South Korea, where nearly 4,000 Christian leaders from 186 countries, including India, gathered to draw up secret and covert evangelical plans. Many American evangelists now describe GCOWE, Seoul, as “the most strategic Christian gathering in history.” That year also saw the transformation of the movement to a higher plane in the name of Joshua Project.

The first GCOWE consultation was held in Singapore in 1989. The first five years of the decade (1990-2000) were the years of seeding the clouds with the vision of a church for every people and the gospel for every person by the year 2000. This involved the building of a new kind of partnering relationships, a grassroots networking structure…a “network of networks.”

While AD2000 spied out the land and its inhabitants to get an accurate picture of opportunities and challenges for conversion activities in India, they also framed subversive strategies to implement their plans. Concepts like PLUG, PREM and NICE were conceived. PLUG refers to the target group-people in every language, urban centre and geographic division. PREM refers to the techniques to use-prayer, research, evangelisation and mobilisation. NICE refers to how the work is to be done-networking, taking initiative, and using an evangelist to spur existing groups and cohorts in their efforts to convert people to Christianity.

Local networks

For Indian evangelical groups, access to American technology meant faster and more secure communication with their patrons. And, of course, the availability of the Bible in local languages, In fact, in today’s India, the Bible is available in almost all languages and dialects. If the translation of the Bible was a symbol of huge transnational exercise, the massive distribution of gospel literature was nothing less than a distribution marvel. In India, a coordinated gospel literature distribution exercise was staged to reach 600,000 villages by the end of 2000. Finally, American evangelical organisations that also run cash-rich television channels pumped in money to buy slots on Indian television networks. In fact, Pat Robertson, who recently stepped down as the chairman of the Christian Coalition and the owner of the CBN set up a studio in Hyderabad to help Indian evangelicals minister through television programmes. These programmes are broadcast on various networks in India where CBN buys time.

The Joshua Project, started by a splinter group of CBN, was also a large-scale intelligence operation that brought together American strategists, theologists, missionary specialists, demographers, technologists, sociologists, anthropologists and researchers to create the most comprehensive people group profiles in the 10/40 Window. In fact, the ethno-linguistic profiling of the people groups in India, probably, cannot even be matched by data with the government of India. The logic behind this massive intelligence gathering operation was to “make a priority of establishing as a minimum, a pioneer church-planting movement within every ethno-linguistic people of over 10,000 individuals by December 31, 2000.”

The launch of the Joshua Project in the mid-1990s resulted in scores of American research teams arriving in India to lay preliminary roadmaps for the church-planting mission. Everyone came on tourist visas and, on their arrival in India, their respective mission partners took them in. This partnership with Indian researchers resulted in the production of enormous field data on various people groups in the country. This, in turn, led to the identification of areas and regions where evangelical activities could be carried out in a focused and methodical manner.

Joshua Project II is a continuation and expansion of the original plan. Its professed aim is to “highlight all the least-reached peoples (non-Christian) of the world and to help build ministry networks and partnerships focusing on these people.” The constant research and updating of ethnographic data from India should ring alarm bells within the intelligence agencies in India. In fact, the project maintains its “peoples lists” in cooperation with the International Mission Board of the Southern Baptist Convention. The Southern Baptists, as will be seen later, have traditionally worked hand-in-glove with the American Central Intelligence Agency (CIA). India’s ethno-cultural data collected by the project is categorised by them as ‘Security Level 2′ because there is a danger to Indian and foreign missionaries if data relating to their conversion activities is made public.

The main target: India

As part of AD2000, Christian organisations in most countries, including India, had an embarked on an ambitious National AD2000 Initiative. In India the Evangelical Fellowship of India was central to the fulfillment of the goals set by this initiative. According to the founders of AD2000 (and that includes Bush’s pal Billy Graham) north India is the ‘kairos’, the key. India is where the era of modern missionary effort began nearly 200 years ago with the arrival of William Carey, the father of modern evangelical missions. However, the nine north and central Indian states of Bihar, Rajasthan, Madhya Pradesh, Uttar Pradesh, Delhi, Jammu and Kashmir, Punjab, Himachal Pradesh and Haryana were considered areas of immense strategic importance for the following reasons:

The Gangetic belt is one of the most heavily populated regions of the world. Forty percent of the Indian population lives here;
New Delhi is the capital and centre of political power in India;
It is the most socially deprived area of India (the Hindi belt has a literacy rate of 30 percent, infant mortality is double the national average and the government of India officially designates four of these states as BIMARU (sick));
This area of India is known as the heartland of Hinduism, a religion that boasts of some 33 million gods; and It has the smallest Christian presence in all of India. According to the 1991 census, the Christian population of North India is 0.5 percent of the total population.

Clearly, north India was strategically important for the missionaries. What made things easier for them was the new buoyancy in India-US relations. Therefore, it was open to researchers and their research plans. Billy Graham and his ilk openly admit that they dispatched spying missions to India. “Just as Joshua sent out the spies to survey the land and report on its condition before the children of Israel moved out in obedience to God’s command, many more missionaries and Christian workers are finding research information invaluable in laying their plans,” say the AD2000 and Beyond Movement documents. Over the past eight years, tremendous energies and resources have been spent on spying out the land and its inhabitants.

The India Missions Association (IMA) in partnership with Gospel for Asia, another big American missionary outfit, researched and published very informative and accurate books that unraveled the intricate mosaic that is India. Some of those books are in Tehelka’s possession. One of the big achievements of the Chennai-based IMA was conducting a detailed India-wide PIN code survey. India’s postal service is one of the world’s largest and it is important to understand why American mission agencies picked on India’s postal system to devise their covert conversion strategy. The Indian postal system has a network of 1,52,786 post offices-89 percent of them in villages, which means one post office for 23.12 sq. km of rural land and one for every 3.16 sq. km of urban stretch, or one for a village with 4,612 people or one for 12,924 people in a town or city.

Read More-

http://www.tehelka.com/story_main.asp?filename=ts013004shashi.asp&id=1